Proje çalışma Okulları : 

Kaşgarlı Mahmud Anadolu Lisesi,

Mihraplı Abdulkadir Can Anadolu İmam Hatip Lisesi,

Mehmet Halit Baki Anadolu Lisesi,

Nilüfer Anadolu İmam Hatip Lisesi 

Katkı ve emekleri için öğrencilerimize teşekkür ediyoruz. 

‘’Kutup araştırmaları dünyanın geçmişine olduğu gibi geleceğine de ışık tutar’’...diyerek başladığımız, derslerimizin çoğuna konu olan, çokça merak ettiğimiz yere ‘’kutuplara’’ gidecek olmanın heyecanıyla uyandım bu sabah.

Buluşma noktamız olan amfinin önüne geldiğimde takım arkadaşlarım Hamza, Elif, Eslem ve Ali çoktan hazırdı.

Birbirinden meraklı, okuduğu alanda başarılı 4 arkadaşım ve ben, bizleri aynı çatı altında toplayan öğretim üyemiz, Serap Hocayı bekliyorduk.

Serap hoca geldikten sonra bilim heyetinin buluşacağı ortak noktamız olan havaalanına gittik.

38 kişilik ekibimiz bir araya geldikten sonra koordinatörlerimiz olan Serap ve Aydın Hoca bizleri nelerin beklediği konusunda, araştırmamız hakkında bir konuşma yaptılar.

-Öncelikle herkese merhaba…

Antarktika’ya uzun bir yolculuk bizi bekliyor. Bu da 15.651 km’lik bir dünya turu anlamına geliyor.

Bu proje hepimiz adına çok önemli… Ülkemizi temsil ettiğimiz için hepimizde ayrı bir gurur…

  Kısa bir beklemeden sonra uçaktaki yerlerimizi aldık.

Akademik anlamda oldukça donanımlıydık. Yolculuğumuz çok uzun olmasına karşın oldukça keyifli geçmişti.

El değmemiş kıtaya gerçek anlamda ayak basmak için önce yere değecek her şeyin özel bir solüsyonla kirleticilerinden arındırılması gerektiğini öğreniyorum.

Kampımız aynı olsa da barınacağımız yerleri belirlemek, yerleşkeyi ve bölgeyi tanımak, adaptasyonumuzu kolaylaştırmak için bir toplantı yaptık.

Ortak amacımız ülkemiz ve insanlık adına yararlı gelişmeler yapmak dünyayı yaşanabilir kılmak olsa bile ilgili alanlarımız çoğu kişiyle farklılık gösteriyordu. Bu nedenle ekipmanlarımız da oldukça farklıydı.

Hidrografi ve Oceonografi bölümünü okuyan Hamza, Doğal kaynak yönetimi okuyan Elif, Klimatolog  Ali, Jeolog Eslem  ve Biyolog olmanın arifesindeki ben:)

Kısıtlı bir zaman diliminde yapmamız gereken önemli işler vardı. Çok çabalıyorduk....Bir hafta sonra foklarla içli dışlı olmuştuk bile. Antarktika’da çok insan barınmadığı için garipsemediler.

Beklenenin ötesinde hızla çalışmalarımız ilerliyordu. Uzaktan takip ettiğimiz sevimli ayımız Layla yavrularını doğurmuştu bile...

Yavruların gelişim sürecini yakından incelemek benim için önemliydi. Ancak Layla’nın 3 yavrusu da beklediğim sonuçları veremedi.

Hareketlerini takip etmek için taktığımız çiplerde Emily ismini verdiğimiz yavru çok cılız gözüküyordu. Hareket sinyali alamadığımız bir sabah kar motorlarımızı çalıştırdığımız gibi Layla’nın 5 metre uzağına gittik.

Varlığımızdan rahatsız olmuşa benziyordu. Ancak Emily'nin sağlığı için az da olsa onu görmemiz gerekliydi. Fakat o da ne…Emily ölmüştü. 

