Μια φορά κι έναν καιρό ένας πειρατής ταξίδευε με το πειρατικό του καράβι σε ένα βαθύ ωκεανό, για να βρει το θησαυρό των προγόνων του. Στο δρόμο, όμως, έχασε την πυξίδα του, δεν ήξερε που να πάει και έχασε τον προσανατολισμό του. Βρέθηκε σε ένα ερημικό νησάκι. Αποφάσισε να βουτήξει στη θάλασσα μήπως βρει τον θησαυρό.

Καθώς κολυμπούσε τον πλησίασε μια γοργόνα και τον ρώτησε ξαφνιασμένη:

-Πώς βρέθηκες εσύ εδώ; Τι γυρεύεις στο βυθό μας;

-Μην με φοβάσαι, δεν θα σου κάνω κακό, της είπε ο πειρατής. Έχω χαθεί μες στον ωκεανό ψάχνοντας το θησαυρό των προπαππούδων μου.

-Θέλεις να σε βοηθήσω να βρεις τον θησαυρό του είπε η όμορφη γοργόνα;

-Σε ευχαριστώ πολύ, με μεγάλη μου χαρά.

Η μικρή γοργόνα αποφάσισε να τον βοηθήσει και του πρότεινε να πάνε μαζί να ψάξουν στο βυθό. Η ίδια γνώριζε καλά την περιοχή γιατί εκεί  ήταν το κορραλοβασίλειό της. Οι μέρες περνούσαν χωρίς αποτέλεσμα. Το σεντούκι του θησαυρού δεν υπήρχε στο βυθό. Όλα τα ψάρια που ρωτούσαν δεν το είχαν δει πουθενά.

      Ξαφνικά, συνέβη κάτι το τρομερό. Ο πειρατής αγάπησε τη 

γοργόνα και ήθελε να την πάρει μαζί του στη στεριά για να ζήσουν εκεί. Έκαναν σχέδια και όνειρα για το γάμο τους.