Ayşe ile arkadaşları oyun oynarken Ayşe çok tuhaf bir şey fark etti.Çöp kovasından garip sesler geliyordu.Biraz yaklaşınca  pet şişeler ,gazeteler ve kırık şişelerin konuştuklarını duydu.

Hepsi de halinden şikayet ediyordu.İnsanlar neden hepimizi aynı yere atıp doğaya zarar veriyor diyorlardı.Ayşe duydukları karşısında şaşırmıştı.Bu konuyu araştırmaya karar verdi.

Eve gelip annesine sordu: Anneciğim çöplerimizi neden ayrıştırmalıyız?

Annesi:

_Çöpleri kağıt ,cam, plastik şeklinde ayrıştırırsak doğaya daha az zarar vermiş oluruz. Çünkü bu maddeler geri dönüşebilir ve yeni eşyalar yapılabilir.

Ayşe:

_Teşekkür ederim anne dedi.

        Ayşe çöp kutusunun yanına geri döndü.O sırada çöp kutusunun yanına çöp arabası yanaştı.Ayşe panikle çöp almaya gelen görevlilere annesinden öğrendiklerini anlattı.Görevliler Ayşe'ye bu konuda yardım edeceğini söyledi.           Pet şişeler,gazeteler ve kırık kavanozları ayrı torbalara koyup arabaya öyle yerleştirdiler.Ayşe ayrıştırılan malzemelere bakıp gülümsedi.Onlarda Ayşe'ye teşekkür ettiler.

Ertesi gün Ayşe arkadaşlarına ve parktaki diğer çocuklara geri dönüşebilen malzemeleri öğretti.Çocuklarda ailelerine anlattılar.Ayşe’nin mahallesinde artık çöp ayrıştıran konteynırlar vardı.

     Ayşe daha önce çöp konteynerinde gördüğü çöplerin nerede olduğunu düşünüyordu. Annesi Ayşe' yi markete gönderdi. Ayşe marketten meyve suyu ve reçel alacaktı. Markette dolaşırken "pişt pişt" diye bir ses duydu.

-Hey Ayşe bizi duyuyor musun?

Ayşe ilk başta buna bir anlam veremedi. Meyve sularının ve reçellerin yanına yanaştığında bu seslerin daha önce konuştuğu pet şişe ve kavanozların sesi olduğunu fark etti. Senin sayende biz farklı maddelere dönüştük ve çevre kirlenmedi dediler. Ayşe bunu duyduğuna çok sevinmişti.

    Ama aklı gazetelerde kalmıştı. Acaba onlara ne olmuştu?

    Eve döndüğünde annesinin mutfakta bir yandan yemek yaptığını bir yandan da sebze ve meyvelerin kabuklarını bir kapta topladığını gördü. Sebze ve meyve atıklarının da toprağa çok faydalı olduğunu ve çiçeklerine gübre olarak vereceğini söyledi. 

Ayşe akşam yemeğinde babasına sordu:

_Babacığım acaba kağıtları geri dönüşüme atmamızın ne gibi faydaları vardır?

Babası:

_Canım kızım ,kağıtlar ağaçlardan üretiliyor.Eğer geri dönüşüme atarsak ağaçları kesmemiş oluruz.Ağaçlar bizim oksijen kaynağımızdır.Bir ton kağıt elde edebilmek için 17 tane ağaç kesiliyor.

Ayşe: 

_Teşekkür ederim babacığım.

Ertesi gün Ayşe okula gitti. Öğretmeni sınıf kitaplığına yeni hikaye kitabı aldığını söyledi. Ayşe kitap okumayı çok seviyordu. Yeni kitaplar okuyacağı için sabırsızlandı. Hemen bir kitap aldı. Ama kitabı eline alır almaz "merhaba Ayşe" diye bir ses duydu. Bu ses çok tanıdıktı. Evet bu çok merak ettiği gazetenin sesiydi."Beni çöp olmaktan kurtardığın için teşekkür ederim" dedi. Ayşe de yeni kitabına sımsıkı sarıldı.