Bir varmış bir yokmuş. Gökyüzünde dünyaya yakın ve dünyaya benzeyen bir gezegen varmış. Bu gezegende yaşayan çocukların bütün hayalleri gerçek olurmuş. Bundan dolayı bu gezegendeki çocuklar çok mutluymuş.

Adını bilmedikleri bu gezegen Dünya'dan daha büyük, yıldız kadar parlakmış. Bu gezegende hep gündüz olurmuş.

Cenk ve arkadaşları Ayşe ve Berk uzay bilimini çok merak eder, sürekli gökyüzünü incelerlermiş. Bir gün Cenk babasının teleskopunu alıp parka geldi. Ayşe ve Berk'le birlikte  gökyüzünü incelemeye başladılar. Ayşe ve Berk  gökyüzünü inceliyor, Cenk ise onların söylediklerini deftere not alıyordu.

O da neyin nesi? Ayşe'nin gözüne bir ışık çarptı . Gece olsaydı yıldız diyecekti ama gündüz gözü ile bu gözüne parlayan ışık da neydi ? 

Arkadaşlar parlak bir şey görüyorum gökyüzünde .Çabuk buraya gelin!

Hep birlikte bu gezegeni incelerken  gezegen onlara göz kırpar gibi parıldıyordu. Gezegenden parlak bir cismin koptuğunu gitgide kendilerine yaklaştığını fark ettiler.

Hey buraya bir şey  yaklaşıyor !

Selam

bizler pembe gezegenden Omi.

Uzun zamandır Dünyanızı gözlüyoruz sizden başka bizi fark eden olmadı. Bu yüzden sizinle tanışamaya geldik.

Cenk ve arkadaşları önce çok korktular ama sonra onların zararsız olduğunu anladılar. Kendilerini ve gezegenlerini anlatmaya başladılar.

Gezegenlerinde her şeyin pembe olduğunu ve hep gündüz yaşandığını söylediler. Bu gezegendeki en büyük Omi'nin 10 yaşında olduğunu herkesin çocuk yaşta olduğunu söylediler.

Sizi gezegenimize davet etmek istiyoruz?

Bizimle gelmek ister misiniz?

Cenk Ayşe ve Berk çok heyecanlandılar. Tekliflerini kabul ettiler. Hayatlarında ilk defa gördükleri uzay aracına hiç düşünmeden bindiler ve uzay yolculukları başladı.

Gözlerime inanamıyorum!

Burası harika bir yer!

Vay canına müthiş!

Bu ağacın meyvesini yiyen hep çocuk kalıyor çok özel bir güç. İsterseniz siz de bu meyveden yiyin ve hep çocuk kalın.

Buraya gelen ilk insan sizsiniz. Biz misafirleri çok severiz size en değerli ağacımızı göstermek isterim.

Cenk, Ayşe ve Berk önce çok heyecanlandılar bu meyve Dünya'nın en özel meyvesi ve  şu an bu meyve ağacının yanında olmak büyük bir şans. Ayşe bu özel meyvenin tadını çok merak ediyordu ve bir an önce tatmak istiyordu. Ama Cenk Ayşe'yi uyardı.

 Cenk:

-Evet Ayşe haklısın dünyanın en özel meyvesi olabilir ama düşünsene bu meyveyi yiyince hep aynı yaşta kalacağız annemiz, babamız kardeşimiz, sevdiklerimiz büyüyecek ama biz hiç büyümeyeceğiz. Sence güzel bir duygu mu bu ?

Ayşe tekrar düşündü hep çocuk kalmak, sonsuza kadar yaşamak güzel bir duygu olabilir ama sevdiklerinin yaşlandığını görmek onların olmayacağı bir Dünya'da yaşamak çok korkunçtu. İşte o zaman Cenk'e hak verdi ve hep birlikte meyveyi yememeye karar verdiler.

Bu gezegeniniz çok güzel misafirperverliğiniz ile bizi çok mutlu ettiniz. 

Bu özel meyveyi bizimle paylaşmanız çok güzel ancak biz bu meyveyi yiyemeyiz.

Omiler çok sıcakkanlı canlılardı, çocukların bu düşüncelerini hoşgörü ile karşıladılar. Berk:

-Bize gezegeninizi gezdirdiniz, hiç bir çocuğun hayal edemeyeceği bir gezegenle tanıştırdınız çok mutlu olduk ama artık Dünya'ya dönme vaktimiz geldi ailemiz bizi çok merak eder.

Güle güle çocuklar

sizi çok özleyeceğiz.

Çocuklar uzay aracına bir daha binecekleri için çok mutlu oldular. Dünya'yı ve ailelerini de özlemişlerdi.

 Cenk ve arkadaşları Dünya'ya geldiklerinde bu yaşadıklarının gerçek olduğuna hala inanamıyorlardı. Ayşe:

- Her şey çok güzeldi, ne kadar da misafirperverlerdi. Bu yaşadıklarımıza kimse inanamayacak. Cenk:

-Gerçekten öyle kimseye inandıramayız bu yaşadıklarımızı. Dünyadaki insanlar böyle özel bir meyvenin varlığından haberdar olsa ne yaparlardı acaba, diye düşündüler bir an için. Daha sonra ailelerine kavuşma heyecanıyla evlerine gittiler.