GÜLÜN ACISI HİKAYESİ

Günlerden bir gün bir çocuk çok mu çok güzel bir güne uyanmış. Baharın müjdecisi karahindibalar açmış, çayırlar çiçeklerle dolmuş. Çocuğun içindeki heyecanın bir nedeni daha varmış ama. O gün okul gezi kulübünün düzenlediği pikniğe katılacakmış. Pikniğe çocukların anneleri de katılacakmış annesi piknik için şekerli poğaça, kıymalı börek yapmış. Çocuk, heyecandan yerinde duramıyormuş. 

Otobüs okulun önünden hareket edecekmiş.

“Hadi anneciğim geç kalacağız acele edelim”

Diyormuş. Annesi ise;

“Oğlum vaktimiz var yetişiriz” Diyormuş.  Sonunda otobüse binebilmişler. Çocuk yol boyu pikniğin nasıl geçeceğini düşünüyor, içi içine sığmıyormuş.

Piknik alanına gelmişler piknik yeri her çeşit çiçeğin bulunduğu, kuşların neşeyle şakıdığı, sincapların daldan dala konduğu, kocaman derenin şırıltısı ile cennet gibiymiş. Çocuklar başlamışlar oyun oynamaya. Rengarenk kelebeklerin, güllerin, çiçeklerin arasında koşuyor, zıplıyorlarmış. Mutluluklarına diyecek yokmuş. 

Bir ara bahçede zıplayan bir kurbağa görmüşler kurbağanın peşinden koşmuşlar ama yakalayamadan kurbağa dereye atlamış.

Doğa ile ilk kez tanışan çocuk; “Her şey ne kadar da güzel ve eğlenceli.” demiş. 

Çocuğun dikkatini kıpkırmızı canlı güller çekmiş.  Güllerden koparmaya çalışmış ama parmağına diken batmış. Canı çok acımış. Çocuğunu ağlarken gören annesi, “Ne oldu yavrum? Neden ağlıyorsun” diye sormuş. Çocuk, “Gül koparmaya çalışırken dikeni parmağıma battı ve şimdi çok acıyor” demiş. Annesi, “bu senin hatan. Gülü koparmaya çalışmamalıydın. Gül dalında güzeldir, koparıldığında değil. Ayrıca doğanın güzelliğine asla zarar verilmemeli. Doğal süreçlere müdahale etmemeliyiz. Aksine, doğayı korumalıyız.” demiş.

Çocuk, “Söylediklerini daima yapacağım anneciğim” demiş.

Ve oynamaya devam etmiş yemekler yenmiş sohbetler edilmiş akşam olmaya başlamış yavaş yavaş. 

piknik otobüsü de gelmiş herkes neşeyle binmiş otobüse. Otobüste annesinin yanına oturan çocuga annesi;

 “Söyle bakalım ne öğrendin bugün?” demiş.

“Bitki ya da hayvan, bütün canlıları korumalıyız. Onlara asla zarar vermemeliyiz. Doğaya gereksiz müdahale etmek zararlı. İleride insanlara zarar verebilir.” demiş Annesi ise;

“Aferin benim akıllı oğluma”   demiş

Ve oğlunun başını okşamış çocuk bu sefer otobüste eve gidince ne oyun oynayacağını düşünmeye başlamış ama hemen uyuyakalmış ve mis gibi bir uyku çekmiş.