Μια φορά κι έναν καιρό σε μια μικρή πόλη, την Κομοτηνή, ζούσε ένας υποδηματοποιός, ο κύριος Παπουτσάκης.

Ήταν πολύ καλός μάστορας!  Όλοι  γνώριζαν πως φτιάχνει τα πιο όμορφα παπούτσια και γι' αυτό ψώνιζαν μόνο από τον κύριο Παπουτσάκη!

Είχε το κατάστημά του σε μια μεγάλη πολυκατοικία στο κέντρο της πόλης 

και πίσω ακριβώς το εργαστήριό του, όπου περνούσε πολλές ώρες φτιάχνοντας κάθε λογής παπούτσια!

Ο κύριος Παπουτσάκης όμως έκανε κάτι μαγικό! Μπορούσε να μιλάει στα παπούτσια που έφτιαχνε και αυτά να κάνουν στη στιγμή αυτό που τους έλεγε... Έτσι έκανε μια γυναίκα να χορεύει σαν μπαλαρίνα, αλλά κι έναν παππού να  περπατάει τόσο γρήγορα σαν να είχε τούρμπο στα παπούτσια του!

Μια μέρα πήγε στο μαγαζί του κ. Παπουτσάκη ένα παληκάρι και του είπε: Ονειρεύομαι μια μέρα να γίνω σπουδαίος ακροβάτης.  Προσπαθώ πολύ και κάποια στιγμή νομίζω πως θα τα καταφέρω.

Ο κ. Παπουτσάκης του έδωσε ένα ζευγάρι από τα μαγικά του παπούτσια και του είπε: Βάλε αυτά τα παπούτσια και σίγουρα θα τα καταφέρεις!

Ενθουσιασμένο το παληκάρι και χωρίς να προσέξει πως  το νούμερο του είναι μεγάλο ,  ανέβηκε πάνω στην ταράτσα για να δοκιμάσει τα μαγικά παπούτσια του!

Ξεκίνησε λοιπόν να ακροβατεί σε ένα σκοινί που οδηγούσε στην απέναντι οικοδομή... Ήταν σίγουρος πως θα τα καταφέρει!!

Την στιγμή όμως που ακροβατούσε ξαφνικά του έφυγε το ένα παπούτσι, το οποίο έπεσε και χτύπησε το κεφάλι του Δήμαρχου, που εκείνη τη στιγμή περνούσε ακριβώς από κάτω! 

Ο Δήμαρχος κοίταξε ψηλά και όπως ήταν ζαλισμένος από την παπουτσιά, νόμιζε πως ο ακροβάτης ήταν ο κ. Παπουτσάκης..