Doğa sanatın eşsiz bir parçasıdır.Sanatçı doğayı taklit eder mi yoksa sanat zaten doğanın bir kopyası mıdır ?

Küçük bir kasabada Açelya adında sanat ve doğaya ilgili bir kız yaşarmış. Açelya doğayı çok sever sürekli gezer sanatla ilişkisini sorgularmış. Bir gün yine keşfe çıkmış.

 O da ne ! Açelya kasabasının ötesinde kalmıştı. Gezintisi esnasında bir dağ görüyordu. Bir de ona yansıyan bir gökkuşağı. Evet şaşkınlıkla dağı izliyor yansıyan gökkuşağına hayranlıkla bakakalmıştı. Bu onun için büyük bi sanattı.

Biraz yorulmuştu. Tekrar ağaçlık bir alana geldi. Doğa nasıl bu kadar kusursuz olabiliyordu.

Bir ressam böyle kusursuz bir doğayı sadece resmedebilirdi. a da bir heykeltraş dağı kendi yapıp oyabilir miydi?

Neyse aklını sürekli kurcalayan bu sorular karşısında biraz dinlenip sonra tekrar gezintiye çıkacaktı.

İlerlerken tekrar başka yollara sapmış ve su birintisi olan bi yeşillik alana gelmiş.Orada bir amca ile karşılaşmış ve konuşmaya başlamışlar.

Açelya'ya neden tek başına ıssız yerlerde dolaştığını sormuş. Açelya ise

-Doğa gezintisi yapmayı çok seviyorum ve sanatla karşılığını arıyorum demiş. Bunun üzerine yaşlı amca ona çantasından çıkardığı eskiz defteri ve kalem hediye etmiş. Gezdiği yerleri kağıda çizmesini ve o zaman sanatla bağlantısını kurmasının daha kolay olacağını söylemiş. Açelya ise çok mutlu olmuş ve defteri alıp evinin yolunu tutmuş.

Hem yürümüş hem defteri incelemiş.

O da ne ! O defterin içinde çok güzel doğa çizimleri varmış. O amca da kimdi .Yoksa bir ressam mıydı.?

Açelya çok sevinçliydi .Çizimleri inceledikçe resimlerin birebir doğa yansıması değil o amcanın kendi imgesel gücünün de etkisinin olduğunu fark etti. Evet sanat sadece bir kopya ibaresi olamazdı artık onun için.

Hava yavaş yavaş kararıyordu. Açelya artık evinin yolunu tutmaya başlamıştı bile. Ama o mutluydu artık sadece sanatın kopya olduğunu düşünmüyor o amcanın onun fikirlerinin oturmasında yardımı olduğunu düşünüyordu. Çünkü defterin içinde bir yazı vardı ve o yazı onu etkilemişti.