Luisterboek: 

Philipp Yeboah

Ditte Bax 

Nadia Oude Reimer

Florien van der Linden

Illustraties: 

Philipp Yeboah

Ditte Bax 

Nadia Oude Reimer

Florien van der Linden

Auteurs: 

Philipp Yeboah

Ditte Bax 

Nadia Oude Reimer

Florien van der Linden

DBE Project 2021 - Year 1 - NHL Stenden University of Applied Sciences

Beste lezer, 

Wij zijn vier studenten van de International Teacher Education for Primary schools, in Meppel. Voor onze studie hebben we dit boek gemaakt, dat aansluit bij het thema Human Rights. Iedereen moet zich veilig voelen om zichzelf te zijn en trots zijn op wie en wat hij of zij is. 

Wij willen onze coach Grada Okken  en onze familie en vrienden bedanken voor alle hulp. 

Bedankt dat u de tijd heeft genomen om dit boek te lezen.

Met vriendelijke groet, 

Philipp, Ditte, Nadia en Florien

Ergens hier ver vandaan in de Savanne van West-Afrika, dicht bij de drinkrivier en onder één van de apenbroodbomen, zit een leeuw. Zijn naam is Loki en hij wacht geduldig tot de troep jagers klaar is om te vertrekken. Enthousiast heeft hij de uren afgeteld bij de gedachte dat hij voor de eerste keer mee zou gaan jagen. Als hij de leeuwinnen van de troep ziet vertrekken rent hij naar ze toe. 

"Ik ben ook beschikbaar om te jagen! Mag ik alsjeblieft met jullie mee?" Zegt hij opgewonden. De leeuwinnen stoppen abrupt en zijn stil voor een paar seconden. Dan barst de groep in lachen uit. "Wil je mee op jacht? Je bent een jongen, doe is normaal! Je valt veel te veel op voor de prooi, dus je moet thuis blijven.’’ Loki gromt teleurgesteld, terwijl de groep leeuwinnen vertrekt. 

Leone is een van de leeuwinnen die mee ging jagen. Ze kreeg het gesprek mee tussen Loki en de andere leeuwinnen. Eerst was ze verrast door de vraag van Loki, want hij weet toch wel dat hij veel te opvallend is voor de prooi? Maar kunnen we niet wat strategieën bedenken dat hij minder opvalt tijdens het jagen? Misschien kan hij wel… 

Leone’s gedachten worden verstoort wanneer een vriendin haar aanspreekt dat ze zich moeten haasten, aangezien de troep leeuwinnen vertrekt.

Dit is niet eerlijk, denkt Loki. Waarom word ik anders behandelt omdat ik een leeuw ben en geen leeuwin? Hoe meer hij erover nadenkt, hoe driftiger hij wordt. Weet je wat? Ook al ben ik sneller te herkennen, ik kan nog steeds jagen en dat zal ik ze bewijzen! Gedecideerd staat hij op en gaat er alleen op uit.

Terwijl Loki rondloopt door de lege Savanne ziet hij vanuit zijn ooghoek een beweging aan de horizon. Hij realiseert zich dat het een gazelle is, met andere woorden een heerlijke prooi. Loki houdt zijn blik op de gazelle en nadert dan langzaam zijn doelwit.  

Op het moment dat hij dichtbij genoeg is, begint hij zich voor te bereiden op de sprint om zijn prooi aan te vallen, maar dan merkt hij dat de gazelle huilt. Dit brengt hem in verwarring en vervolgens struikelt Loki over een tak. De gazelle ziet hem nu en wordt bang, maar voordat ze weg kan rennen roept Loki haar na: "Hé, niet bang zijn! Ik zal je niet aanvallen. Wie ben je en waarom huil je?"

Met een wantrouwige blik op haar gezicht staat de gazelle stil terwijl Loki langzaam naar haar toe komt. "Mijn naam is Gaya. Mijn kudde lacht me uit, omdat mijn vacht er anders uitziet dan die van hun," zegt de gazelle. Loki herkent het gevoel van de gazelle, want hij weet hoe het is om er niet bij te horen. Hij wil Gaya troosten en voor haar opkomen. 

"Ook al zie je er anders uit, je hebt nog steeds het recht om evenveel respect, liefde en zorg te krijgen als alle andere gazelles in je kudde. Het is niet juist dat ze je uitlachen. Waarom zou jij moeten veranderen terwijl zij het probleem zijn?" 

Na deze opmerking kijkt Gaya beduusd. Ze droogt haar tranen en komt dichter naar de leeuw toe. Ze knikt instemmend en zegt: "Daar heb je een goed punt, maar wat kan ik doen?". Een grote glimlach verschijnt op Loki's gezicht, ''Misschien is er iets wat we kunnen doen om iedereen in de Savanne aan te pakken die anderen niet rechtvaardig behandelt.'' 

Enige tijd later zijn Loki and Gaya nog steeds in gesprek over eventuele plannen, wanneer ze een ander dier tegenkomen. Het dier dat nadert is een oude krokodil die op weg is naar de drinkrivier. Wanneer hij het eigenaardige tweetal samen ziet, stopt hij en vraagt hen wat ze aan het doen zijn. De dieren vertellen hem wat er aan de hand is en zijn uitdrukking toont herkenning. 

"Mijn naam is Chibuzo en ik zou jullie graag een verhaal willen vertellen," zegt de krokodil. "Toen ik jonger was, maakte ik mij veel zorgen over wat andere mensen van me vonden en ik wilde er graag bijhoren. Ik heb mij echter altijd slecht gevoeld over het eten van vlees en ik wilde daar mee stoppen. Toen ik mijn vrienden en familie vertelde dat ik vegetariër wilde worden, steunden ze die keuze niet en zeiden ze dat ik normaal moest zijn, net zoals zij. Ik heb me jarenlang aangepast, maar toen realiseerde ik mij dat ik dat niet hoefde te doen. Dat is wanneer ik officieel vegetariër werd en daardoor gelukkiger. Ook al begrijpen de meeste krokodillen het niet, ik wil mezelf blijven."