Gezgin, yeni serüvenlere atılmak için haritayı masanın üstüne koydu. Her sene yeni yerler geziyordu. Her gittiği yerden yeni bir şey öğreniyordu. Okuyarak öğrendiklerini gezerek pekiştiriyordu. Önce gitmek istediği yerleri araştırırdı. Sonra da kendine bir rota belirlerdi. Mola vereceği, kalacağı yerler her zaman belirli olurdu. Planlı olmak her zaman hayatında öncelik olmuştu. Annesi bu zamana kadar hep planlı yaşardı. O da plan yapmayı ve planlarına uymayı öğrenmişti.  

Gitmek için rota oluşturduğu yer uzun zamandır gitmek için can attığı bir ülkeydi. Hikaye adlı büyülü bir ülkeye gidecekti. Orası kocamandı. Gideceği yer uzaktı. Ama bir an önce girmek istiyordu. Ne kadar annesinin kendisini özleyeceğini bilse de annesi her zaman hayalleri için yanında olmuştu. O yüzden içi biraz olsa da rahattı. Hem planlı olduğundan ve her zaman planlara uyduğu için annesi ne yaptığını sanki televizyon izliyor gibi takip edebiliyordu.

Hikaye ülkesi öncede dediği gibi kocaman bir yerdi. İçerisinde Kahraman, Olay, Zaman, Mekan, Dil ve Anlatım kasabalarından oluşan bir Hayal Gücü şehri vardı. Bunun yanında Düşünce ve Ana Fikir şehirleri bulunuyordu. 

İlk gideceği yer Kahramanlar kasabasıydı. Kahramanlar kasabasında birçok farklı türde evler vardı. Bazı evler küçük bazı evler büyüktü. Hepsinin rengi birbirinden farklıydı. Bu insanların düşünceleri, yaşayış biçimleri, konuşmaları birbirinden farklı olsa da mutlu bir şekilde hayatlarına devam ediyorlardı. Hem farklı olmaları her günü daha eğlenceli kılıyordu. Tabi bunların hepsini orada yaşayan Bilge Amca’nın yazdığı ‘Dostluk’ kitabından biliyordu. Bu kitap en sevdiği kitaptı. Bu yüzden ilk oraya gidip Bilge Amca ile tanışmak istiyordu.