Διαβάζω, κατανοώ, εμπεδώνω …

συντροφιά   με  ένα  βιβλίο!

Βραβείο Ελληνικού Κύκλου του Παιδικού Βιβλίου

Βραβείο του ηλεκτρονικού περιοδικού «Αναγνώστης»

Λίστα της Νεανικής Βιβλιοθήκης του Μόναχο White Raven

Η οκτάχρονη  Βιρτζίνια στεκόταν στο παράθυρο του σαλονιού κι έβλεπε τα φώτα στο δρόμο, το πυκνό χιόνι να πέφτει και τους ελάχιστους περαστικούς να τρέχουν με τα ψώνια στο χέρι.

Γιάννης 

Ένα ήταν το ερώτημα που τη βασάνιζε: 

          «Υπάρχει Άγιος Βασίλης;».

Βασίλης

Είχε θέσει αυτό το ερώτημα-απορία στους φίλους της, τους συμμαθητές της, τη δασκάλα της…Κανείς, όμως, δεν της απαντούσε.

Νικόλας

Αυτή τη φορά, όμως, ρώτησε πιο αποφασιστικά. «Μπαμπά, υπάρχει Άγιος Βασίλης;». Μετά από αρκετά δευτερόλεπτα αμηχανίας και σιωπής, εκείνος απάντησε: 

«Επειδή εμένα μπορεί να μη με πιστέψεις, στείλε ένα γράμμα στην εφημερίδα Σαν της Νέας Υόρκης, αυτοί θα σου απαντήσουν. Και ό,τι πουν αυτοί είναι το σωστό».

Ανθήλια

Και έτσι έγινε! Το ίδιο κιόλας βράδυ, το γράμμα συντάχθηκε και εστάλη στην έγκυρη και αξιόπιστη εφημερίδα Σαν.

Αχιλλέας

Μεγάλη αναστάτωση επικράτησε στα γραφεία  της εφημερίδας   Σαν όταν ο αρχισυντάκτης     και   δημοσιογράφος, Φράνσις Τσερτς, διάβασε το κείμενο    της    μικρής Βιρτζίνια. 

Μαρίνα

Στο συμβούλιο των δημοσιογράφων που γινόταν εκείνη την ώρα, οι απόψεις ήταν μοιρασμένες. Η απόφαση για το αν απαντηθεί το ερώτημα ή απλά μείνει στη στοίβα μαζί με τα δεκάδες άλλα γράμματα, ήταν αποκλειστικά του Φράνσις Τσερτς.

Γιώργος Μ.

 Μετά από λίγη ώρα, η σκέψη του γύρισε στα χρόνια του εμφύλιου πολέμου της Αμερικής, τότε που ήταν νεαρός πολεμικός ανταποκριτής. Ήταν Χριστούγεννα. Για να γραφτεί το κομμάτι της εφημερίδας, για τα δεινά του πολέμου, έπρεπε να συνομιλήσει με τις νοσοκόμες ενός πρόχειρου αυτοσχέδιου ορφανοτροφείου, που φιλοξενούσε μικρά παιδιά. 

Καλλιόπη

«Σσσς... Μην τα ξυπνήσουμε», είπε στον φωτογράφο. Γύρω τους παιδάκια το πολύ δέκα χρονών κουκουλωμένα με ξεφτισμένες κουβέρτες να σπαρταρούν από τον πυρετό και το κρύο. «Ξυπνήστε! Ήρθε ο Άγιος Βασίλης!», ακούστηκε μια παιδική φωνούλα.

Ιάσων

Μετά από αυτήν την ανάμνηση ο Φράνσις Τσερτς ξεκίνησε να γράφει την απάντησή του. Μερικές φράσεις που περιελάμβανε το κείμενό του ήταν: «Ναι, Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης! Δε χρειάζεται να τον δούμε για να πιστέψουμε σε αυτόν. Υπάρχει όσο συνεχίζει να δίνει χαρές στις καρδιές των παιδιών».

Μάγια

Tην επόμενη μέρα, κιόλας, από τη δημοσίευση, όλοι έδιναν τα συγχαρητήριά τους στη μικρή Βιρτζίνια.

Εύα

Μπορεί ο Φράνσις Τσερτς να μη συνάντησε ποτέ τη Βιρτζίνια αλλά έβλεπε με χαρά το κείμενό του να δημοσιεύεται ξανά και ξανά, κάθε Χριστούγεννα και να σκορπίζει χαμόγελα και ελπίδες σε μικρούς και μεγάλους.

