Ένα παπούτσι μαύρο γυαλιστερό, μια φορά και ένα καιρό, σε στόμα σκύλου βρέθηκε θαρρώ…..

1η ομάδα:    1ο Νηπιαγωγείο Λ. Αιδηψού, 100ο Νηπιαγωγείο Αθηνών, 33ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

…Τότε το παπούτσι είπε: 

-Άσε με! Με γεμίζεις σάλια και έχω να πάω ταξίδι 

 μακρινό ! 

- Ταξίδι μακρινό;;; , είπε ο σκύλος κι άρχισε να κουνάει χαρούμενα την ουρά του. Θα σε αφήσω με μια συμφωνία.

- Συμφωνία;, είπε το παπούτσι. Για πες..

- Θα με πάρεις μαζί σου. ΞΕΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ για ταξίδια!

- Σύμφωνοι. Κι εσύ αν το βράδυ κρυώσεις μπορείς να βάζεις τα πόδια σου μέσα μου για να ζεσταθείς. 

Κι έτσι ξεκίνησαν το ταξίδι τους……

1ο Νηπιαγωγείο 

Λ. Αιδηψού

Μπήκαν σε ένα αεροπλάνο και κατέβηκαν στην πρώτη χώρα που σταμάτησε, την Αφρική… Εκεί είδαν παιδάκια αδύνατα και πεινασμένα. Οι δύο φίλοι ήταν αποφασισμένοι να βοηθήσουν… Το παπούτσι παλιά ήταν ενός μάγου και ήξερε πολλά μαγικά ξόρκια!!! Κούνησε τα μαγικά του κορδόνια και είπε: <<Άμπρα κατάμπρα φτιάξε μια τούρτα και μία τουλούμπα!!!>> Αμέσως, από το παπούτσι άρχισαν να βγαίνουν λογής, λογής φαγητά, που έφτασαν και χόρτασαν όλα τα παιδιά!!!

100ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Τα παιδιά για να τους ευχαριστήσουν, βοήθησαν το παπούτσι μας να βρει τον παλιό του ιδιοκτήτη, τον μάγο! Ένα από τα παιδιά είχε δει μια πινακίδα που έγραφε : "Προς Βασίλειο Μάγων". Τους έδειξε λοιπόν τον δρόμο και οι δυο φίλοι βρήκαν εύκολα το Βασίλειο!! Μόλις μπήκαν μέσα, ρώτησαν αν υπήρχε κάποιος μάγος που να είχε χάσει το παπούτσι του και οι μάγοι του έδειξαν αμέσως το σπίτι του Μονοπαπουτσή!! Ο Μάγος Μονοπαπουτσής χάρηκε πολύ που βρήκε το παπούτσι του!! Και ζήσαν όλοι καλά και ο σκύλος μας καλύτερα!!!

33ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

Μια φορά κι έναν καιρό κάπου σε μια πόλη, ήταν ένα όμορφο μαγαζί που πουλούσε παπούτσια. Η βιτρίνα του  ήταν γεμάτη παπούτσια για παιδιά. Είχε γαλότσες, μπότες και σαγιονάρες για τη παραλία. Ανάμεσα τους  ήταν κι ένα ζευγάρι μπλε αθλητικά παπούτσια με κίτρινα κορδόνια και στολισμένο με κόκκινα αστεράκια, στ’ αλήθεια πανέμορφο! Ήταν πολύ ανυπόμονο.. Περίμενε με λαχτάρα να έρθει ένα παιδάκι να το διαλέξει και να το αγοράσει! Σκεφτόταν πόσο όμορφα θα περνούσε τις μέρες του στα πόδια του παιδιού. Κάθε μέρα και μία καινούργια βόλτα!!

Φανταζόταν πόσα παιχνίδια θα έπαιζε στη παιδική χαρά! Σίγουρα – σκεφτόταν -θα έτρεχε με όλη του τη δύναμη, θα πηδούσε ψηλά και δεν θα φοβόταν να σκαρφαλώσει στις κούνιες! Εκεί θα έκανε πολλούς φίλους γιατί ξέρει καλά ,ότι πολλά παπούτσια πηγαίνουν στη παιδική χαρά!

