BU HİKAYENİN RESİMLENMESİNDE KULLANILAN 

AĞAÇ RESİMLERİ PROJE ÖĞRENCİLERİNİN KENDİ 

YAPTIĞI KUKLALARDAN OLUŞTURULMUŞTUR.

   ORMAN

Güzel mi güzel, çeşit çeşit ağaçların olduğu, pek çok hayvana yuva olmuş kocaman bir orman varmış. Peki bu ormanda hangi ağaçlar mı var?Bu kocaman ormanda Sarıçam, Çınar, Sedir, Porsuk, Ardıç, Fıstıkçamı, Kavak, Söğüt, Kızılçam, Servi, Göknar, Ladin, Dişbudak, Ihlamur, Karaçam, Meşe, Gürgen, Karaağaç, Huş, Kayın, gibi ağaçlar barındırdıkları hayvanlarla mutlu yaşamlarına devam ediyorlarmış. Havanında sıcak olduğu günlerden bir gün uzun yıllar yaprak dökmeyen, kozalakları iki yılda oluşan, koyu yeşil, iğne yapraklı Sedir iğnelerinde, kozalaklarında bir tuhaflık hissetti.

Diğer ağaçlar da aynı tuhaflığı hissediyor mu diye merak etmiş. Kazık kökleri fırtınaya dayanıklı Sarıçam narin gövdesi, sivri tepesi, mavi-yeşil kıvrık iğne yapraklarında her zamankinden farklı bir şeyler olduğunu düşünmüş. Acaba Çınar ne durumdaydı diye merak etmiş. Uzun boyu, kalın gövdesi ile ihtişamını koruyormuş. Pek çok hayvana yuva, insanlara nefes olan ve ülkemizde soyu tükenmeye başlayan porsuk  ağacı ormanda yolunda gitmeyen bir şeyler olduğunu anlamaya başlamış.

Tüm ağaçlar bu koca ormanda mutlu yaşayacaklarmış.

Fıstık çamı Sedire seslenmiş

- ''Senin de kozalaklarında bir tuhaflık var mı?'' Sedir biraz endişeli biraz da üzgün bir sesle '' Evet bir gariplik var'' diye cevap vermiş. 

Bunu duyan bilge Söğüt 

-'' Ben uzun yıllardır buralarda yaşıyorum. Garip bir sıcaklık ve duman kokusu alıyorum ''demiş.

Kavaksöze girmiş: 

-''Uzun boyumla en uç yapraklarımın söylediğine göre uzakta dumanlar yükseliyor'' . Ardıç kuşu Ardıç ağacından havalanıp 

-''Bu sıcaklık ve duman kokusu nerden geliyor acaba, ben bir gidip bakabilirim'' demiş. Ardıç ağacı endişeyle cevap vermiş.--'' Sen olmazsan ben üreyemem. Lütfen kendine dikkat et ''demiş.

Söğüt :-''Evet bu çok önemli ve zor bir görev. Dikkatli olmalısın. ‘diye eklemiş. Ardıç kuşu gökyüzünde uzaklaşıp, gözden kaybolurken ormandaki uğultular ve hareketlilik artmaya başlamış. Söğüt tedirgin ve heyecanlı bir sesle 

-'' Hiç vakit kaybetmeden ormanda yaşayan diğer ağaçları ve hayvanları uyarmalıyız.' 'demiş

Bir anda masmavi gökyüzünü delen koyu kırmızı kızıllıkla birlikte puslu bir aydınlık her yeri sarmış. Olanca ihtişamıyla tehlikeyiuzaklara duyurmak için yapraklarınıhışırdatmış.Çam, sedir, ardıç, söğütserviarkadaşlarınaseslenmiş:

-” Arkadaşlar bu gördüklerim rüya olmalı değil mi? Bu pul yapraklarımın hissettiği sıcaklık ve boyumu aşan bu duman da nedir? -” Kızılçam serviye kulak vermiş-“Gökyüzüne uzanan sık dallarından dolayı sakinlikten uzak, yaz kış her zaman  yemyeşil olan asil görünümünden vazgeçmeyen  serviyi sakinleştirmek lazım” İğne yaprakları yüreğini acıtıyormuş. Kozalakları alev alev olmuş hayatta kalmaya çalışıyormuş.

