Bir varmış bir yokmuş.Zamanın

 birinde Rüya adında sarı,dalgalı 

saçlı,mavi gözlü, uzun boylu, 8. 

Sınıfa giden çalışkan  bir kız varmış. 

Rüya yine her akşamki gibi sütünü yanına 

alarak kitabını okumaya gitti ve kitaplarından birini alarak yatağına uzandı. Kitabını bitirdikten sonra sütünü de içti ve ardından uykuya daldı. Sabah uyandığında  hafta sonu olduğunu hatırlayarak sevinen Rüya bir bardak su içip tekrar yatağına döneceği için çok mutlu oldu. Gözlerini ovuşturarak mutfağa doğru ilerledi. Gözleri kapalı halde kapının kolunu aradı. Her sabah bu şekilde kapının kolunu bulması çok kısa sürüyordu. Bu sabah uzun sürdüğü için kapıyı görerek açmaya karar verdi ve gözlerini açtı.

Bir de baktı ki kapı falan yoktu ve kendisi de odasında değildi. O sırada şaşkınlığını henüz atamadan tam karşıda tek gözüyle kendisine bakan 3 kulaklı yeşil ve garip bir canlı gördü. Çevresine bakındı ve çevresi de hiç kendi mahallesine benzemiyordu. Bu bir rüya olmalıydı. Kendisini uyandırabilmek için yanağına usulca birkaç tokat attı. Ama uyanamıyordu. Rüya farklı bir gezegende uyandığını bunun bir kabus ya da hayal olmadığını anladığında yeşil canlı ona daha da çok yaklaşmıştı. Bu gezegen hakkında biraz bilgi toplaması gerekiyordu. Bu yüzden yeşil canlıyla konuşup dünyaya dönmek için yardım istemeye karar verdi. Onu korkutmamak için usulca yanına yaklaştı. Rüya iletişim konusunda çok başarılıydı ama acaba bu canlı hangi dili konuşuyordu? Ona ilk olarak ne soracağını düşündü ve ‘’ Merhaba uzaylı arkadaş ‘’ diyerek söze başladı.

"Merhaba yabancı, sen de kimsin?" diyerek yanıtladı onu yeşil uzaylı. Rüya, uzaylıdan yanıt alabilmenin sevinciyle: 

    -Adım Rüya. Buraya Dünya isimli bir gezegenden geldim fakat nasıl geldiğimi bilmiyorum. Peki senin adın ne, burası neresi? diye ekledi.

     Yeşil uzaylı:

    -Adım Dodoşi, burası da Dogeman gezegeni. 

     Rüya bir taraftan etrafı incelerken bir taraftan da Dodoşi'ye dönerek:

     -Burada yalnız mı yaşıyorsun, bana biraz gezegeninden bahseder misin?

    -Hayır burada birçok Dogemanlı yaşıyor. Oldukça kalabalığız. Dogeman oldukça güzel bir yerdir. İstersen seni gezdirebilirim.

     Rüya seve seve bu teklifi kabul etti. Dodoşi ile beraber Dogeman'ı dolaşmaya başladılar. 

Rüya, gördüklerine inanamıyordu. Gezegende neler yoktu ki... Uçan arabalar, bisikletler, trenler, ayaklarında roket botlarıyla bir yerden bir yere giden Dogemanlılar... Bütün bu olağanüstü şeylere rağmen Rüya bir şey farketti. Dodoşi'ye dönerek:

     -Dodoşi,niçin gezegeniniz bu kadar soğuk ve karanlık?

Dodoşi büyük bir üzüntüyle :

     -Bizim gezegenimiz Güneş'e çok uzaktır. 

Bize ısı ve ışık sağlayan bir ağacımız var. 

Kısa zaman önce ağacımızın kalbi çalındı.

Bu sebeple gezegenimiz soğumaya ve 

kararmaya başladı. Eğer ağacın kalbi 

bulunmazsa maalesef Dogeman gezegeni yok olacak. 

Rüya kendinden emin bir şekilde:

    -Merak etme Dodoşi, ağacın kalbini bulmana yardım edeceğim, dedi.

Dodoşi bunu duyduğuna çok sevinmişti. Dodoşi ve 

Rüya ağacın kalbini bulmak için ilk iş olarak hemen 

ağacın yanına gitmeye karar verdiler.

 Rüya:

-Peki ağaca nasıl gideceğiz Dodoşi ?

Dodoşi Rüya'ya gülümseyerek:

-Sen hiç roketli ayakkabı kullandın mı?

Rüya şaşırarak:

- Hayır. Benim geldiğim gezegende henüz öyle bir icat yok.

Dodoşi çantasından iki çift ayakkabı çıkartıp bir çiftini Rüya'ya verdi. 

Rüya şaşkınlıkla ayakkabılara baktı ve:

-Peki ben bunları nasıl kullanacağım dedi.

Dodoşi ayakkabıları yere koydu ve Rüya'dan ayakkabıları giymesini 

istedi. Rüya ayakkabıları giyer giymez ayakkabılar rüyanın ayağına göre kendini ayarladı ve bağcıklarını kendisi bağladı. Rüya bu olanlar karşısında heyecanını gizleyemedi. Dodoşi roketli ayakkabıların sesli komut ile çalıştığını, sadece hangi yöne ve nereye gitmek istediğini söylemen yeterli dedi.

Rüya anladığını göstermek için kafasını salladı ve:

-Dodoşi peki bu ağaç gezenin neresinde?

Dodoşi:

Yaşam kaynağı ağacımız gezenin en yüksek dağının tepesinde bulunuyor. Oraya ulaşmak biraz zor olacak Rüya. Dağın alt kısmına kadar roketli ayakkabılarla gideceğiz. Sonrasında engellerle dolu bir yol bizi bekliyor. Ayrıca ağacın yanına girmek için de bilmemiz gereken üç bilmece olacak. Cevapları iyi düşün ve öyle karar ver çünkü tek cevap hakkımız olacak.

