Μια φορά και έναν καιρό δίπλα σε ένα μακρινό δάσος , υπήρχε ένα μικρούτσικο χωριό  που το λέγανε Κασηνάρι ! Ένα ποταμάκι με μια ξύλινη γεφυρούλα χώριζε το Κασηνάρι από το δάσος.

 Στο Κασηνάρι ζούσαν πολλά ζωάκια και ήταν φίλοι μεταξ΄ύ τους! Όλη μέρα έπαιζαν , γελούσαν , χόρευαν και τραγουδούσαν.

 Ένα όμως ζω΄άκι καθόταν στην άκρη μόνο του.Κανένας δεν έπαιζε μαζί του! Όλοι το κορόιδευαν και κανένας δεν το είχε φίλο. Ήταν το καφέ αρκουδάκι ο Χούμπι!

Μια μέρα τον συνάντησε η Μόλη η κουκουβάγια του είπε:" Σαν τα μάτια τα δικά μου δεν ΄έχει κανείς. Μπορώ να δω τα πάντα. Ενώ εσύ Χο΄ύμπι δεν μπορείς να δεις καλά" και άρχισε  να γελάει. 

-Δεν σε θέλω για φίλο. 

 Την επόμενη μέρα όλοι οι φίλοι μαζεύτηκαν στο μεγάλο πλάτανο κι έλεγαν ιστορίες. Ξαφνικά σηκώθηκε ο Πάνος ο λαγός και είπε:"Ποιος μπορεί να φτάσει πρώτος στη βρύση που είναι στην πλατεία; Είμαστε έτοιμοι να τρέξουμε"; 

-Ναι, λένε όλοι μαζί ! 

-Χούμπι θα τρέξεις και εσύ ; 

-Είσαι χοντρός. Θα μπορέσεις να τρέξεις ; 

Φίλοι μου το βράδυ ο νικητής θα κάνει πάρτυ στην πλατεία . Φύγαμε!! 

Σαν σίφουνας ο Πάνος έτρεξε και έφτασε πρώτος στο τέρμα.

-Νίκησαα!!!!

  Όλοι βοήθησαν να ετοιμαστεί το μεγάλο πάρτυ. Μπαλόνια , σφυρίχτρες , τραπέ΄ζια με γλυκά και ζαχαρωτά και μια μεγάλη τούρτα για τον νικητή.

 Έτοιμοι και οι μουσικοί με τις τρομπέτες τους κάτω από το μεγάλο πλάτανο. Τα ζωάκια ήρθαν με πανέμορφες στολές. Η Μόλη φορούσε ένα πράσινο φόρεμα με λουλούδια. Ο Μένιος το ελάφι, ένα καφέ παντελόνι με ρίγες.

Η Λένα η χελώνα ένα φαρδύ κόκκινο φόρεμα με βουλίτσες , ο Πάνος ένα μπλε παντελόνι με τιράντες κι ένα κίτρινο καπέλο. Ο Χούμπι φορούσε το πορτοκαλί του παντελόνι και ένα  πράσινο πουκ΄άμισο. Και το πάρτυ άρχισε!!!! Όλοι  ξεφάντωσαν!!! Χόρευαν , γελούσαν , τραγουδούσαν.

 Ο Πάνος με την Λίνα άρχισαν τον χορό. Όλοι τους καμάρωναν. Ο Χούμπι ζήτησε από την Λίνα να χορέψουν.

  Η Λίνα γύρισε και του είπε:

-Με αυτά τα νύχια που έχεις δεν μπορείς να χορέψεις, θα πέσεις. Κοίτα εμένα πόσο αργά και σταθερά μπορώ να χορέψω. Και κάνει φρρρρρ...μια σβούρα. 

Σε λίγο πήγε κοντά τους ο Μένιος . 

  Πήρε μαζί του την Λίνα και είπε στον Χούμπι: -Εσύ δεν μπορείς να συγκριθείς μαζί μου.

