Merhaba sevgili dostlarım ben yaşlı bilge tavşan yaşımdan ve kıvrak zekamdan ötürü arkadaşlarım bilge diye seslenirler.bugun sizlere hayat hikayemi başıma gelen yolculuğumu anlatmak istiyorum bir zamanlar yaşadığım bir orman vardı oraya pek fazla insan gelip gitmezdi tek bir dostumuz vardı. İrem. İrem ormana biraz uzak olan kasabada yaşıyordu ailesiyle ama çoğunlukla ormanda bizim yanımizdaydı o bizim tek insan dostumuzdu ve bizi çok sever sürekli yardım ederdi. Her yıl olduğu gibi bu yıl da hayvan festivalimiz vardı her yıl bir sürü etkinlik hazırlar eglenirdik yine tüm hazirliklarimiz yapıldı bir sürü oyun yarışma ödüllerimizi belirlenmişti herşey olması gereken gibi çok güzeldi gecenin sonunda başıma ne gelicegini bilmeden eğleniyordum

https://youtu.be/NZXfqFiHmAA

bir kaç saat sonra gece iyice kasvetini çağrışıtırdıgında bir kaç ses duymaya başladık bu araba sesiydi İrem bu saate buraya gelmezdi demek ki başka birileri geliyordu başında dediğim gibi buraya çok fazla insan gelmezdi özellikle bu saate hıc gelmezdi bu durum bizi tedirgin etmişti.araba giderek bize daha çok yaklaştı ve durdu flaşları adeta gözümüzü alıyordu içinden bir kaç insan indi ellerinde tabanca gibi bişey vardı ellerindeki tabacayi bize doğru tutuyorlardı bize zarar vermek istedikleri çok açık ortadaydı hemen sağ sola kaçışmaya başladık dostlarımızla ellerindeki silahla bize ateş etmeye başladılar en son hissettiğim şey sırtımda bir yanma oldu bir kaç saat sonra gözlerimi açtığımda bir kafesin içindeydim kafesde arabanın içinde araba hareket ediyordu. Bir tek beni almışlardı yuvamdan bir tek beni ayirmislardı dostlarımdan ellerindeki tabanca beni öldürmek için değil uyuşturmak içindi çünkü hala yaşıyordum bana şimdi ne olucakti bilmiyordum ama aşırı korkuyordum bu korku tüm bedenimi ele geçirmişti

İrem; sabah güneş ışınlarının odamdan icineri girmesiyle gözlerimi araladım bugün çok güzel bir gündü hava sıcacık cıvıl cıvıldı 2 gündür ormana dostlarımın yanına gidemiyordum hemen kahvaltı edip evden çıktım ormanın yolunu tuttum ormana vardığımda bir değişiklik kötü bir hava sezdim sessizlik bütün ormanda yankılanıyordu buralar böyle olmazdı dostlarım ortada yokturlar bu durum bende merak uyandırdı dostlarıma seslenmeye başladım bilge tavşan maymun aslan tilke neredesiniz ağaçların arkasından bir kıpırtı gördüm oraya doğru hızlıca yürüdüm kaplumbağa dostumu gördüm dostum buradaki sessizlik ne böyle nerde dostlarımız dedim bana dün gece yaşadıklarını anlattı bilge tavşanı alıp götürmüşlerdi ona ne yapacaklarını biliyordum galiba onu denek olarak kullanicaklardi başka ne için almış olabilirlerdi ki dostumu kurtarmak lazımdı.

Bilge tavşan; bir kaç saat sonra araba durdu arka bagaj açıldı bir tane adam beni çıkardı adamla birlikle çok ünlü bir markanın fabrikasının önünde duruyorduk.biraz sonra kapılar açıldı güvenlik bizi içeri aldı fabrika gerçekten çok fazla büyüktü biraz yürüdükten sonra laboratuvara geldik beyaz önlükleri olan iki kadın beni aldılar onlarında kürkü benim gibi beyazdı bu durum çok hoşuma gitti.beni bir odaya aldılar aldiklari oda da benim gibi tavşanlar vardı ama çok büyük bir sorun vardı odadaki tavşanlar çok kötü durumdaydi kiminin gözü kiminin bedeni yanmış yok olmuştu ne olmuştu burada böyle benimde sonum bumuydu bu olmamaliydi biz bunu hak edicek hiç bişey yapmamıştık. Ormanımı dostlarımı çok özlemiştim şimdiden bir an önce onlara kavuşmak istiyordum benide diğer tavşanlar gibi zincire bağlayıp odadan çıktılar

İrem ; kendimi koşarak eve attım odama kapandım düşünüyordum napicaktim şimdi dostumu kurtarmak lazımdı ama kimlerin aldığını bilmiyorum sadece son zamanlarda tek bildiğim tavşanların sürekli denek olarak yuvalarından alınıp üzerlerinde deney yapilmasiydi olabildiğince araştırma yapmaya başladım hayvanları denek olarak kullanan bütün markaları tek tek araştırdim ama bu böyle olmicakti büyük kuruluşlardan yardım almam lazımdı hayvan koruma derkekleriyle görüşüp durumu anlatirsam bana yardimci olabilirlerdi hemen bir mail attım durumu anlattım ve beklemeye başladım.