 Sert kabuklu tohumları bu işkenceye dayanamıyor, pes etmek üzereymiş. Kuraklığa bile dayanabilen kökleri yurdundan kopmamak için çabalıyorum.

Yeni arkadaşlarına kavuşacağı sonbaharın ve kışın yolunu gözleyen, boyunun 40 metreye ulaşacağı günü düşleyen Ladin ağacı görkemli görünümü ilekorkarak nemli toprağına daha bir sıkı tutunuyormuş.

Göknar tüm gücü ile sallanarak, dallarına yuva yapan kuşların kaçabilmesine yardım etmeye çalışıyormuş.

Geyiklerin, aynı havayı paylaştığı tilkilerin acı çığlıkları duyulmaya başlanmış, gökyüzü kararmıştı.

Dişbudak ağacı kuvvetli gövdesi ile bu alevlere dayanmaya çalışıyormuş. Dış odunundan gelen sesler Dişbudak ağacına acı vermeye başlamıştı. 

Ihlamur ağacının çiçekleri, yaprakları yanmıştı. Kazık köklerine doğru alevler ilerlemeye başlamıştı.Oysa Ihlamur ağacı güneşin hakim olduğu bu günlerde yetişmeyi, büyümeyi, çoğalmayı hayal ederek günlerini geçiriyormuş.

 Ormanın üst bölgelerinde Karaçam kalın dal ve gövdesi ile turuncu alevlere, gri dumanlara dayanmaya çalışıyor,tohumların çoğalması için gerekli suyu, soğuk zamanları hayal ediyormuş.

Orman ailesine çok faydası olan ağaçlar neden yanmaya başlamıştı.Nasıl olmuştu bu yangın …Karaçam uzun gövdesi iğne yaprakları ile yağmur bulutları çekmeye başlamış, Meşe ile birlikte yaşayan Alakargalar çoktan uçmuşlardı.Sincapların çığlıklarına Meşeler, insanlar dayanamıyordu.

Kayın, dev alevler için bir şey yapamazdı ama zehirli gazları emerek azaltabilirdi. Var gücüyle gazları emmeya başlamış.

Karaağaçta,bir serinlik hissetmişgökyüzünde, ormanın içinde sesler duymuştu. Islandım mı? Yağmur mu? Diye kendi kendine sorarken gökyüzünde büyük bir kuş fark etmiş. 

 . Bu kuş suları ormana bırakıyormuş.Kayın Karaağaca.

“Baksana ileride alevler küçülmüş dayanın.”Biraz ormanın dışında bir çiftlikte yaşayan Gürgende sevinçle- yaşasın diye bağırmaya başlamış. Kendisi kadar dallarına yuva yapmış bir kuş ailesinin de kurtulduğuna seviniyordu. Yangın hızla yayılınca, yavruları olan anne ve baba kuş onları terk edip gidememişti.Gürgen üst dallarının gördüklerini kuş ailesine anlattı.Artık kızıl alevler yok olmuş, ince bir duman tütüyormuş.”

Gürgen, ormana dikkatlice bakmış. Yangının söndürüldüğünü görmüş.  “Umarım bu dehşeti hiçbir canlı bir daha yaşamaz diye düşünmüş.

   Çok çok uzaklarda yaşayan Huş ağacının dalları, yaprakları esen rüzgarla sallanmaya başlamış. Bu rüzgâr uyumakta olan küçük Huş ağacını uyandırmış Uyanan yavru Huş:

“Çok kötü bir rüya gördüm güzel mi güzel, çeşit mi çeşit ağaçların olduğu.......