Σε ένα μακρινό δάσος ζούσαν πολλά ζώα και μία ελαφίνα που την έλεγαν Μαριλίνα. 

Καθόταν μόνη της στο δάσος, επειδή δεν της άρεσε καμία φίλη και κανένας φίλος..

Την φίλη της την Λίνα ιπποποταμίνα, την είχε εγκαταλείψει, επειδή λέει είναι λαίμαργη και τρώει πολύ.. 

Την άλλη φίλη της την καμηλοπάρδαλη, την εγκατέλειψε, επειδή λέει, έχει λαιμό πολύ μακρύ και δεν είναι όμορφη...

Ακόμα και την αλεπού είχε εγκαταλείψει, επειδή λέει ότι είναι μικρή και πονηρή...

Και στο τέλος έμεινε μόνη της...

Μία μέρα καθώς περπατούσε στο δάσος, είδε όλους τους φίλους της να παίζουν και να γελάνε ο ένας με τον άλλον 

Τούς κοιτούσε και ζήλευε λίγο..

Αλλά τι να κάνεις, αυτή δεν άφηνε τη συνήθεια της αντιπάθειας.