Zekiye KARABOĞA

Nur SAYDAN

Meryem ÇABUK

Tuba SUNGUR YILDIZ

Tuğba GÜNAY

Cennet Üzer

Aslı YENER

Ayfer KEDELEŞ

Gülsüm ÇELİK BAŞARI

Halime KUŞ

Sehrana ALİYEVA

Bir varmış bir yokmuş. Değerler diyarında çok değerli değerler varmış. Bu değerler bir arada mutlu ve huzurlu yaşarlarmış. Burada yaşayan her değerin farklı bir şekli varmış.  

Sorumluluk üçgen, Empati daire,  Sevgi beşgen, Saygı kare, Yardımlaşma dikdörtgen, Dayanışma dörtgen, Tutumluluk yıldız şeklinde imiş. Herkes kendi şeklini çok beğenirmiş.

Günler böyle mutlu mesut geçerken bir gün değerler uyandıklarında şekillerinde değişiklik olmaya başladığını fark etmişler. Hemen Bilge değere gitmişler, durumu anlatmışlar. Bilge değer olanları hemen anlamış; 

- İnsanlar diyarında galiba biz unutulmaya başladı .

İnsanlar değerlerini     unuttukça bizlerde teker teker silinip yok olacağız ne yazık ki, dedi.

- Bunun bir çaresi yok mu, dediler tüm değerler. 

- Tek çare insanlar diyarına gidip onlara kendimizi yeniden hatırlatmak ve insanlarında barış, mutluluk, huzur içinde yaşamlarına devam etmesini sağlamak, dedi. Bunun üzerine tüm değerli değerler insanlar diyarına gitmek için yola çıktılar. Her biri farklı bir yoldan gitti.

Sorumluluk değeri yolda biraz ilerledikten sonra bazı sesler duymaya başladı. Seslerin geldiği yöne doğru ilerledi. Bir evin bahçesinin önünde durdu. Bu bahçe çok kirliydi, insanlar kızgındı, orada yaşayan köpekçik çok mutsuzdu, ağaçlar susuzluktan başlarını öne eğmişti. Sorumluluk değeri anlamıştı neler olduğunu. İnsanlar sorumluluklarını yerine getirmiyordu.

Çöplerini yerlere atmışlar, toplamamışlar, köpekçiğe yemek, su vermemişler, ağaçları sulamamışlar ve bunların sonucunda her yer dağınık, kirli, herkes mutsuz, herkes birbirine kızgındı. Sorumluluk değeri insanlara sorumluluklarını hatırlattı, insanlarda onu dinledi. Her şey yoluna girdi. Sorumlulukta gönül rahatlığıyla oradan ayrıldı.

Mavi ve Yeşil çok şaşkın çokta mutluydu. Hemen görev dağılımı yapıp nehirde olmaması gereken plastik,  kimyasal atıklar ve çöpleri topladılar. Nehrin rengi artık daha maviydi. Mavi ve Yeşil' in arkadaşları balıklarda suyun yüzeyine zıplayarak tüm yardımsever insanlara teşekkür ediyorlardı. Mavi ve Yeşil Yardımlaşma değerine döndüklerinde O'nun çoktan yardıma ihtiyacı olan başka çocuklar için oradan ayrıldığını anladılar.

Tutumluluk değeri tüm değerler gibi etrafı seyrederek yürüyordu. Kocaman bir çöp kovasının söylendiğini fark etti. Çöpün etrafı kırık oyuncak ve bayat ekmekler ile doluydu. Çöp kovasına 'bu ne hal ? diye sordu. Çöp kovası kızgın bir şekilde 'bu çocuklar hiç bir şeyin kıymetini bilmiyorlar' dedi. Tutumluluk çocukları yanına toplayıp, elimizdeki imkan ve kaynakların tükenebileceğini çocuklara anlattı. Tükenen ekmeğin ,suyun, hatta oyuncakları geri getirmenin imkansız olduğunu anlattı.

 Tutumluluğu can kulağı ile dinleyen çocuklar,  hatalarını anlayıp çok pişman oldular. Bundan sonra her konuda gerektiği kadar tüketim yapacaklarına dair söz verip çöpteki ekmekleri toplayıp sokak hayvanları için yemek haline getirdiler.