siążka pt. "Mikołajek w szkole" napisana przez René

Goscinnego i zilustrowana przez Jean-Jacques'a Sempégo rozśmiesza miliony czytelników na całym świecie. Opisane są
w niej przygody chłopca o imieniu Mikołaj, któremu w szkole przydarzają się różne zabawne sytuacje. Język w niej jest niesamowicie prosty, a historie opisane w niej są tak śmieszne, że wiele czytelników śmieje się na głos podczas czytania tej książki.  Po tę książkę chętnie sięgają nie tylko dzieci, ale też dorośli.

Mikołajka i jego przyjaciół poznałam jak miałam 5 lat, a jego przygody tak mi się spodobały, że  w mojej biblioteczce znajdują się prawie wszystkie książki autorstwa Goscinnego. Aby poprawić sobie humor podczas deszczowych dni, sięgam po książki opisujące przygody Mikołajka. Uważam, że książka warta jest przeczytania, ponieważ podczas czytania tej książki czytelnik zapewnia sobie wielką dawkę śmiechu.

LENA

siążka pt. "Mikołajek" nie podobała mi się, ponieważ nie jest to mój styl i w książce jest za dużo bójek między chłopcami. Według mnie jedyny interesujący
i fajny rozdział to rozdział pod tytułem "Rower".  

ZUZA

Narodowy Teatr Edukacji

z Wrocławia

przedstawia sztukę pt.

"NASZ  MIKOŁAJEK"

Sztuka została wystawiona 

na scenie "Multikina" w Zabrzu.

          ztuka "Nasz Mikołajek" była prawie całkowicie inna od książki. Oprócz dobrze znanych nam postaci nie doszukałam się więcej podobieństw. Przedstawienie rozśmieszyło wielu uczniów. Historia przedstawiona była ciekawie, aktorzy byli bardzo przekonujący. Najbardziej spodobała mi się rola Gdfryda, ponieważ wydał się bardzo pozytywną osobą.  Scenografia przez cały spektakl nie zmieniła się, a szkoda, bo to zawsze urozmaica sztukę. Książkę "Mikołajek" lubię, ale to przedstawienie to zupełnie inna historia. Uważam, że powieść  "Mikołajek" była tylko drobną inspiracją.

NINA

              zeszłą środę byłam z klasą na spektaklu pt. "Nasz Mikołajek". Spektakl rozgrywał się w "Multikinie". Bardzo podobała mi się gra aktorów, którzy w humorystyczny sposób przedstawili przygody Mikołajka i jego przyjaciół. Zapamiętam zwłaszcza scenę, w której Mikołajek namawiał Alcesta na lody Ekipy. Bardziej podobała mi się wersja teatru niż książka o przygodach Mikołajka. Mam nadzieję, że jeszcze nie raz pójdziemy z klasą do teatru.

MAJA

              zeszłą środę na scenie "Multikina" w Zabrzu miałam okazję obejrzeć spektakl pod tytułem "Mikołajek". Jest to adaptacja znanej książki  René Goscinnego pod tym samym tytułem. Sztukę wystawiał Narodowy Teatr Edukacji z Wrocławia w reżyserii Marka Lis – Orłowskiego.

    Głównymi bohaterami są Mikołajek i jego koledzy. Przedstawienie jest o przygodach i przyjaźni Mikołajka, Alcesta, Euzebiusza i Jadwini. Dzieci chcą mieć swój samochód i móc nim podróżować po świecie. W stosunku do książkowego oryginału, reżyser był bardzo dokładny. Myślę, że mocną stroną przedstawienia jest doskonała gra aktorów, zwłaszcza aktora, który wcielił się w rolę głównego bohatera Mikołajka. 

Nie tylko gestem i mimiką potrafił wyrazić emocje, które towarzyszą odkrywanej przez niego postaci. W pamięci zapadł mi szczególnie scena, kiedy Mikołajek rzuca piłką. Scenę podkreśliła znakomita muzyka. Obrazy wyświetlane na tablicy interaktywnej zmieniały się wraz z biegiem zdarzeń. Scena była dobrze oświetlona. 

Spektakl trwał ponad godzinę. Sztuka "Mikołajek" bardzo mi się podobała. Widzowie na koniec nagrodzili aktorów brawami. Przedstawienie dobrze oddaje atmosferę książki. Osobiście    polecam obejrzeć spektakl 
i przeczytać książkę.

MAŁGOSIA

            i się najbardziej podobało, jak ta dziewczyna Jadwinia pocałowała Mikołajka.

MACIEJ  J.

          ajbardziej mi się podobała scena z lemoniadą, jak Alcest wypił całą lemoniadę, a Godfryd i Mikołajek chcieli uzbierać sobie na samochód.

AGATA

           ajbardziej w przedstawieniu o Mikołajku podobało mi się to, jak chłopaki sprzedawali limoniadę.

KINGA