Rüya bunları duyunca heyecanı daha da artmıştı. Dodoşi’ye yardım edip ağacın kalbini bulmayı çok istiyordu. Dodoşi ve Rüya tüm hazırlıklarını yaptılar ve artık uçmaya hazırlardı.

  Sonra Rüya ve Dodoşi uçmaya başladılar.

Rüya hala olanlara inanamıyordu , uçarken etrafına bakınıyor , kuşlara selam verip bulut arkadaşlarıyla yol boyunca konuşyordu.

  Uzun bir süre sonra dağın alt kısmına geldiler. Artık roketli ayakkabılar onlara yetmeyecekti.

Dağın tepesine tırmanırken gidecekleri bu zorlu yol için başka araçlara ihtiyaçları vardı. Tam da bu sırada dağın alt kısmında üç gözlü iki kulaklı bir Dogemanlı olan Todoşi’yle karşılaştılar.

  Todoşi iyi kalpli bir Dogemanlıydı. Dağın tepesine ulaşmanın ne kadar zor olduğunu anlatmaya başladı.Buraya daha önce birçok Dogemanlının ağacın kalbini kurtarmak için geldiğini ve başarısız olduğunu anlattı.Todoşi umutsızluk içinde bunları anlatırken Rüya heyecanla ortaya atladı.

  Rüya :

  -Todoşi , umutsuz olma kendimize

 her zaman güvenmeliyiz. Biz ağacın 

kalbini kurtaracağız ben o bilmecelerin hepsini bulacağımıza eminim dedi ve Todoşi sende bizimle gelmek ister misin  diye sordu .

       Todoşi ben de sizinle bu yolculuğa       çıkmayı çok isterim dedi ve hemen gerekli   olan parıltısıyla insanın gözünü alan   tekerlekleri buzdan yapılmış çok hızlı   kaykaylarla dağın tepesine doğru uçmaya   başladılar. O kadar hızlı gidiyorlardı ki       Rüya'nın sarı saçları uçuş uçuştu.

  Sonra Rüya birden yavaşladıklarını hissetti. Meraklı gözlerle etrafına bakınıp ne olduğunu anlamaya çalışıyordu.

   Sonra ağacın kalbini çalan yaratıkla karşılaştılar.

   Rüya'nın kalbi yerinden çıkacakmış gibi atıyordu. Bir Dadaşi'ye bir de Todoşi'ye baktı. ikisi de büyümüş gözlerle yaratığa bakıyorlardı.

     Yaratık Dogemanlı bir canlı değildi belli ki. Rengi de  görünüşü de farklıydı.

  Yaratık, Dogeman'ın hayat kaynağı olan ağacın yanında durmaktaydı. Bir elinde garip bir cihaz diğer elinde de ağacın kalbi atıyordu.

  - Hoş geldiniz, ben de hiç gelmeyeceksiniz diye endişelenmeye başlamıştım dedi. Onu duyan üç kafadarın gözleri büyüdü ve kalpleri daha hızlı atmaya başladı.

Yaratık;

- Siz zaten bu gezegenin değerini 

bilmiyorsunuz. O yüzden de bu taşı 

haketmiyorsunuz. 

Ağacınızı görüyor musunuz? Yakında 

ölecek. Üzerindeki şu üç yaprakta 

düştüğünde her şeybitmiş olacak.

   Rüya; 

- Korkmayın arkadaşlar dedi ve yaratığa dönüp ;

- Bu gezegende milyonlarca canlı yaşıyor, 

onlara bir şans daha veremez misin?

Yaratık;

- O şans size bağlı, dedi Yaratık. Size soracağım üç bilmece ve vereceğiniz birer cevap hakkınız olacak. İyi düşünün!

   Rüya, Todoşi ve Dodoşi biraz tedirgin olmuşlardı.Verecekleri cevap çok önemliydi. Yaratık:

-Eğrilmez, bükülmez, kırılmaz, eskimez, o var olduğu müddetçe hiçbir şey sararıp dökülmez...

      Birbirlerinin yüzüne bakarak düşündüler ve cevabın tüm evrende geçerli olan ''Sevgi'' olduğunu bulup aynı anda söylediler.Yaratık cevabın doğru olduğunu onayladı. Ağacın yaşaması için ilk umut ışığı doğmuştu.

       Yaratık ikinci soruyu sordu :

-Küçüğünden büyüğüne, her şey yaşar içinde; yeşilinden sarısına, tüm renkleriyle hayat verir evrene...

    Rüya kendi gezegeninden bulmuştu cevabı.Yaşadığı yerdeki doğayı düşündü.Cevap bu olabilir miydi? Kendini tutamadı ve 

'' Doğa''  dedi. Yaratık ikinci doğru cevabı da duyunca çok şaşırmıştı.Yaratık:

-Ağacın kalbini alarak Dogeman'ın eski günlerine dönebilmesi için üçüncü sorunuzu soruyorum. Bunu bilirseniz kalbi vereceğim ve ağaç yaşayacak. Yaratık, ''Hep beraber yaşamak ne güzeldir birlikte, sevgi ile yaşamak için ne gerekir bu evrene?'' dedi ve merakla beklemeye başladı.

     Todoşi ve  Dodoşi,  son zamanlarda Dogeman ve diğer gezegenlerle olan kötü olayları düşünüp onları neyin bir arada tutabileceğini bulmuşlardı. Sımsıkı birbirlerine sarıldıklarında Yaratık,  onların doğru cevabı bulduklarını anladı. '' Barış'' dediler hep birlikte. Doğru cevap buydu...