ARKADAŞLIK NE GÜZEL

      BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ PIRIL KALPLER ANAOKULUNDAKİ ÇOCUKLAR ÇOK SEVİMLİ, İÇTEN VE NEŞELİLERMİŞ. HER GÜN HER SABAH BİRBİRLERİNİ GÖRDÜKLERİ İÇİN MUTLU OLUR, BİRBİRLERİNE SIMSIKI SARILIRLARMIŞ. EN SEVDİKLERİ OYUN, OKULUN BAHÇESİNDEKİ POFUDUK MİNDERLERE POFFF DİYE ATLAYIP ÇEŞİTLİ OYUNLAR OYNAMAKMIŞ.

AYŞE GÖNÜL TATAR Pendik Seyit Burhan Toprak İlkokulu İSTANBUL

BAŞAK DAĞLI Kartal Cumhuriyet İlkokulu /İSTANBUL

  YİNE BÖYLE GÜNLERDEN BİR GÜN , RENKLİ POFUDUK MİNDERLERE PATA KÜTE, KOŞA KOŞA ATLAYIP OTURMUŞLAR VE KİM ÖNCE BAŞLASINLAR DİYE BİRBİRLERİNE SORMAYA ÇALIŞIRKEN ÇOCUKLARDAN EN GÜRÜLTÜCÜ OLAN KEREM BİR ŞEYLER SÖYLEMEK İSTEMİŞ

'-NUUUUU, VUUUUU HEYYYYY HEYYYY MUZ BAKIN

RÜZGARCILIK OYNAYALIM, HEYYYY BENİ DUYUYOR MUSUNUZ?' DEMEYE BAŞLAMIŞ.

O SIRADA ARKADAŞLARI BUNU KEREM'İN HER ZAMANKİ OYUNLARINDAN BİRİ OLDUĞUNU ZANNEDİP KEREM'E EŞLİK ETMEK İSTEMİŞLER.POFUDUK MİNDERLERDEN KALKIP OKULUN GÜZEL BAHÇESİ İÇİNDE KOŞMAYA BAŞLAMIŞLAR.

Birbirlerini neşe içersinde kovalamaya, toprakta biriken çamurlarda zıp zıp zıplamaya, önlerine çıkan ağaç gövdelerine tırmanmaya devam etmişler. Ta ki parkta ağlayan, tatlı arkadaşları Çiğdem’i görene kadar. Okulun içindeki bu parkta başka arkadaşlar kaydıraktan vır vır kayıyor, salıncakta bir o yana bir bu yana sallanıyorken çiğdem uzakta tek başına hüngür hüngür ağlıyormuş.

Ağaçtaki kuşlar cik cik cik diyerek adeta Çiğdem’e ağlama diyorlarmış. Çocuklar Çiğdem’in yanına koşarken ayaklarının altındaki yapraklar hışır hışır ses çıkarıyor, arkada kalan Kerem’in ayakları pat pat diye peşi sıra geliyormuş. Merakla nefes nefese kalana kadar yanına koşup sormuşlar:  -Hey Çiğdem, neyin var neden ağlıyorsun?

Çiğdem gürültüyle olan ağlamasını bir an durdurup: ‘Arkadaşım beni unuttu artık başkası ile oyun oynuyor.’ demiş. Hep birlikte Çiğdem’in arkadaşı Nil’in,  bir başkası ile hop hop koşup , şak şak el şaklattığını görmüşler. O sırada Nil’de ne olduğunu merak edip yanlarına koşarak gelmiş.