  Ο Χούμπι έσκυψε το κεφάλι του  στεναχωρημένος  και περπατώντας αργά , αργά έφυγε από το πάρτυ. Ένα καυτό δάκρυ κύλησε από το μαγουλάκι του.

 -Μα γιατί δεν με θέλουν; Γιατί; Τι φταίω εγώ που είμαι έτσι; Είμαι δυνατός και μεγάλος δεν τον βλέπουν; Γιατί; Γιατί;

 Ο καιρός πέρασε, αλλά κανένα ζωάκι δεν νοιάστηκε για τον Χούμπι! 

Όλο τον υπόλοιπο καιρό τα ζωάκια  έπαιζαν στο χωριό και πήγαιναν στο δάσος περπατώντας στην ξύλινη γεφυρούλα για να βρούνε την τροφή τους. 

Έκοβαν λουλουδάκια, ανέβαιναν στα δέντρα, τραγουδούσαν και όταν κουράζονταν κάθονταν να φάνε βατόμουρα. Κανείς όμως δε θυμόταν τον Χούμπι.

 Και συνέχιζαν την χαρούμενη ζωή τους !! Έπαιζαν , γελούσαν , τραγουδούσαν περνο΄υσαν από το γεφυράκι και έφερναν τροφές από το δάσος για το χειμώνα.

Ώσπου ήρθε ο χειμώνας! 

Το χιόνι έπεφτε απαλά και τα ζωάκια βγήκαν για  χιονοπόλεμο στη γειτονιά. Τι ωραία που είναι !! Χοπ χοπ χοπ !!! Φώναζαν και γλιστρούσαν μέσα στο χιόνι με χαρά.

  Μόνο ένα ζωάκι έλειπε από την παρέα αλλά δεν τον σκεφτόταν κανείς. Ο Χούμπι ήταν στο σπιτάκι του και κοιμόταν, κοιμόταν για μην θυμάται....Είχει περάσει πολύς καιρός και πάλι ξανά ήρθε ο χιονιάς και πάλι σκέπασε το Κασηνάρι για τα καλά.

 Χιόνιζε, χιόνιζε μέχρι που μια μέρα λόγω του χιονιού έσπασε η γεφυρούλα. Είχε πολλή παγωνιά και όλα τα ζωάκια ήταν στο σπιτάκι τους κι έτρωγαν καρπούς. Όμως άρχισε να τελειώνει η τροφή τους.

Οι φίλοι πήγαν στο δάσος για να μαζέψουν βελανίδια! Έφτασαν στο ποταμάκι και είδαν την σπασμένη γεφυρούλα. 

-Πω πω τώρα τι θα κάνουμε; Πω πω τι πάθαμε!Θα πεθάνουμε από την πείνα λέει η Λίνα.

- Θα σας σώσω λέει ο Πάνος. Θα γίνω ήρωας και θα με θαυμάζετε όλοι ! Θα κάνω ένα μικρό πηδηματάκι, θα βρεθώ απέναντι και θα φέρω φαϊ για όλους σας. 

-Μα είναι επικίνδυνο αυτό. Μήπως πέσεις στο νερό του λέει ο Μένιος. 

Εγώ ποτέ δεν πέφτω. Είμαι ο καλύτερος. Κάντε όλοι στην άκρη. Παίρνει φόρα και με ένα σάλτο δυνατό πλαφ....πέφτει στο νερό. Ωχ τι έγινε; Πω πω !

Ο Πάνος άρχισε να φωνάζει:

- Βοήθεια βοήθεια!!! σώστε με φίλοι μου, σώστε με θα πνιγώ."

-Εγώ θα πετάξω από πάνω του και θα τον σώσω, είπε η Λίνα, η σπουργιτίνα. 

