Minik Fil neşe içinde okula gidermiş. Arkadaşları ile oyun oynamayı, onlar ile zaman geçirmeyi çok seviyormuş hatta okul bitince eve gitmekten hoşlanmazmış.

 Ama minik Filin çok fazla da arkadaşı yokmuş çünkü kimseyle anlaşamazmış. 

Minik Fil sürekli hortumunu ileri geri sallıyor ve diğerlerinin eşyalarını deviriyormuş. Sıraya girmez, sıraya giren arkadaşlarını iter, önlerine geçermiş. Arkadaşları güzel şeyler yapınca hortumuyla bozarmış. Minik Fil ses yapar, tüm arkadaşlarını rahatsız edermiş. Sınıftaki en iri hayvan oymuş. Bundan dolayı sınıftakiler kendisine bir şey söylemeye korkarmış.

Bir gün öğretmenleri bir anda sözlü sınav yapmaya karar vermiş. Minik Fil arkadaşlarını susturmuş ve bağırarak cevap vermiş. Öğretmen, ‘’Minik Fil, eğer onlar sana böyle davransaydı, ne olurdu? Sürekli iterek geçseler, bağırarak konuşsalar, eşyalarını bozsalar…’’ demiş öğretmen. Minik Fil, ‘’Ama ben okuldaki en başarılı öğrenci olmak için yaptım’’ demiş.

Öğretmen minik Fil'e, ‘’Ama minik Filciğim bu şekilde en iyi olamazsın ki’’ demiş. ‘’Hem de bu şekilde okuldakilerin saygısını kazanamazsın. Arkadaşların sana saygı duymadığı için de senin başarının bir anlamı olmaz.’’ demiş.

Minik Fil öğretmenin ne demek istediğini anlamış. Ondan sonra daha saygilı olmayı öğrenmiş. Böyle olmak için de daha çok çaba sarf etmiş.