Ξέρω τραγούδια να σας πω

ένα σακί γεμάτο,

μα το σακί ετρύπησε

και πέσαν όλα κάτω....

Γλωσσοδέτες

Πίτα σπανακόπιτα σπανακολαδόπιτα.

Μια πάπια μα ποια πάπια

μια πάπια με παπιά.

Ο παπάς ο παχύς έφαγε παχιά φακή,

γιατί παπά παχύ έφαγες παχιά φακή;

Καλημέρα καμηλιέρη, καμηλιέρη καλημέρα.

 Φτου   σκουληκομυρμηγκότρυπα!!

 Άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι απ’ τον ήλιο ξεξασπρότερη.

Αινίγματα

Από πάνω σαν τηγάνι, 

από κάτω σαν βαμβάκι και από πίσω σαν ψαλίδι.

Τί είναι; 

Όμορφη και πλουμιστή στα λουλούδια κατοικεί. 

Τί είναι; 

Στήνει δίχτυ μα δεν είναι ψαράς.

Τι είναι;   

Στα χωράφια περπατάει και βελόνες κουβαλάει. ποιος είναι;

Τα λύνω κάθονται τα δένω φεύγουν. Τι είναι;

Έχω ένα βαρελάκι κι έχει δυο λογιώ κρασάκι . Τι είναι; 

Παροιμίες

Όταν λείπει η γάτα  χορεύουν τα ποντίκια.

Αν είσαι και παπάς με την αράδα σου θα πας.

Όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.

Κόκκινη κλωστή δεμένη

στην ανέμη τυλιγμένη

δόστης κλώτσο να γυρίσει

παραμύθι να αρχίσει.

Η ευχή της μάνας

                     (λαϊκό παραμύθι)

Μια φορά κι έναν καιρό, στα παλιά τα χρόνια, ζούσε μια γυναίκα που είχε τέσσερα παιδιά, τρεις κόρες και έναν γιο. Ο πατέρας τους δε ζούσε, και η μάνα τους για να τα ζήσει δούλευε σε διάφορες δουλειές, γιατί ήταν πολύ φτωχιά.

Μεγάλωσε και τα τέσσερα παιδιά και τα πάντρεψε, αλλά όλα έμεναν μακριά. Από την κούραση και από την ταλαιπωρία αρρώστησε και δεν μπορούσε πια να δουλέψει. Και έπεσε στο κρεβάτι πολύ βαριά. Οι γείτονες δεν την έβλεπαν να πηγαίνει στην ξένη δουλειά και ανησύχησαν. Πήγε το πρωί μία γειτόνισσα για να δει τι είχε και δεν πήγε στη δουλειά και την βρήκε στο κρεβάτι πολύ άρρωστη.

— Έλα, γειτόνισσα, να πας να φωνάξεις την πρώτη μου κόρη να έρθει, που τη χρειάζομαι.

Πάει τότε η γειτόνισσα στην πρώτη κόρη και της λέει να πάει στην μάνα της που είναι πολύ άρρωστη. Εκείνη δε δέχτηκε να πάει, γιατί έπλενε και είχε τα ρούχα μέσα στη σκάφη. 

      — Δεν μπορώ να πάω να τη δω, γιατί πλένω.

      Όταν πήγε η γειτόνισσα και της είπε ότι η κόρη σου δεν μπορεί να έρθει γιατί έχει τα ρούχα μέσα στην σκάφη και πλένει, η άρρωστη μάνα αναστέναξε, δάκρυσε και της είπε:

      — Σου εύχομαι, κόρη μου, η σκάφη να γίνει το σπίτι σου και να το σέρνεις όπου πας στα όρη και στα βουνά, όλη σου τη ζωή.   

Από τότε η κόρη της έγινε χελώνα!!!

Τότε έστειλε τη γειτόνισσα στη δεύτερη κόρη. Κι αυτή όμως βρήκε δικαιολογία ότι ύφαινε.

 - Δεν μπορώ να έρθω γιατί έχω στον αργαλειό το νήμα.

 Τότε πάλι η μάνα δάκρυσε και την καταράστηκε.

-   Άντε κόρη μου, να υφαίνεις μέρα νύχτα και σταματημό να μην έχεις.

 Να σου χαλάνε οι άνθρωποι τα υφαντά και να σε κυνηγάνε παντού.

Έτσι έγινε η αράχνη.

Μετά την έστειλε στο γιο της, μα κι εκείνος αρνήθηκε. 

- Πες της μάνας μου ,ότι δεν μπορώ να έρθω, γιατί βάζω στους τοίχους αστυβές , για να μη μου τους χαλούν.

Τότε η μάνα αναστέναξε πάλι και του είπε: 

- Οι αστυβές να γίνουν αγκάθια στο

σώμα σου, γιε μου και να γυρίζεις σαν την άδικη κατάρα.

Από τότε έγινε ο σκαντζόχοιρος.

Τότε θυμήθηκε τη μικρή της κόρη και η γειτόνισσα πήγε και σ' αυτή.Όταν είδε τη γειτόνισσα να πηγαίνει στο σπίτι της τόσο πρωί απόρησε.

— Καλώς την, της είπε. Πώς είναι και ήρθες τέτοια ώρα;

Η  γειτόνισσα της είπε ότι την γύρευε η μάνα της, που είναι πολύ άρρωστη. Η κόρη της εκείνη τη στιγμή ζύμωνε κι είχε το ζυμάρι μέσα στη σκάφη. Παράτησε όμως το ζύμωμα κι, όπως ήταν με τη ζύμη στα χέρια, έτρεξε στη μάνα της. Ούτε που ήθελε να πλυθεί, για πιο γρήγορα. Όταν την είδε η μάνα της, της λέει.  

— Γιατί, κόρη μου, είναι τα χέρια σου με τις ζύμες;

Ζύμωνα, μάνα, κι έτρεξα να δω τι έχεις.

      Τότε η μάνα της την αγκάλιασε, τη φίλησε και της λέει.

      — Να έχεις την ευχή μου, κόρη μου! Να πετάς από λουλούδι σε λουλούδι, να μαζεύεις το μέλι από τα λουλούδια, να φέρνεις την γλυκασιά. Να είσαι χρήσιμη στον κόσμο. Το ζυμάρι που είναι στα χέρια σου να γίνεται κερί, για τις εκκλησίες. Χωρίς εσένα και το κερί σου, να μην μπορεί να λειτουργήσει ο παπάς. 

Έτσι έγινε η μέλισσα.

Είπαμε πολλά και σώνει, ας λαλήσει άλλο αηδόνι....