  Έτσι και έγινε. Πέταξε από πάνω του. Κατάφερε να πάει χωρίς να γλιστρήσει στο χιόνι και να φτάσει μέχρι στην άκρη του ποταμιού. Άρχισε να τεντώνεται, να τεντώνεται αλλά τίποτα. Δεν κατάφερε να φτάσει τον Πάνο. 

-Βοήθεια!!! Βουλιάζω όλο και περισσότερο. Φίλοι μου βοηθήστε....

-Εγώ θα τον σώσω, λέει ο Μένιος.

-Θα σκύψω και θα γύρω το κεφάλι μου να πλησιάσουν τα κέρατά μου στον Πάνο, για να τα πιάσει και να σωθεί!!! Έτσι και έγινε. Ο Μένιος έσκυψε το κεφάλι του κοντά στον φίλο του, αλλά ο Πάνος δεν  κατάφερε να πιάσει τα κέρατα του. 

-Μπρρρρ....κρυώνω πολ΄υ τους λέει. Κάποιος πρέπει να μπει μέσα στο νερό, μόνο έτσι θα σωθώ. 

-Ποιος όμως; λέει η Λίνα. Τι θα κάνουμε; θα πνιγεί ο καημένος. Δεν μπορούμε να τον βοηθήσουμε....

Όλοι είναι σε πανικό. 

Οι φωνές τους έφτασαν μέχρι το χωριό. 

Ο Χούμπι ξύπνησε από τις φωνές και αποφάσισε να πάει να δει τι συμβαίνει. Έφτασε στο ποτάμι και είδε όλα τα ζωάκια αναστατωμένα και τον Πάνο στο νερό. Ο Χούμπι χωρίς να πει τίποτα πλησίασε το ποτάμι.

Σιγά σιγά μπήκε μέσα στο νερό προχώρησε και έφτασε τον Πάνο.

  - Πιάσε με από το πόδι και μην με αφήσεις ούτε λεπτό λέει ο Χούμπι.

 Ο Πάνος έπιασε το πόδι του Χούμπι και το έσφιξε δυνατά. Τα άλλα ζωάκια παρακολουθούσαν με αγωνία. Ο Χο΄υμπι προσεκτικά έβγαλε τον Πάνο από το ποταμάκι. -Σ΄ ευχαριστώ πολύ!! Χωρίς εσένα θα είχα πνιγεί του είπε ο Πάνος με σκυμμένο κεφάλι.

  Από σήμερα θα είσαι ο καλύτερός μου φίλος και εμείς θα σε έχουμε φίλο!!!

- Μα πώς έπεσες πάνω στο νερό; ρώτησε ο Χούμπι. 

Οι τροφές μας είχαν τελειώσει όποτε έπρεπε κάποιος να πάει να πάρει τροφές για όλους μας. Τότε είπε ο Χούμπι:

" Θα πάω απέναντι με τα γιγάντια νύχια μου, θα απλωθώ με το χοντρό κορμί μου σαν γέφυρα,  θα ανέβετε ένας ένας πάνω μου για να μην πέσετε στο νερό, να περάσετε απέναντι, να πάρετε τις τροφές σας και μετά να πάτε στο χωριό. 

-Εσύ δεν θα έρθεις λέει η Λίνα;

- Όχι θα σας περιμένω εδώ.

 Εμείς, εμείς θα σου φέρουμε τροφή λέει ο Μένιος. Εμείς όλοι θα φροντίσουμε για  σένα. Είσαι ο ήρωάς μας. Και από σήμερα ο καλύτερός μας φίλος!!! Και έτσι τα ζωάκια έζησαν αγαπημένα και όλα μαζί ευτυχισμένα. Μια παρέα, μια οικογένεια, μια συντροφιά. Κανένας μόνος!! Κανένας δεν στεναχωρήθηκε κανένας δεν ξαναέκλαψε. Όλοι για όλους!!!

  Και έτσι ζήσαν αυτοί καλοί και εμείς καλύτερα!!!!!