Zamanın birinde bir ülkede bir dede yaşarmış.

Bu yaşlı adamın kim olduğu hakkında bir bilgi yoktur. Ancak çocuklara gençlere hep özlü söz söylermiş.

Sözlerinin bir çoğu kalıplaşmış sözlermiş. "Damlaya damlaya göl olur"

Bir çok sözünde mecazlı söyleyişler varmış. " Hamama giren terler"

Az da olsa gerçek anlamda söylediği sözlerde varmış "Dost ile ye, iç; alışveriş etme."

Söylediklerinin bazıları da zıt anlamlı olurmuş "İyilik et iyilik bul. İyilikten maraz doğar."

ihtiyarın söylediği bu kısa özlü sözler kulaktan kulağa durmadan yayılmıştı. 

insanlar duydukları bu sözleri değiştirmeden birbirlerine söylediler.

bu sözler kullanıla kullanıla artık kimin söylediği unutuldu ancak bir çok alanda söylenmiş onlarca özlü söz vardı hafızalarda artık