Merhaba benim adım Milo. İki yaşında bir kediyim. Turuncu , beyaz ve siyah tüyleri olan güzel mi güzel bir kediyim. Pet Shop ‘tan bir tatlı bir abla beni sahiplendi. Evine götürdü , bir güzel yıkadı ve besledi beni. O günü hiç unutmuyorum. Çok mutlu olmuştum.

 Evde günlerim güzel geçiyordu . Dışarıdan diğer kedilerin eğlenen miyavlamaları geliyordu. Başlarda pencereden izlemek yetiyordu. Sonra yetmemeye başladı. Ben de dışarı çıkmalıydım. Oyunlarına ben de katılmalıydım.

  Birkaç gün sonra sahibim markete giderken evin kapısını açık unuttu. Ben de bunu fırsat bilerek gizlice sokağa çıktım.

 Evden çıktıktan sonra dışarıdaki kedilerle tanıştım. Adımın Milo olduğunu ve 2 yaşında olduğumu söyledim. Evde yaşadığımdan ve onları çok merak ettiğimden bahsettim. Beni çok sevdiler. Hemen oyunlarına aldılar. Onlarla birlikte duvarlardan atladık . Sokakta bulduğumuz eşyalarla yün yumağı gibi oynadık. Çok güzel vakit geçirdik. Akşam olduğunu fark edemedim. Her yer kararmaya başlamıştı. Korkmaya başladım. Evimin yolunu bulamıyordum. Çok acıkmıştım. Çevremdeki insanlar tasmamı görerek beni sevdiler ve  bana biraz su yiyecek verdiler. Karnım az da olsa doymuştu. Evden uzakta geçireceğim ilk gece olacaktı.

  Üstelik dışarısı buz gibiydi. Sığınacak hiçbir yer yoktu. Korkum gittikçe artıyordu. Ne yapacağımı şaşırmıştım. O sırada sokaktan tanıdık bir ses duydum. Safiye teyzeydi. Sahibimle telefonla konuşmuşlardı. Hemen onu tanıdım. Bir anda içim kıpır kıpır olmuştu .Safiye teyzenin evime gideceğine düşünerek onu takip etmeye başladım. Onu izlerken dikkatimi bir ses çekti ve başka yöne döndüm. Tekrar baktığımda Safiye teyze kaybolmuştu.

Küçük yüreğimi kaplayan sevinç yerini korkuya bırakmıştı. Oysaki yuvamda çok mutluydum. Sonra Pamuk çıktı karşıma. Bembeyaz kabarık tüyleri vardı. Tanışıp arkadaş olduk. Yaşadığı yere götürdü beni. İyi kalpli insanların sokak hayvanları için yaptıkları yuvalardan birinde kalıyordu. Pamuk yuvasını ve yemeğini benimle paylaştı. O gece Pamuk’la beraber çok güzel uyumuştum. Sabah olduğunda Pamuk ile beraber dışarı çıktığımızda bir dükkan camında resmimi gördüm. Sahibim benim için kayıp ilanı vermiş.

İlanın üzerinde resmim vardı. Pamuk’la oradan uzaklaşırken ikiz kardeşler yanımıza yaklaştı. Pamukla beni kucaklarına aldılar Önce çok korktuk bize zarar vereceklerini düşündük. Ama bizi evlerine götürdüler. Evlerine gittiğimizde endişelendik , bize zarar vereceklerini düşündük. Ama eve vardığımızda bize yemek ve su verdiler. Mert ve Ayşe bize çok iyi davrandı. Kendi elleriyle yaptıkları yuvaları getirdiler. Pamuk’la çok mutlu olduk. 

       İkizler bize çok iyi davranıyorlardı. Yardımcı olmaya çalıştılar. Kayıp ilanını aramaya gittiler. Mert ve Ayşe sahibime ulaşmaya çalışmışlar ama başaramamışlar. Onlar da sahibimi bulmak için el ilanlarını hazırladılar. İlanları her yere astılar. Biz de bu sürede Pamuk ‘la çok güzel zaman geçirdik. Oyunlar oynadık ,yarış yaptık. Çok eğlendik. Pamuk en iyi dostum olmuştu . Ben de onun en iyi dostuydum.

   Mert ve Ayşeler ‘ de bir gün daha kalmıştım. Sabah olmuştu. Pamuk ‘ a artık sahibimin yanına gitmek istediğimi söyledim. Seni görünce sahibim seni de sahiplenir dedim. aklıma bir fikir geldi. İlan sayfasını Mert ve Ayşe’ nin önüne getirdim. Hemen anladılar beni. İlanın asıldığı yere gittik ve beklemeye başladık. İnsanlar bana bakınca ilandaki kaybolan kedi olduğumu anlayacaklardı. Planımızı Mert ve Ayşe ile uyguladık. Bizi gören insanlar cep telefonlarıyla sahibimin numarasını aradılar. Nerede bulunduğumuzu söyleyerek sahibimi çağırdılar. Sahibim beni almaya geldiğinde çok heyecanlandım. Pamuk’u görünce onu çok sevdi ve ikimizi de eve götürdü. Artık Pamuk da bizimle yaşıyor.

    Artık dersimi almıştım. Sahibim yanımda olmadan evden uzaklaşmayacak ve oyun oynamayacaktım. Yoksa bir dahakine bu kadar şanslı olamazdım.

                                                                                           SON...