На крајот од една шума живееше едно девојче што го викаа Црвенкапа, затоа што носеше црвено  капче.

Еден ден баба и се разболела, и  нејзината мајка и рекла:

- Однеси и ја  оваа храна на баба ти, но по патот со непознати немој да зборуваш.

-Добро мамо ти ветувам - одговори Црвенкапа  и замина кај својата баба.

Кога Црвенкапа навлезе подлабоко во шумата,

нејзините пријатели, животните се затрчаа да ја пресретнат.

- Не се плашам од ништо - им рече – вие ќе ме штитите.

Пристигнувајќи до една кривина на патот, пред неа скокна еден голем волк.

-Каде одиш? - ја праша,правејќи го гласот колку што може понежен.

- Одам да ја видам мојата болна баба – одговори Црвенкапа, заборавајќи на ветувањето кое и го даде на својата мајка. 

Живее на другиот крај од шумата.

-Ако го одбереш ова потесно патче ќе стигнеш побрзо,ја излажа волкот, покажувајќи и го подолгиот пат.

Кога Црвенкапа се оддалечи,волкот се потрча во куќата на бабата. Чукна на вратата преправајќи го гласот како да е на нејзината внука, и штом влезе внатре ја голтна бабата.Потоа ја облече облеката на Бабата и  си легна во   креветот,

и ја чекаше  Црвенкапа.