Elbette cılızdı ancak açlıktan ölebileceğini sanmıyordum. Layla o bölgeden ayrıldığı anda Emily’nin ölü cesedini sarıp patolojik incelemeye aldım. Tahmin ettiğim gibi zehirlenme gerçekleşmişti.

Çoğu tarımda kullanılan maddeler tarım alanlarından nehirlere, oradan da okyanuslara akıyor. Akıntıya kapılan zehirli maddeler de kutup ekosistemine karışıyordu.

Muhtemelen bu zehirli maddeyle beslenen bir balık tüketimi onun ölümüne yol açmıştı…

Bir hafta sonra da Emily’nin kardeşi olan Polaris’de kötü bir durum sezdik.

Polaris topallıyordu ve annesinin ardında kalıyordu. Polaris’i bayıltıp incelemeye aldık.

Boğazından sağ arka ayağına uzanan koca bir misina takılmıştı.

Nefes almasında ve yürümesinde zorluk çekme sebebi buydu demek!

Balıkçı misinası…Yine insanoğlu, yine....

Aynı gün birkaç saat sonra kampın yanındaki su gölünde bir fok ölmüştü..Yine zehirlenme

Durum gün geçtikçe kötüye gidiyordu…

Motorlarımızla geçtiğimiz buzul dağları 15.günün sonunda gözümüzün önünde yok oluşu çok acıydı…

Bu gerçeği yerinde yaşamak çok daha acı…

Kayaçlar üstünde araştırma yapan arkadaşım Eslem, buzulların ne kadar ömrünün kaldığı hakkında hiçbir varsayımda bulunamıyordu. Burada her şey beklediğimizden farklı ilerliyor…

Araştırma sürecimizin sonlarına geldiğimizde ekip olarak üssümüz,1988’den bu yana faaliyet gösteren Kore Üssünde büyük ilgiyle karşılandık…

Amaçlarımız aynı… İsteklerimiz aynı… Hedeflerimiz aynı… Neslimize yaşanılabilir bir dünya bırakabilmek…

Araştırma sürecimizin sonlarına geldiğimizde ekip olarak üssümüz,1988’den bu yana faaliyet gösteren Kore Üssünde büyük ilgiyle karşılandık…

Amaçlarımız aynı… İsteklerimiz aynı… Hedeflerimiz aynı… Neslimize yaşanılabilir bir dünya bırakabilmek…

Kore üssünde gösterilen ilgi oldukça hoştu. Güzel arkadaşlıklar edinmiştik.

Ülkemize döndüğümüzde elimizde birçok veri, tez ve deneyim vardı…

Biliyorum ki bu oraya son gidişimiz olmayacak…

Ancak ben ve ekibim bir dahaki gidişimizde yaşanabilir bir dünyayı nasıl daha yaşanabilir kılmak amacıyla gitmek istiyoruz…

Dünyanın sonunu geciktirmek için değil..

ASIL HİKAYE DE BURADA BAŞLIYOR…

Dünya herkese yetebilecek kadar bonkör.

Lütfen bencillik yapmayalım…

Dünya, sonsuzluk içinde küçük bir parantezdir. …

Lütfen bu parantezi silmeyelim…

Lütfen...

Biyosfer-Tuba KAÇAR

Kevser,Fatma,Tuğçe m.,Ayşe,Elifsu,Berra 

Atmosfer-Ayşe CAN

Hatice K.,Gül Medine,Sıla,Esmanur,Zeynep,Seçil k.,Eslam D.

Litosfer-Aydın ÖKSÜZ

Ranagül,Miray,Enver,Batın,Razia,Özkan,Muhammed

Hidrosfer 1- Serap ÖKTEM

Elif,Aleyna,Esma A.,Elifnur T.,Hanife, Hamza, Zeynep 

Hidrosfer 2-Burcu YENİGÜN

Seher,Ali Efe,Buse,İsmail,E.Berra, Aygül s.,Eslem

PROJE HİKAYE YAZMA EKİBİ: