BÖLÜM:1 Denek Olmak

Bir önceki gece yatağında sakince uyuyan Emma, sabah gözlerini laboratuvarda açtı. Yanında beyaz önlüklü bilim kadınını görünce kalbi yerinden fırlayacak gibi oldu. Aniden kalçasında bir acı hissetti. Sonrasında gözleri onu zorlarcasına kapandı. Ertesi sabah hapishane gibi bir odada gözünü açtı. Üstünde; üzerinde 447 yazan bir forma vardı. Yanında ise başka bir denek. Tanışmak için kalkmaya çalıştı ama boşuna çaba harcıyordu. Ellerinde ve bacaklarında kelepçe gibi bir alet 

vardı onu yere doğru çekiyordu. Elindeki iğneyle odaya giren bilim kadını yanındaki deneğe yaklaştı ve kelepçeleri çözdü. Emma o deneğin bayadır burada olduğunu konuşmasından anladı. Denek " Olivia abla lütfen acıtma olur mu?" demişti ve Emma bu yüzden onun burayı avucunun içi gibi bildiğini ve onu annesine götürdüğünü hayal etti. Bir dakika! Hayal edemiyordu! Yani ediyordu ama annesinin yüzü kıyafetleri her şey aklından silinmişti. O an buradan çıkıp kurtulacağına ve annesine kavuşacağına yemin etti.

Bölüm:2 13. Doğum Günü

Aradan 2 yıl geçmişti. Emma buraya baya bi alışmıştı. Yanında kalan deneğin isminin Mia olduğunu öğrenmiş ve onunla arkadaş olmuştu. Yarın onun buraya geldiği gündü ve burada o gün doğum günü sayılıyordu. Çünkü eski hayatları hakkında bir şey hatırlamıyorlardı. Sadece tek bir denek hatırlıyordu ve kendisi en derin mahzende tutuluyordu gelirken uyanık kalmayı başaran tek denekti. Onun hafızasını silmeyi unutmuşlardı. 

Emma bunu nerden mi biliyordu, aslında oda bilip bilmemek arasında dolanıyordu. Bu denekler arasında bir efsaneydi. Neyse biz konumuza dönelim. Emma'nın 13. doğum günü. Yarındı. Bu nedenle ona yarın deney yapılmayacaktı. Bu özel bir istisnaydı ve sadece doğum günlerinde yapılırdı. Yani oraya geldikleri günlerde. Hangi deneğin veya deneklerin doğum günüyse o günde o deneğe veya deneklere deney yapılmazdı. Emma kolundan tutup götüren bilim kadınına şöyle dedi; "yarın bana deney yapılmayacak değil mi?"

kadından hiçbir cevap alamayan Emma kendisine deney yapılması için sırasını bekledi. Sonunda sıra ona geldi. Bilim adamı elindeki iğneyi yavaşça değil de son sürat batırdı Emma, bağırmamak için kendini zor tuttu. En sonunda odasına giden Emma yarın olmasını bekledi.            Sabahleyin Emma sevinçten yerinde duramıyordu. Arkadaşı Mia ise onu sakinleştirmeye çalışıyordu. En sonunda odaya elindeki iğneyle bilim kadını girdi. Yanlarına yeni gelen denek Mark'a iğneyi vurdu Emma Mark'ın daha çok küçük olduğunu ağlamasından anladı.

Çünkü bu iğne acıtmazdı sadece küçük bir çocuk bundan korkardı. Ve Mark'ın ikinci iğnesiydi. O korkuyordu. Korkmakta da haklıydı. Kim olsa iğnenin yapacağı tepkimeden korkardı. Yaklaşık 2 saat sonra yanlarına bir denek daha geldi. Bu denek yaklaşık 15 yaşlarındaydı ve erkekti. Bu sesinden belliydi. Sesi kalın ve erkek sesiydi. Emma bunları ona yapılan iğne sayesinde anlıyordu. Kulak geliştirme iğnesi. Bu iğne şu an satışta çünkü işe yaradı.                         Yaklaşık 3 saat sonra Olivia abla içeri elindeki pastayla girdi. Bu pasta Emma'nındı. Olivia abla onlara yaptığı deney sayısı kadar da