Όταν είχε καλό καιρό θα πήγαινε οπωσδήποτε στη παραλία να φτιάξει κάστρα και δεν πειράζει που θα κολλούσε η άμμος στις σόλες του..

2η ομάδα:     19ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας, 6ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας, 4ο Νηπιαγωγείο Βασιλικού, Νηπ/γείο Λάρυμνας

Θα περπατούσε στα μονοπάτια στο βουνό και δεν θα γκρίνιαζε από τη κούραση!

Ονειρευόταν να κάνει μία επίσκεψη στο αγρόκτημα  του παππού και της γιαγιάς  στο χωριό που είχε ακούσει πως έχει πολλά ζώα.

Μα πάνω από όλα θα περίμενε κάθε πρωί στη παπουτσοθήκη, να το πάρει το παιδί και να το φορέσει για να πάει στο σχολείο! Α!! όλα κι όλα!!! Στο σχολείο θα πηγαίνει κάθε μέρα-υποσχέθηκε στον εαυτό του-έχει να μάθει πολλά άλλωστε!

19ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

Η εκδρομή ξεκίνησε με καλό καιρό. Τα παπούτσια ήταν χαρούμενα στο δάσος. Τραγούδησαν, χόρεψαν, έπαιξαν κρυφτό, κυνηγητό και μπάλα. Ξαφνικά όμως τα παπούτσια μύρισαν κάτι άσχημο και άρχισαν να ζαλίζονται. Είδαν από μακριά να έρχεται φωτιά. Τα παπούτσια άρχισαν να τρέχουν φοβισμένα αλλά επειδή υπήρχαν πέτρες το ένα παπούτσι, χτυπώντας σε μια μυτερή πέτρα βγήκε από το πόδι του παιδιού. Τότε το άλλο παπούτσι…

                                                            6ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

Τότε το άλλο παπούτσι σκέφτηκε να βρει το ζευγάρι του και να το πάρει να φύγουν μακριά από τη φωτιά.

Όμως εκείνη την ώρα πέρασε μια οικογένεια αλεπούδων με τα δυο μικρά της αλεπουδάκια.  Όπως έτρεχε το ένα αλεπουδάκι,  βρήκε το χαμένο παπούτσι δίπλα στην  πέτρα και σκέφτηκε να το πάρει για να παίξει με το αδερφάκι του.

Μετά από αρκετό τρέξιμο έφτασαν στη φωλιά τους, μακριά από τη φωτιά. Και αφού έφαγαν το μεσημεριανό τους, τα δυο μικρά βγήκαν στην αυλή κι άρχισαν το παιχνίδι παρέα με άλλα αλεπουδάκια φίλους τους . Μαζί πήραν και το παπούτσι….

4ο Νηπιαγωγείο Βασιλικού

Τα αλεπουδάκια έπαιζαν με το παπούτσι, ώσπου άκουσαν έναν θόρυβο… Φοβήθηκαν πολύ και έτρεξαν στη φωλιά τους. Το παπούτσι ήταν πολύ λυπημένο γιατί έχασε το ζευγάρι του και δεν ήξερε τι θα απογίνει εκεί μόνο του. Η φωτιά πλησίαζε προς τα εκεί και φοβόταν ότι θα καεί. Ο θόρυβος ήταν από τη σειρήνα του πυροσβεστικού που πήγαινε να σβήσει τη φωτιά. Μπροστά του σταμάτησε το πυροσβεστικό για να σβήσει τη φωτιά και τα κατάφερε. Όταν η φωτιά έσβησε, οι πυροσβέστες έφυγαν.

Εκείνη την ώρα περνούσε από το σημείο μία αγέλη λύκων. Πήραν το παπούτσι, αφού το μύρισαν και το πήγαν στη φωλιά τους. Έπαιζαν αλλά ξαφνικά κάτι άκουσαν… Ήταν μια αρκούδα που υπνοβατούσε. Όταν την είδαν φοβήθηκαν και έφυγαν από τη φωλιά τους, ξεχνώντας το παπούτσι. 

