Μια φορά και ένα καιρό ζούσε ένας γεωργός, κύριος Αλέξανδρος σε ένα μεγάλο αγρόκτημα μαζί με την οικογένεια του: την γυναίκα του, τα παιδιά του και τους συγγενείς του. 

Στο αγρόκτημα του καλλιεργούσε και  φρόντιζε φυτά   του.

Αλλά και τα ζώα του  

Όλη την ημέρα έκανε τις δουλείες του: όργωνε, έσπερνε, πότιζε, μάζευε τα φρούτα και τα λαχανικά του.

Τάιζε και καθάριζε τα ζώα του, άρμεγε τις αγελάδες του και τις κατσίκες του.

Μια φθινοπωρινή ημέρα, πήρε το σακί με τους σπόρους στον ώμο του και ξεκίνησε να πάει στον σιτοβολώνα.

Πρώτα, πήρε το τρακτέρ για να οργώσει το χωράφι του. Το καθάρισε και το περιποιήθηκε, απομάκρυνε τα αγριόχορτα.

Στην συνέχεια, όλο χαρά έσπειρε  τους σπόρους και τους κάλυψε με χώμα.

Όταν ολοκλήρωσε την δουλειά του, σήκωσε τα μάτια στον ουρανό και διαπίστωσε ότι είχε συννεφιάσει. Άρχισε να βρέχει δυνατά. Γεμάτος ευτυχία, ο γεωργός μας πήγε στο σπίτι του και ευχαρίστησε την βροχή που φρόντισε να ποτιστούν τα φυτά του.

Μέχρι που ήρθε ο χειμώνας. Ο  σπόρος κρύβεται, κοιμάται μέσα στο χώμα.

Μέχρι που ήρθε ο χειμώνας. Ο  σπόρος κρύβεται, κοιμάται μέσα στο χώμα.

Πέρασε ο  καιρός, ήρθε η λουλουδάτη άνοιξη. Ο κόπος του γεωργού μας ευδοκιμεί. Ο σπόρος μας ριζώνει, φυτρώνει, μεγαλώνει. Ο γεωργός μας τα φυτά του ποτίζει, τα φροντίζει τα αγαπάει.

Το ταξίδι 

του 

φυτού

Καλά μου φυτά τι όμορφα που είστε; Σας αγαπάω

Κάθε πρωί πηγαίνει στον χωραφάκι του και μιλάει τρυφερά στα φυτά του:

Καλοκαίρι πια τώρα. Το καλοκαίρι το σιτάρι μας έγινε χρυσό. Τώρα ο κύριος Αλέξανδρος φοράει το καπέλο του και ξεκίνησε να θερίζει το σιτάρι  του. Επειδή, τα φρόντισε πολύ τα φυτά του είχαν γίνει τεράστια και αδυνατούσε να τα κόψει και να τα μαζέψει.

Φώναξε  τα παιδιά για να τον βοηθήσουν. Χάρη στην βοήθεια τους, κατάφερε  να τα θερίσει με την θεριζοαλωνιστική μηχανή και ολοκλήρωσε την δουλειά του σύντομα.

Αποθήκευσαν το σιτάρι στις σιταποθήκες.

Μετέφεραν το σιτάρι στον μύλο για το κάνουν αλεύρι.

Όλη η οικογένεια, αναλαμβάνει να φτιάξουν ψωμί για να φάνε.

Μμμμ, Μμμμ, τι ωραία που μυρίζει;

Τα παιδιά πρότειναν να κάνουν το σιτάρι αλεύρι στο εργοστάσιο Έτσι όμορφα κυλούσε η ζωή στο αγρόκτημα.

Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα....

Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