Eda, uzun saçlı, siyah gözlü güzeller güzeli bir kızdı. Hayvanları çok sever, ne zaman olsa elinden geldiğince yardım ederdi. Onlara asla kötülük yapmaz ve hiçbir zaman incitmezdi. Ne zaman bir hayvana eziyet edilse karşısına dikilir, ona kızar, uyarırdı.

Günlerden bir gün Eda arkadaşlarıyla oynamak için parka gitmeye karar verdi. Kapının önünden en sevdiği bisikleti alıp yola koyuldu. Yolda gördüğü her kediye, köpeğe hatta kuşlara bile selam verip gülümsedi.

Eda bisikletini mutlu mutlu sürerken bir de ne görsün! Yavru köpek ve onun başında bir sağa koşturan anne köpek yavrusu vardı. Anne köpek yoldan geçenlerden yardım istiyordu ama kimse ilgilenmiyordu.

Hemen bisikletini o yöne döndürüp, hızlı hızlı pedalları çevirmeye başladı. Köpeklerin yanına gittiğinde, yavru köpeğin ayağının yaralı olduğunu gördü. Yoldan geçen dikkatsiz bir sürücü, köpeğe çarpmış ve onu orada öylece bırakıp gitmişti.

Eda bu manzarayı görünce çok üzüldü ve sinirlendi. Vakit kaybetmeden yavru köpeği, önündeki bisikletinin önündeki sepete koydu. Hızlı hızlı pedal çevirerek onu veterinere yetiştirdi.

Veteriner köpeğin ayağına baktı ve kırılmış olduğunu gördü. Daha sonra ayağını alçıya aldı ve üç hafta hareket etmeden bakılması gerektiğini yoksa ayağının aynı yerden kırılabileceğini söyledi.

Eda dikkatli bir şekilde yavru köpeği taşıdı. Annesine olanı biteni anlatınca çok üzüldü. Annesi '' Yaptığın çok güzel ve örnek bir davranış, istersen iyileşene kadar bizimle kalabilir.'' dedi.

Eda bunu duyunca sevinçten yerinde zıplamaya başladı. İlk olarak köpeği güzelce temizledi, daha sonra da karnını doyurdular. Annesi minderlerden köpeğe rahat edeceği bir yatak yaptı. Köpeğin de keyfi yerindeydi. Evdeki herkes onu çok sevdi ve ona alışmaya başladı.