"On bir bin dokuz yüz doksan dokuz küçük balık büyükannelerine ‘’İyi geceler!’’ deyip uyumaya gitmişler. Büyükanne de uyumuş ama küçük bir kırmızı balık ne yaptıysa bir türlü uykuya dalamamış. Tüm gece sabaha dek denizi düşünmüş durmuş."

Acaba deniz nasıl bir yer, denizde balıklardan başka hangi canlılar var? Bu soruların cevabını ararken sabahı zor etmiş.

 Ertesi gece gizlice yuvadan çıkmak için plan yapmış. Herkes uyuduktan sonra yuvadan kaçmış.
Denizi bulmak için kendine yol ararken karşısına küçük kara bir balık çıkmış.
Kendi kendine düşünmüş: "Sabahın bu saatinde bu küçük kara balık da yuvasında olmadığına göre o da benim gibi kaçmış olmalı." Kendisi gibi maceracı bir arkadaş bulduğu için sevinmiş.

 Heyecanla yanına giderek: "Günaydın küçük kara balık!" demiş. Küçük Kara Balık dalgın dalgın yüzdüğü için sesin nereden geldiğini önce fark edememiş. Kafasını kaldırıp baktığında karşısında kendisi gibi minik bir balık görmüş.

''Günaydın" demiş gülümseyerek Kara Balık. "Bu saatte yalnız başına burada olduğuna göre. Sanırım sen de denizin derinliklerindeki eşsiz güzellikleri bulmak için yola koyuldun benim gibi. "

  Kırmızı Balık düşündüklerinde yanılmadığını anlamış. O da tıpkı benim gibi cesur  ve meraklı diye geçirmiş içinden. ‘’Bana çok iyi bir yol arkadaşı 

olabilir! ‘’

Düşüncesini Kara Balık'a da söylemiş. Ben de meraklıyım ve keşifteyim. Aynılıktan çok sıkıldım. Benimle keşfetmek ister misin dünyayı? sormuş. Kara balık önce şaşırmış çünkü sadece kendisinin bu keşifte olduğunu sanıyormuş .

   
Artık iki arkadaş olan maceracı balıklar hayallerinden bahsetmişler birbirlerine.
Ve olacaklardan habersiz sulara bırakmışlar kendilerini.

  Maceracı balıklar birlikte yol alırken Kırmızı Balık'ın ailesi yuvada olmadığını fark etmiş. Başlamışlar aramaya....Onlar küçük maceracıyı arayadursun bizim iki kafadar tehlikelerden habersiz denizin gizemli dünyasında diğer canlıları meraklı gözlerle inceleyerek şaşkın şaşkın yüzmüşler.

   Karşılarına siyah bir varil çıkmış. Merak edip yaklaştıklarında. Kara Balık kendini kötü hissetmeye başlamış. Kırmızı Balık ne yapacağını bilmezken yüzgeçlerinde bir ağırlık hissetmiş.
   Hareketleri yavaşlamaya başlamış bizim maceracıların...
Gözlerini açtığında başında babaannesini görmüş Kırmızı Balık yanında da Kara Balık. Teşekkür etmişler babaanne balığa...Ama merakları yine artmış kim bırakmış bu zehirli varili? 

   Yaşam alanlarını kirletenleri bulmaları sizce de bu maceracıların görevi değil mi?

   “Yaşam alanlarını kirletenler neydi acaba? ”Bu soru Kırmızı ve Kara  Balık’ın kafasında sürekli dolanıyormuş. Bunun sebebini bulmaları lazımmış. Çünkü kirliliğin sebebini bulduklarında çözüme de ulaşacaklarını düşünüyorlarmış. Kırmızı Balık ve Kara Balık maceraya atılmak ve yola çıkmak için hazırlanmışlar yine. Bu kez bir hedefleri, amaçları varmış. Denizin gizemli sularında yol almaya başlamışlar. İlerledikçe inançları artıyormuş. Ancak bu yolculuk sandıkları kadar kolay olmayacakmış. 

İlerledikçe kirlilik artıyor işleri daha da zora sokuyormuş. Ancak sonunda denizlerini kirleten o varlığı görmüşler. Çok çok büyük ve suyun üstünde duran bir şey. Bu şey sürekli variller atıyormuş denize. Kırmızı Balık ve Kara Balık bu canavarı engellemeliymiş. ”Ama nasıl?”

Kırmızı Balık, fikirlerini sunarken Küçük Kara Balık dalıp gitmişti. Biz ne yapabiliriz? Hiçbir şey... Bu adil bir mücadele olmaz. Biz sadece iki kişiyiz. Sonra korkunç bir sesle kendilerine geldiler. Neydi o ses?Birbirlerine şaşkın şaşkın bakakaldılar. Arkalarını döndüklerinde köpekbalıkları, balinalar,yunuslar,

küçük büyük bütün balıklar, birbirine dost, düşman bütün canlılar birlik olmuş yaşam alanlarını kurtarmak için bir araya gelmişti. Denizin yüzeyindeki dev kütle bir o yana bir bu yana sallanıp duruyordu. 

Bir panik olduğu işlerin iyi gitmediği yukarıdan gelen seslerden belli oluyordu. Daha sonra bir perde açılır gibi denizin dibinde bir aydınlık oldu. Dev kütle uzaklaşıyordu. Öfkenin yerini sevinç çığlıkları almaya başladı. Kırmızı balık etrafında küçük kara balığın olmadığı fark etti. Telaşla bir o yana bir bu yana koşturuyor bir türlü onu bulamıyordu. 

Sonra kalabalığın arasına girdi tam birine arkadaşını soracaktı ki bütün canlıların küçük kara balık olduğunu gördü. Ama nasıl olur? Ama nasıl olur? diye ağlıyorken büyükannesinin sesini duydu. 

-Günaydın çocuklar!