Το παιδάκι που είχε χάσει το παπούτσι, έτυχε εκείνη τη μέρα να έχει πάει μια βόλτα στο δάσος για εξερεύνηση. Εκείνη τη μέρα είχε πολύ ήλιο και καθαρό αέρα στο δάσος. Χάθηκε ανάμεσα στα δέντρα γιατί του φαίνονταν όλα ίδια και έφτασε στη φωλιά των λύκων και μπήκε μέσα για να την εξερευνήσει από περιέργεια. Κάποια στιγμή είδε το παπούτσι που είχε χάσει!

 Όμως ήταν βρώμικο και δαγκωμένο. Οπότε το πήρε και φύτεψε μέσα ένα λουλούδι και έβαλε το παπούτσι έξω από το παράθυρο του δωματίου του. Το παπούτσι ήταν και πάλι ευτυχισμένο και ας έμοιαζε με ανθισμένη γλάστρα. Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

1ο Νηπιαγωγείο Λάρυμνας

Μια φορά και έναν καιρό, ένα παπούτσι αθλητικό ξεκίνησε το μεγάλο του ταξίδι από το εργοστάσιο των παπουτσιών. 

Το έβαλαν μέσα στο κουτί με το ζευγαράκι του και με πολλά άλλα κουτιά  σ' ένα φορτηγό.

Το φορτηγό ξεκίνησε και ύστερα από πολλή ώρα ο οδηγός σταμάτησε.

-Α! Είπε το παπούτσι. Μάλλον φτάσαμε στον προορισμό μας. Ήρθε η ώρα να βγούμε από αυτό το σκοτεινό κουτί. 

3η ομάδα:     Νηπιαγωγείο Αυλωναρίου, Νηπιαγωγείο Καράβου, Νηπιαγωγείο Νεοχωρίου, 2ο Νηπιαγωγείο Ερέτριας

-Άραγε που θα μας πάνε τώρα;

 Νηπιαγωγείο Αυλωναρίου

Ανοίγει την πόρτα ο οδηγός και το παπούτσι βλέπει το κατάστημα παπουτσιών. Ένα τεράστιο κτίριο με μια μεγάλη κόκκινη ταμπέλα που έλεγε:   Το χρυσό παπούτσι.

-Αααα τι ωραία που είναι εδώ, είπε το παπούτσι.

Έπειτα ο καταστηματάρχης παίρνει το κουτί με τα παπούτσια, βγάζει το παπούτσι και το βάζει στο ράφι.

Το παπούτσι κοιτάζει γύρω του τα άλλα παπούτσια στα ράφια και σκέφτεται:

-Τι κάνω τώρα εδώ;

Νηπιαγωγείο Καράβου

Εκείνη την στιγμή ήρθε κοντά στην βιτρίνα ένα αγόρι μαζί με την μαμά του. 

Μπήκαν στο μαγαζί, έδωσαν τα χρήματα και έφυγαν με τα παπούτσια τυλιγμένα σε ένα πολύχρωμο κουτί.

Στο σπίτι, το αγόρι αμέσως έβαλε τα καινούργια του παπούτσια και ξαφνικά άρχισε να πετάει ψηλά κι όλο πιο ψηλά κι όλο πιο ψηλά…

Νηπιαγωγείο Νεοχωρίου

Καθώς πετούσε όμως, δεν πρόσεξε ότι πέρασε δίπλα από μία ψηλή καμινάδα. Το ένα του πόδι σκόνταψε επάνω της και του έφυγε το ένα παπούτσι. 

Τώρα το παπούτσι μας βρέθηκε μέσα στο τζάκι, μουτζουρωμένο, βρώμικο, γεμάτο στάχτες, λυπημένο, επειδή είχε χάσει το ζευγάρι του και δεν συνέχισε το ταξίδι, αλλά και φοβισμένο, επειδή δεν ήξερε τι άλλο θα του συνέβαινε.