Tavşan bilge ; çok acıkmıstım ve susamıştım kaç saatir burda olduğumu bile bilmiyordum bu oda çok kasvetiliydi boğuyordu aradan biraz süre geçtikten sonra kapı açıldı girişte ne güzel onlarinda benim gibi beyaz kürkleri var dediğim insanlar gitmişti içeriye biz tavşanlar sessiz hayvalarizdır bundan belkide bizi seviyorlardı sessiz hayvlarin nasılsa sesi çıkmaz diye odaya bir insan daha girdi elinde bir sürü iğneler vardı elindeki iğneleri sırayla bize saplamaya başladılar korkmayın bişey olmicak diyorlardı bu iğneler bedenlerimizi uyuşturmak içinmiş öyle söylediler bu sayede acı hissetmicekmişiz bizi bağladıkları zincirlerden söküp başka bir odaya aldılar burada deney yapılıyordu ellerinde baska bir sürü iğneyle tekar başladılar 1,2,3,4,5,6,7.... Durmadan sürekli iğne vuruyolardi bedenlerimizi uyusturduklarini söylemelerine rağmen canım çok acıyordu sayamiyordum artık vurdukları iğneleri sürekli bir şeyler deniyorlardi biraz durdular ellerinde kreme Benzer biseyle tekar geldiler bu defa iğne yoktu kremi vücudumuza sürmeye başladılar sırayla demiştim ya tavşanlar sessiz hayvlardir o sıra o odadaki sesleri duymanızı istemem ne kadar çığlık attsakta sağır olmuşlardı derim cayır cayır yanıyordu gücüm kalmamıştı gözlerimdeki yaşlar gözlerimin içini yakiyordu en son hatırladığım şey yavaşça gozlerimin kapanmasıydı

İrem ; bildirim sesiyle yerimden fırladım mail gelmişti bana geri dönüş yapmıştı hayvalanlari koruma dernegi benimle görüşmek istediklerini söylediler böylelikle bana yardımcı olabilirlerdi şehirdeki derkenlerine davet edildim yarın sabah ilk işim oraya gitmedi Sabah olduğunu güneşin doğuşuyla anladım tüm gece gözüme gram uyku girmemişti saat öğlene doğru gelince hemen yerimden fırlayıp hazırlanıp şehire gittim derneği bulup içeri girdim . Bir kaç saat sonra dernekten yüzüm güler bir biçimde çıktım çok fazla kişiyle görüşmüştüm bir sürü proje fikri konusmustuk bir kampanya başlatıp hayvanların denek yapilmasini durdurucaktik bir sürü afiş yazı görsel hazirlanicak imza kampanyasını başlattıcaktık

Bilge tavşan; gözlerimi acitimda canımın acısından yaşlar dökülmeye başladı gözümden göz yaşlarım bile yakıyordu bütün bedenimi ele geçiren bu acının tarifi yoktu diğer tavşanların da benden bir farkı yoktu en azından şuan deney yapmıyorlar diye mutluyduk tekrar düştü yüzüm ormanım dostlarım acaba şuan napiyorlardı beni unutmuslarmiydi ama yok benim dostlarım beni asla burda bırakmazlar İrem beni kurtaricak biliyorum onlar beni bulana kadar onlar için yaşamaya devam edicektim. Beni kurtardiklarini umarak o anı hayal ettim ve tekrar o duymak istediğim ses geldi kapı gıcırtısı tekrar kapı açıldı ve bir adam içeri girdi karşımızda sırıtıp bugün çok iyi iş cikardiniz ama daha bitmedi aferin size deyip çıktı odadan hiç mi acımıyordu bu insanlar bize gözlerinin önünde acı çekiyorduk görmezden gelip işimiz buymuşcasina gurur duyuyorlardi. Tekrar o ses tekrar o açılan kapı ve yine bir deney aynı şeyleri yasayıp yasayıp duruyorduk ama onlar durmuyordu iki dakika aldığımız nefes için beş dakikalık bir acı çektiriyorlardi bize

