AFRİKA'DAN AMERİKA'YA

bize bu güzel hayatı veren Afrika'ya 

*teşekkür mektubu*

KABİLE'NİN EŞİĞİNDE 1

Tam her şey yoluna girmişken aynı güzellik zıttında her şey bir anda kötü oluyordu sanki sanki, tam dinlenmeye başlarken annenizin ödev yapmaya çağırması gibiydi , kabile savaşları savaş değil küresel bir yok oluştu. savaşlar 1 yıldır sürüyordu insanlar ne yapacaklarını şaşırmışlardı herkes bir yana kaçıyordu. şimdiye kadar Afrika'da böyle uzun bir kabile daha doğrusu kabileler savaşı olmamıştı bu savaş biteceğe benzemiyordu ,tüm Güney Afrika isyan edicek duruma gelmişti.

İnsanlar artık anlaşma ya da göç etmek istiyorlardı aslında savaşın nedeni taht kavgası değil zenginlik kavgasıydı  madenleri artık yurt dışına vermiyor tutuyorduk,. en başta her şey iyi gidiyordu taki diğer Afrika ülkeleri paylaşma yöntemini istememişlerdi olay 1 ay içerisinde savaşa döndü

Biz 2 kardeştik savaşlarda anne ve babamızı kaybetmiştik biz ortada kalmştık tabi okul açık olsa belki toparlanabilirdik savaşlar nedeniyle okullar da kapallıydı her gün besin bulamıyorduk. sağlımız bozulmadan çözüm bulmalıydık. 

Savaşlar her gün daha sert oluyordu bazen kendime soruyorum bu kadar kayıp vermek yerine ülkeler fakir olsa daha az şey kaybederdi ;bu insanların gözü kör. 

Bir gün saldırılar yaşadığımız yere kadar gelmişti artık insanlar kaçıyordu bende evdeki işe yarayacak malzemeleri apar topar titreyerek topladım. sonra kardeşimle kaçmaya ,başladık arkadan mızrak atanlar ve daha fazlası .

Hızlı nefes almalarımla koşmaya ,kaçmaya çalışıyorduk bir süre sonra ATLAS OKYANUSUN kıyısı, Afrika kıyısına ulaştık insanlar hızlıca tekneleri kapmaya çalışıyordu. Bir an kardeşimi göremedim sonra 

bağırmasını duyup kaçmaya başladık şansımız vardı ki kurtulduk herkes başka bir yere sürüyordu teknesini, tabi tekne dediğim motorlu tekne. adı neyse hatırlayamadım. biz düz gidiyorduk kimseyle karşılaşmadık bir süre sonra aldığım malzemeleri karıştırmaya başladım . biraz yiyecek, bir iki alet bir de ilkokuldan kalma coğrafya kitabı -en azından haritamız var- bir kaç dakika sonra kardeşim GÜNEY AMERİKAYA gidelim diye bağırdı ben biraz düşündükten sonra orada yeni bir hayat kurma fırsatını kaçıramazdım şansımızı demeliydik zaten bu yiyecekler bize en fazla 1-2 hafta dayanır.

YENİ BİR HAYAT İÇİN 2

Yelkenler fora haydi haydi (...) seslerle uyandım denizde ki ikinci günümüzdü. hava açıktı ama kafam birden karıncalandı, biz tam olarak neredeydik? dün akşam nöbet kardeşimdeydi bu akşam bende olacaktı. kardeşime sordum    - yoldan düz devam ettik dimi, sapmadık *?

- Hayır sapmadık dümdüz devam ettik, dedi kardeşim

DAHA NE KADAR SÜRECEK 3

Evet- Bu günden itibaren günlük tutmaya başladım, sonuçta artık bir gezginim. Günlük tutabilirim, günlüğe göz gezdirdim kalemimi nazikçe tutup yazmaya başladım

 şöyle başladım güzel bir el yazısılya-

sevgili günlük merhaba, ben  Aaghaa, yolculuk sürüyorduu 

bir süre durdum bu arada nöbet bendeydi kafamdan çıkmıştı dikkatli olmam gerekiyordu, bu yüzden günlüğü daha sonra yazmaya karar verdim.

artık dermanım daha doğrusu dermanımız kalmadı çünkü geceleri hava çok soğuk perişan olduk artık 1-2 ada görünüyordu bu adalar nerenin bilmiyoruz haritada da yok, artık bu işe neden giriştik diye düşünüyorum geri dönüş te yok bu teknenin motoru da mazotla çalışıyor ve bitmek üzereydi TAK bitti.

Artık tüm umudumu yitirdim ve artık son olduğunu anlayıp bir veda mektubu günlüğüme bir veda mektubu yazmaya başladım. fakat hemen karar vermek ya doğru değilse *** günlüğe geçiyorum-

Artık son mu değil mi bilmiyorum belki şu anda çok büyük bir hata yapıyor ya da işkenceden kurtuluyorum. bilmiyorum dün gece uyurken kulağımda öğretmenimin sesi çınladı tam anlamasamda sanırım şöyle diyordu - eğer inanırsan yaparın agahoo ama denemeden vazgeçersen bu durum ilerlemez daha doğrusu denemeden olayı kapatırsın-

Belki de hata yapıyordum ben ama suda öyle süzülüyor gibi rüzgar yönünde gidiyorduk. aklıma son bir kez malzemelere bakmak geldi . bir ip çubuk vb. belki de motoru kendi gücümle çalıştırabilirdim. ama kardeşim artık bıkmış yolu düşünüyordu . evet konuya dönelim, hemen içi motorun dündüğü dişliye bağladım inanamıyorum motor az da olsa ipi çektiğimde ciltli dönünce yavaş da olsa ilerledi**** ikimizde de de bir neşe vardı gücümüzü toparlamış yola devam ediyorduk***

dün çok büyük bir fırtına vardı elimi tahtaya vurup kanattım iyi haber amerika kıyısı görünmüştü fakat daha en az 2 günlük yol vardı 

Artık veda mektubu değil başarı mektubu yazıyordum günlüğe yani herşey iyi birden bir ada gördük ıssızdı tabi hiç başımızı çevirmeden yola devam ettik. tüm gücümüzle tüm hırsımızla ilerliyorduk.       evet o gün geldi çattı Amerika gözüküyordu artık. ama biz orada nasıl vatandaş olacaktık ki . öğretmenim sağ olsun okulda anlatmıştı  ikinci kez teşekkürler öğretmenim tam kıyıya ulaştık diyorduk ki amerikalı polis botları bizi göördü iznimiz olmadığımızı ayrıca çocuk olduğumuzuda nedense ilk başta aldırmadı sonra düdüğünü çalarak bize sert bir tavırla elimizden tutup , hakaretler yağdırıyordu o an Afrikalı olduğumuzu söyleyemedim bizi tutuklayım sorguya almışlardı -bir dakka çocuklar tutuklanıyor muydu ya AMERİKA'DA .

************

sorguda afrikalı olduğumuzu dedim ardından telefon çaldı 5 -6 dakika sonra adam geri gelip çıkabilirsiniz dedi anlamamıştık

2 yıl sonra