Henry Jenkins- Cesur Yeni Medya kitabı ile yeni medya platformlarında devrimci ve çığır atan fikirlere imza atmıştır. 

Hayran olarak anılan insanlar, bir filmin dünyasını benimseyerek filmin başarısını etkilemektedir. Forumlarda yapılan film eleştirileri filmin yapımcısına, senaristine ve yönetmenine fikir vermektedir. Film senaristin düşüncesinden ortaya çıkmış olsa bile, o fikri yürütebilecek ve başka insanların da filmin dünyasına girmesini sağlayacak olan hayranlardır.

Amazon, 1999 yılında George Lucas’ın Star Wars evreninin nasıl yarattığını hikayeleştiren kısa filmi yayımladığında bu 8 dakikalık kısa film, aynı yıl gösterimde olan Star Wars Episode 1: Phantom Menace’den daha fazla satış yaşamıştır.

Hayranlardan oluşan sinemacılar haklı olarak çalışmalarını ticari endüstriye girmelerine yardımcı olacak «kartvizitler» olarak görürler.

Kevin Rubio, 1998 yılında Troops filmi ile Entertainment Weekly dergisine giriş yapmıştır. Star Wars filmlerinin yaratıcısı George Lucas, Rubio’nun yaptığı filmi çok beğendiği için Star Wars çizgi romanlarında iş vermiştir.

Hayranlardan oluşan sinemacılar ana akım sektörün yolunu tutmaya başlamaktadır. İnternet kullanan bireyler de fikirlerin amatör beyinlerden çıktığını görmektedir.

Halk Kültürü Kitle Kültürü Yakınlaşma Kültürü

19. Yüzyılda Amerikan sanatlarının hikayesi çeşitli yerli ve göçmen nüfuslardan alınan halk geleneklerinin karıştırılması, eşleştirilmesi ve kaynaştırılması olarak açıklanabilir. Kültürel üretim çoğunlukla taban seviyesinde meydana gelmiştir; yaratıcı beceriler ve sanatsal gelenekler anadan kıza, babadan oğula geçmiştir. Hikayeler ve şarkılar çok az bir ekonomik taleple veya hiçbir ekonomik talebi olmaksızın kapsamlı bir şekilde çıkış noktalarından çok ötelerde dolaşır. En iyi halk şarkıları veya hikayelerinin çoğu günümüzde eser sahiplerine dair net bir iz olmaksızın bizlere ulaşmıştır. Yeni ticarileşmiş eğlence biçimleri 19. yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıkarken, bu profesyonel eğlenceler halk dansları, kilise ilahileri, yorgan yapma toplantıları, kamp ateşi öyküleri gibi  sağlam yerel geleneklerle boy ölçüştü. Gelişmekte olan ticari kültür ile geriye kalan halk kültürü arasında net bir sınır yoktu: ticari kültür halk kültürüne, halk kültürü de ticari kültüre hücum etti.

Amerikan sanatlarının 20. yüzyıldaki hikayesi halk kültürünün yerini kitlesel medyanın almasıyla açıklanmaktadır. Gelişmekte olan eğlence sektörü, halk şarkıcılarının ve müzisyenlerinin potansiyel bir yetenek havuzu olarak yararlanılabilir olduklarını gördüğünden, halka özgü uygulamalarla uzlaşı sağlamıştı; film gösterimlerine topluca söylenen şarkılar dahil edildi, amatör yetenek yarışmaları yayınlandı. Endüstrileşmiş yeni sanatların büyük yatırımlara ihtiyacı vard ve bu nedenle kitlesel izleyici gerektiriyordu.

Ticari endüstriler, Amerika’daki mağarada yaşamayan her bir kişiye mesajlarının ulaşmasını sağlayacak güçlü altyapılar geliştirdi. Ticari kültür giderek artan bir biçimde halkın çoğunu ilgilendiren hikayeler, görüntüler ve sesler üretti.

Kitlesel medya içeriğine karşılık olarak halk tabanlı hayran toplulukları ortaya çıktı. Medya uzmanları, kitle kültürü materyalleri tüketicilerin eline düştüğünde, bunun popüler kültür haline geldiğini iddia ederek, kitle kültürü ile popüler kültür arasında ayrım yapmıştır.