İrem ; herşey düşündüğümüz gibi olmuştu sosyal medya da bir kampanya başlatmıştık ve çok kısa sürede kampanyamız butun gundemlerde çok büyük ses getirmişti her sokağa afiş aşıp herkese göstermeye çalışıyorduk gören görmeyene duyan duymanaya iletsin diye seferber oluyorduk ama buna değerdi dostumu ve diğer denek hayvlarini kurtaricaktık basaricaktik biz kazanicaktık en sonunda Bilge tavşan ;dayanicak gücüm kalmamıştı denek hayvanlarından iki tavşan dostum gözlerimin önünde ölmüşlerdi artık dayanamamislardi bir gözüm hiç görmüyor bedenim yara içinde kalmıstı bizi tekrar aynı odaya aldılar bizden sonra çok hızlı bir şekilde odanın kapısı açıldı sabah bize iyi iş cikardiniz diyen adam elinde tabletle odaya girip kampanya başlatmislar bütün gundemlerde markamızın adı var çok büyük düşüş yaşıyoruz heryerden saldırı var gündem sallanıyor dedi. Bu çok iyi biseydi bizim için bizi kurtarmak için insanlar çaba gösteriyordu dışarıda ki insanlar buradakiler gibi değildi demekki onlar bizi seviyorlardı adam tekrar konuştu tevtis yapicaklarmis bu hayvlari salın gitsin

İrem;inanamıyordum dostumu kurtarmam artık an meselesi olmuştu çok fazla insana ulaşmıştık büyük kuruluşlar tepki üzerine tepki gösteriyorlardı. Bu geceden itibaren bütün markaların hayvları denek olarak kullananmlari çok ağır suç olarak sayilicakti ve bu suçun karşılığı asla para olmicaktı şuan dostum bilgeyi bulmam lazımdı yarın butun hayvanlar veterinerle birakilcaktı fabriklar tarafından Sabah güneşin odamın içinden vurmasiyla gözlerimi araladım yarım saatir uyuyordum sabaha kadar heycandan uyuyamamistim önce ormana gidip oradaki dostlarima bugün bilge tavsanin geri gelicegi müjdesini vermem lazımdı cok merak etmişlerdir sonrada şehirdeki veterinere gidip dostumu bulmam lazımdı

Bilge tavşan; sabah olmustu bizi hızlıca arabalara bindirip şehire getirmişlerdi oradaki veterine bırakmışlardı tabi fabrika çok büyük ceza yemişti veteriner bizi tedavi ederken halimize bakıp sizi nasıl bu hale getirdi o insanlar diye söyleniyordu. Bir kaç dakika sonra veterinerin kapısı açıldı İrem gelmişti gözleri beni arıyordu hemen zipladim görmüştü beni ama olduğu yerde durup kalmıştı İrem ; ormandan dönüp hemen şehre yöneldim dakikaları sayıyordum veterinerin kapısına geldiğimde heycandan elim titriyordu kapıyı açıp içeri girdim dostumu arıyordum bilge tavsanin zipaldigini gördüm tam yanına gidicekken olduğum yere çivilendim o kadar kötü görünüyordu ki bir gözünde bandaj vardı tüyleri dökülmüş bedeninde yanıklar vardı bir kulağı delinmisti gözyaşlarıma hakim olamadim dostumu koruyamamistim insanlardan çok kötü durumdaydı oda bende ben psikoloji olarak bitmisken dostum iki türlü de kötüydü ama onun için güçlü durmam gerekiyordu hemen kendimi topladım

Bilge tavşan; İrem biraz durduktan sonra yanıma koşup hemen bana sarıldı kendimi çok huzurlu hissettim tedavin bitsin ormana dönücegiz dostlarımız bizi bekliyor dedi Tam bir haftalık bir tedavi süreci sonrası ormanıma yuvama geri dönmüştüm kuşlar beni görünce şarkı söylemeye başladılar dostlarım hemen yanına gelip sarıldılar eğlence düzenlenmişti işte ben buraya aittim burada kimse kimseye zarar vermezdi. İşte dostlarım benim hikayemde böyle hayat bize bazen iyi bazen kötü şeyler basimiza getirir umarım hayat sizi vicdanını kaybetmemiş insanlarla karşılaştırırr unutmayın insan bir baskasinin acinsini hissediyorsa insandır sağlıcakla kalın dostlarım ve asla sessiz kalmayın biz masalimizda kurtulduk ama gerçekte kurtulamayan dostlarımız olarabilir haydi hep beraber El ele verip kurtarın dostlarımı..