Μόλις το είδε η νοικοκυρά του σπιτιού, το πήρε, το έπλυνε και σκέφτηκε να το βάλει στο μπαλκόνι της, να του βάλει χώμα και να του φυτέψει ένα λουλούδι.

 Το παπούτσι τώρα βρίσκεται στο μπαλκόνι. Κοίταξε 

δίπλα του και είδε και άλλα παπούτσια σαν και αυτό.

-«Αααα, τι ωραία» είπε. «Τουλάχιστον θα έχω καλή παρέα εδώ και θα κάνω καινούργιους φίλους».

Το παπούτσι ήταν και πάλι ευτυχισμένο και ας έμοιαζε πια με ανθισμένη γλάστρα. Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!” 

2ο Νηπιαγωγείο Ερέτριας

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η κυρία Αλεπουδίτσα στο σπίτι της στο δάσος. Έτρωγε μελομακάρονα και έπινε γάλα. Την ημέρα των Χριστουγέννων χιόνιζε πολύ και η κυρία Αλεπουδίτσα ήθελε να παίξει με το χιόνι, όμως...όταν ήρθε η στιγμή να φορέσει τα παπούτσια της ανακάλυψε ότι ήταν τρύπια!                                      2ο Νηπ/γείο Ν. Αρτάκης

4η ομάδα:      2ο Νηπιαγωγείο Ν. Αρτάκης, 33ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας, 4ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

Έτσι αποφάσισε αμέσως να πάει στη πόλη , στο τσαγκάρη , να φτιάξει τα παπούτσια της. Πήρε λοιπόν το τρένο για να πάει στη πόλη. Όταν έφτασε όμως στη σωστή στάση ,από τη πολλή της τη βιασύνη κατέβηκε χωρίς να πάρει και τα δυο της τα παπούτσια. Το κατάλαβε μόνο όταν έφτασε στο τσαγκάρη και δεν είχε δεύτερο παπούτσι να του δώσει….

Τι να κάνει τώρα η αλεπουδίτσα μας;;;Πού να βρει το τρένο να πάρει πίσω το χαμένο της παπούτσι;

Για καλή της τύχη στο τρένο ήταν ο ξάδερφός της ο λύκος και όταν την είδε να κατεβαίνει χωρίς το παπούτσι ,το πήρε και κατέβηκε στην επόμενη στάση για να πάει να την βρει. Τη βρήκε σε ένα παγκάκι , να κάθεται λυπημένη και της το έδωσε. Εκείνη αφού τον ευχαρίστησε έτρεξε στο τσαγκάρη. Έφτιαξε τα παπούτσια της και γύρισε όλο χαρά στο σπίτι της, να παίξει με το χιόνι!!!

33ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα πολύχρωμο παπούτσι που ζούσε στο σπίτι ενός παιδιού.

Μια μέρα το παιδί το  πήρε για  να το φορέσει αλλά του ήταν μικρό  και έτσι το πήγε στο σχολείο του. Μια Φθινοπωρινή μέρα τα παιδιά του σχολείου πήγαν στο δάσος για να μαζέψουν φύλλα. Το πήραν μαζί τους αλλά όταν έφυγαν το ξέχασαν εκεί!

5η ομάδα:       Νηπιαγωγείο Πηλίου,  Νηπιαγωγείο Μαντουδίου, 18ο Νηπιαγωγείο Χαλκίδας, Νηπιαγωγείο Αγ. Κωνσταντίνου

Το πολύχρωμο παπούτσι στεναχωρήθηκε πολύ που έμεινε μόνο του.

Εκείνη τη στιγμή πέρασε μια κόκκινη αλεπού και του είπε!

«Γιατί είσαι λυπημένο μικρό παπουτσάκι ;»

Το μικρό παπούτσι  απάντησε:

«Τα παιδιά με άφησαν μόνο μου  εδώ και δεν μπορώ την μοναξιά!»

