Μια φορά και ένα καιρό, ένα λιοντάρι ζούσε στη σαβάνα...

Οι αγαπημένες του δραστηριότητες ήταν να κυνηγάει και να... κοιμάται, σαν όλες τις γάτες δηλαδή.

Στην περιοχή ζούσε επίσης και ένα μικρό ποντικάκι, αν και δεν είχαν συναντηθεί ποτέ. Μέχρι μια Κυριακή.

Εκεί που το λιοντάρι κοιμόταν, το ποντίκι το πέρασε για πέτρα και πήγε να περάσει από πάνω του. 

Όμως αυτό ξύπνησε το λιοντάρι...

- Χμ, τι ήταν αυτό; Α, κι ότι με είχε πιάσει μια λιγούρα.

Το ποντίκι πήδηξε από το λιοντάρι τρομαγμένο...

- Σε παρακαλώ λιοντάρι, μη με φας. Κι εγώ σου υπόσχομαι ότι θα σου το ξεπληρώσω στο μέλλον, στο ορκίζομαι!

- Χαχαχαχα! Και τι θα μπορούσε ένα μικρό ποντικάκι να κάνει για να βοηθήσει τον βασιλιά των ζώων;! Χαχαχα! Μπα σε καλό σου, με έκανες και γέλασα. Γι' αυτό δε θα σε φάω σήμερα, αλλά άμα σε ξαναδώ δεν υπόσχομαι τίποτα.

- Σε ευχαριστώ πολύ, λιοντάρι! Θα το θυμάμαι!

Και το ποντικάκι έφυγε, σχεδόν τρέχοντας...

Μια μέρα, 2 κυνηγοί ξεκίνησαν για κυνήγι.

Περπατούσαν για πολλή ώρα μην έχοντας βρει τίποτα για να πιάσουν. Μέχρι που έφτασε το απόγευμα...

... και βρήκαν το λιοντάρι.

Το λιοντάρι άρχισε να βρυχάται για να τους τρομάξει, αλλά οι κυνηγοί που ήταν πολύ θαρραλέοι, δεν έφευγαν.