Εμμέλεια

Τα χρόνια πέρασαν και τα Χριστούγεννα εκείνα βρήκαν τη Βιρτζίνια, δασκάλα πια, αγκαλιά με την κορούλα της, Λόρα. Βρήκαν, όμως, και την  Αμερική στην περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Χαρούλα

Τον σκοτεινό εκείνο καιρό, η Βιρτζίνια προσπαθούσε να διώξει τις έγνοιες και τις ανησυχίες των μικρών μαθητών της. Ζωγραφιές, κατασκευές, τραγούδια και το γράμμα που είχε στείλει τότε μαζί με την απάντηση…χωρίς να αποκαλύπτει τον αποστολέα.

Δήμητρα

Τα γέλια και τις μελωδίες διέκοψαν οι φωνές μιας κυρίας. «Πού είναι η δασκάλα; Πώς τολμά να τους λέει ιστορίες για τον Άγιο Βασίλη; Εδώ έχουμε πόλεμο», φώναζε η μητέρα του μικρού μαθητή Τζων.

Μελίνα

Το γιορτινό τραπέζι ήταν έτοιμο και στρωμένο για δύο. Αμέσως η μικρή Λόρα κατάλαβε πως η μαμά της ήταν στεναχωρημένη. Αφού της διηγήθηκε το περιστατικό στο σχολείο, η μικρή την πήρε μια σφιχτή αγκαλιά και τη φίλησε γλυκά.

Ιωάννα Χ.

Η παγκόσμια οικονομική ύφεση είχε αγγίξει και τα νοικοκυριά της Αμερικής… Το κρύο των Χριστουγέννων ήταν τσουχτερό και η Βιρτζίνια κατέβηκε στο υπόγειο για ξύλα. Εκεί, πίσω από τα πράγματα, ξεπρόβαλαν δύο μικρά λεπτά ποδαράκια. Ήταν ο μικρός Σαμ που κρύωνε και πεινούσε. Η Βιρτζίνια του ψιθύρισε ένα μυστικό...

Αριάδνη

Γύρω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι είχαν καθίσει φίλοι της Βιρτζίνια και της Λόρα, όταν το κουδούνι χτύπησε… Ήταν ο μικρός Σαμ με την οικογένειά του, οι καλεσμένοι της Βιρτζίνια.

Γιώργος Ν.

Τα  χρόνια πέρασαν και ο  Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν σε εξέλιξη. Η Βιρτζίνια συνέχιζε να χαροποιεί τους μαθητές της, χωρίς όμως να τους διαβάζει αυτό το γράμμα… Όταν άνοιξε  η πόρτα και μπήκε η μητέρα του τότε μικρού μαθητή, Τζων  στρατιώτη πλέον. Η κυρία με τα λεύκα μαλλιά, κρατώντας τον εγγονό της τώρα, παρακάλεσε τη Βιρτζίνια να τον αφήσει να ακούσει αυτή την υπέροχη ιστορία με το χριστουγεννιάτικο γράμμα στην εφημερίδα Σαν.

Έλζα

Και πάλι Χριστούγεννα…Φώτα, στολισμένοι δρόμοι, ψώνια! Ακούγονται, όμως, και κάποιες φωνές: «Φύγετε από εδώ, αράπηδες». Μόνο η Βιρτζίνια πλησίασε. Πήρε από το χέρι το μικρό αγοράκι, αδιαφορώντας για τα επικριτικά σχόλια, και το οδήγησε στον Άγιο Βασίλη για τη φωτογραφία, που τόσο ήθελε το παιδάκι.

Χαράλαμπος

Εκείνες τις χριστουγεννιάτικες γιορτές η γιαγιά πλέον, Βιρτζίνια, τις πέρασε μόνη της. Ήταν όλα διαφορετικά. Τα ψώνια για το τραπέζι ήταν λιγότερα, δεν υπήρχαν γέλια στο σπίτι και η γειτονιά... Η γειτονιά  ήταν  πια επικίνδυνη, με τις συμμορίες να προκαλούν πολλές φασαρίες.

Σταύρος

Τελευταία Χριστούγεννα… Ανήσυχοι οι αγαπημένοι της Βιρτζίνια βρίσκονταν στο πλάι της αυτές τις δύσκολες ώρες. Έπρεπε να είναι προετοιμασμένοι για όλα...

Δημήτρης

Η μελωδία από την «Άγια Νύχτα» ακούστηκε από ψηλά... Η Βιρτζίνια βρισκόταν πλέον με τον πολυαγαπημένο της ήρωα, τον Άγιο Βασίλη, πάνω στο έλκηθρό του! Εκεί ψηλά η Βιρτζίνια, ίσως, να συναντούσε και κάποιον άλλον...

Ιωάννα Σ.

Ευχές από τις μαθήτριες και τους μαθητές της Ε΄ τάξης, τη δασκάλα, Ναταλία Αυθεντοπούλου και την εκπαιδευτικό Πληροφορικής, Δέσποινα Σπαράκη.