«Μην στεναχωριέσαι! Θέλεις να έρθεις μαζί μου να ταξιδέψουμε και να γνωρίσουμε τον κόσμο;»

του είπε η αλεπού.

«Ναι θέλω!!!» είπε χαρούμενο  το πολύχρωμο παπούτσι.                                     Νηπιαγωγείo Πηλίου

Έτσι, ξεκίνησαν το ταξίδι τους! Πήγαν να βρουν κι άλλους φίλους για να γίνουν μια μεγάλη παρέα. Περπατούσαν στο δάσος και συνάντησαν το ελάφι, το σκαντζόχοιρο, το λαγό, τη χελώνα και το φίδι.

 "Ελάτε κι εσείς  μαζί μας στο ταξίδι που ξεκινήσαμε!" είπε η αλεπού.

Όλοι μαζί τραγουδούσαν και εξερευνούσαν το δάσος. Καθώς προχωρούσαν είδαν από μακριά μια σπηλιά. Όταν πλησίασαν κοντά το πολύχρωμο παπούτσι τους ρώτησε: 

"Θέλετε να μπούμε μέσα να δούμε τι έχει;"

Τα ζωάκια όμως δεν ήθελαν, γιατί φοβόντουσαν μήπως είχε κάτι τρομακτικό. Σκέφτηκαν ότι μπορεί μέσα να κοιμάται μία αρκούδα και η σπηλιά να είναι  γεμάτη αράχνες. Το πολύχρωμο παπούτσι ήταν γενναίο και μπήκε στην σπηλιά. Όταν μπήκε μέσα άρχισε το πολύχρωμο παπούτσι να φωτίζει, είχε γίνει κάτι μαγικό!    Νηπ/γείο Μαντουδίου 

Μέσα στη σπηλιά γινόταν ένα μεγάλο πάρτι! Φώτα, μουσική, χορός, τραγούδι.

Τα μικρά ξωτικά του δάσους, οι νεράιδες και οι ευχούληδες μόλις είδαν το πολύχρωμο παπούτσι σταμάτησαν τη μουσική και του ζήτησαν να πάρει μέρος στη γιορτή τους.

Το πολύχρωμο παπούτσι δέχτηκε με μεγάλη χαρά! Εμφανίστηκε τότε το μεγάλο αστέρι της σπηλιάς για να του δώσει λίγο από τη λάμψη του και το πολύχρωμο παπούτσι ήταν πλέον φωτεινό και λαμπερό!

Αφού θαύμασε για αρκετή ώρα τον εαυτό του, βγήκε από τη σπηλιά και φώναξε και τους φίλους του το ελάφι, το φίδι, τον σκαντζόχοιρο, το λαγό, τη χελώνα και την αλεπού να μπουν στη σπηλιά.

Όταν τέλειωσε το πάρτι το μεγάλο Αστέρι της ζήτησε από το πολύχρωμο παπούτσι να κάνει μια ευχή.

Το πολύχρωμο παπούτσι ευχήθηκε να γυρίσει πίσω στο σχολείο μαζί με τα παιδιά. Αμέσως άρχισε να γίνεται όλο και πιο φωτεινό μέχρι που…

18ο Νηπιαγωγείο 

Χαλκίδας

…ξαφνικά το παπούτσι ένιωσε να τρέμει και να σηκώνεται ψηλά και ψηλά και όλο και πιο ψηλά, ταξίδεψε ανάμεσα στα σύννεφα και ουουουουουουπ προσγειώθηκε στο σχολείο.

Η ευχή του είχε πραγματοποιηθεί .

 Το ΑΣΤΕΡΙ είπε όλα όσα έγιναν, στα παιδιά και εκείνα εντυπωσιάστηκαν!!!!!

Ζήτησαν από το ταξιδιάρικο παπούτσι, να τα πάει στη μαγική σπηλιά που είχε ζήσει όλα αυτά.

Ήταν το πιο όμορφο και παράξενο παπούτσι του κόσμου!!!!     2/θ Nηπιαγωγείο Αγίου Κωνσταντίνου