Ormanda bir konser vardı. Hayvanlar hazırlanıyordu. Küçük bir fil duruyordu çünkü o çok korkuyordu.

Fil endişeliydi. İçine dolmuştu şüphe. ''Daha önce hiç öttürmedim hortumumu,'' dedi. ''Ya hiç ses çıkmazsa''

''Biraz reçelli çörek yiyeyim,'' dedi Fil. ''Güzelce bir çiğneyeyim. O bana iyi gelir. ''Ne yapacağımı bilirim o zaman''

Fil çöreği çiğnemekle meşguldü, bir yandan da ne yapması gerektiğini düşünüyordu. İşte o anda birden, biri arkasından gürültüyle bağırıverdi.

''Selam Fil'' diye kükredi kaplan. Fil sıçradı ve kocaman reçelli çörek, hortumunun tam ortasına sıkıştı.

Fil hortumunu salladı. Sağa sola dalgalandırdı. 

Ama çörek yerinden oynamıyordu.

Bir türlü çıkmıyordu. 

''Ah canım,'' dedi Kaplan.

''Hortumunda çörek gibi bir yumru var o yüzden ses çıkaramıyorsun!''

Kaplan gülse mi ağlasa mı bilemedi. Sonra birdenbire Çita'nın koşarak geçtiğini fark etti.

''Filin hortumu tıkanmış!'' diye bağırdı Çita, hızla yanlarından geçip gitti.

Su başındaki herkese anlattı. Haber hızla yayılıverdi.

Fil uğraştı, ofladı pufladı.

Bir filin yapabileceği her şeyi yaptı.

Bugün gerçekten çok şanssızdı. ''Artık kabul edelim'' dedi kurbağa '' Hortumun tıkandı.''

''Yardım etsenize!'' diye bağırdı Hipopatam. ''Konser bu akşam'' hayvanlar homurdandı. Hipopatam haklıydı.

''Gıdıklayın'' dedi kaplan. ''Bu kesin işe yarar. Hadi hep beraber, gıdıklayın hemen!''

Gıdıklanan fil kıkırdamaya başladı. Gülmekten gözünden yaşlar geldi. Ama çörek yerinden bir santim bile kımıldamadı.

Sonra fil hortumuna su çekti ve tüm gücüyle fışkırtıverdi. 

Sular foşşş diye saçıldı ama çörek hala hortumundaydı.

''Ufffff!'' diye söylendi hayvanlar. Hepsi sırılsıklam olmuştu ama reçelli çörek hala çıkmamıştı. ''Acele edin!'' diye bağırdı Hipopatam. ''Daha hızlı olmamız lazım. Yoksa konser mahvolacak!''