Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗ ΕΡΚΥΝΑΣ

Η Έρκυνα πριν γίνει ποτάμι ήταν μια όμορφη παρθένα κόρη, μια Νύμφη. Έπαιζε κοντά στην πατρική της κατοικία με την Περσεφόνη, κόρη της θεάς Δήμητρας, θεά της γεωργίας και κρατούσε στα χέρια της μια χήνα. Καθώς έτρεχαν χαρούμενες με γέλια και ξεφωνητά η χήνα ξέφυγε από τα χέρια της Έρκυνας και πέταξε σε μια γειτονική σπηλιά. Έτρεξε τότε η νύμφη Έρκυνα, μπήκε στη σπηλιά και μετακίνησε μια πέτρα, για να πιάσει τη χήνα, μα ευθύς ανάβλυσαν τα νερά ολόκληρου ποταμού, στον οποίο δόθηκε το όνομα Έρκυνα.

ΜΑΝΤΕΙΟ ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ

Η Λιβαδειά φιλοξενούσε στο έδαφός της ένα από τα σημαντικότερα μαντεία της ελληνικής αρχαιότητας, αυτό του ήρωα, μάντη και θεού Τροφωνίου. Ο Τροφώνιος ήταν αρχαία τοπική θεότητα, η λατρεία της οποίας είχε έναν κατεξοχήν χθόνιο χαρακτήρα και συνεπώς, πολλά κοινά σημεία με τα υπόλοιπα μυστηριακά ιερά στον ελλαδικό χώρο και τις δοκιμασίες που αυτά επέβαλαν στους προσκυνητές και τους μύστες τους. Επίσης, οι πηγές μαρτυρούν και την τέλεση αγώνων προς τιμή του Τροφωνίου σε συνδυασμό με τα Βασίλεια, αγώνες προς τιμήν του Διός Βασιλέως.

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΚΑΣΤΡΟ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

Το μεσαιωνικό κάστρο της Λιβαδειάς κατασκευάστηκε αρχικά από τους Βυζαντινούς και αργότερα από τους Φράγκους. Τη σημερινή του μορφή την οφείλει στους Καταλανούς που επικράτησαν στην περιοχή. Το κάστρο ολοκληρώθηκε το 12ο αιώνα μ.Χ. Αποτέλεσε σημαντικότατο ορμητήριο και προμαχώνας των Καταλανών. Πρόκειται για ένα από τα τέσσερα Καταλανικά κάστρα στην Ελλάδα. Βρίσκεται κτισμένο στο νότιο άκρο της πόλης, σε ένα απότομο και βραχώδες πρόβουνο του λόφου του Προφήτη Ηλία που περιβάλλεται από το φαράγγι της Έρκυνας. 

Διακρίνονται τρεις περίβολοι που απλώνονται σε βαθμίδες στη βόρεια πλευρά του βράχου. Ο πρώτος περίβολος ήταν ο ευρύς περίβολος της μεσαιωνικής πόλης, ο δεύτερος του φρουρίου στην κορυφή και ο τρίτος περιέκλειε την κατοικία του διοικητή στο ισχυρότερο σημείο του λόφου.

Το μοναδικό κτίριο που διατηρείται σήμερα στον δεύτερο περίβολο είναι ένα μικρό διώροφο οικοδόμημα, ο όροφος του οποίου στεγάζει την εκκλησία της Αγίας Σοφίας, ενώ το ισόγειο την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας.

ΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΙΑΔΕΙΑΣ 

Το ανοιχτό πέτρινο Θέατρο Κρύας, χωρητικότητας 1200 περίπου θέσεων, με εξαιρετική ακουστική, βρίσκεται στο Φαράγγι της Κρύας, στη θέση παλιού λατομείου και οι εργασίες κατασκευής του ολοκληρώθηκαν το 1987.

Εκεί πραγματοποιούνται θεατρικές, χορευτικές και μουσικές παραστάσεις, κατά τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες. Το Σεπτέμβριο γίνονται τα "Τροφώνια" και κάνουν διάφορες γιορτές.

ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

Οι Νερόμυλοι στο ποτάμι της Έρκυνας  βοήθησαν στην οικονομική ανάπτυξη της πόλης ιδιαίτερα τον 19ο αιώνα. Λειτούργησαν έως τα μέσα του 20ου αιώνα. Ο παραδοσιακός νερόμυλος με τη βοήθεια της μυλόπετρας άλεθαν το αλεύρι. Χτίζονταν πάντα στις όχθες ποταμών και σε προστατευμένο από τις πλημμύρες σημείο.

Σήμερα, στο ισόγειο του Νερόμυλου λειτουργεί εκθεσιακός χώρος. Στον πρώτο όροφο στεγάζεται συνεδριακό κέντρο και αίθουσα εκδηλώσεων.

ΚΡΥΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

Η Κρύα είναι το καλύτερο  μέρος για να πας στην Λιβαδειά. O ποταμός της Έρκυνας πηγάζει από το νότιο τμήμα της Λιβαδειάς, διασχίζει το κέντρο της πόλης και εκβάλλει στον Βοιωτικό Κηφισό. Η περιοχή των πηγών του ποταμού, γνωστή ως Κρύα, είναι φυσικό πάρκο, που βρίσκεται στην έξοδο φαραγγιού. Αποτελεί κύριο τόπο αναψυχής και περιπάτου, καθώς και πόλο έλξης τουριστών με κύρια χαρακτηριστικά τα αιωνόβια πλατάνια, τους μικρούς καταρράκτες και τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια. 

Ο Πύργος του Ρολογιού χτίστηκε επί Φραγκοκρατίας και χρησιμοποιούνταν για το άναμμα  πυρσών.

Το 1803 ο Λόρδος Έλγιν χάρισε ένα Ρολόι στην Λιβαδειά, προκειμένου να πάρει άδεια ανασκαφής για την εξεύρεση του Μαντείου του Τροφωνίου στην περιοχή. 

Το Ρολόι τοποθετήθηκε στον πύργο για να είναι ορατό από όλα τα σημεία της πόλης. Ο  Πύργος του  Ρολογιού  ανακαινίστηκε το 1941 με  τη δωρεά του Αναστασίου Θωμοπούλου εις μνήμην του αδερφού του που σκοτώθηκε στο Αλβανικό Μέτωπο.

ΝΕΡΟΤΡΙΒΗ

Πρόκειται για ένα κτήριο που χρησιμοποιήθηκε κυρίως για το πλύσιμο υφαντών και φλοκάτων.

Σήμερα, το κτήριο της Νεροτριβής έχει αναπαλαιωθεί στο πλαίσιο αξιοποίησης των ιστορικών βιομηχανικών κτηρίων της περιοχής των Πηγών της Κρύας. Στο υπόγειο του κτηρίου στεγάζεται το Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο της Λιβαδειάς

Στην νότια πλευρά της Λιβαδειάς, στο φαράγγι της Κρύας, βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Ιερουσαλήμ, χτισμένο στη σπηλιά της Ζωοδόχου Πηγής, μέσα σε απόκρημνους βράχους. Για να φτάσει κανείς στο εκκλησάκι πρέπει να ανέβει περίπου 700 σκαλοπάτια. Ο ναός εσωτερικά έχει τόξο, λιθόκτιστο και πετρόκτιστο τέμπλο καθώς και ένα μικρό πηγάδι με νερό. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Οδυσσέας Ανδρούτσος είχε εδώ το καραούλι του ενώ χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο των κατοίκων της Αμφίκλειας.

Το 1924 κάποιος Έλληνας από την Αίγυπτο έφερε στην Ελλάδα το σουβλάκι. Το πρώτο μαγαζί του είδους άνοιξε το 1925 και ήταν το Αιγυπτιακόν Κεμπατζίδικο. Το 1951 στην Λιβαδειά άρχισε για πρώτη φορά να σερβίρεται το σουβλάκι σε ξύλινο καλαμάκι, ενώ ταυτόχρονα άρχισε να φτιάχνεται ο γύρος από

χοιρινό κρέας, στημένος, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.

Οι μαθητές της ΣΤ:

Αναγνώστου Χρύσα

Αναγνώστου Νίκος

Βούλπε Ντάρια

Κορ Σάρπητ

Κοβάνη Εβίτα

Κολοβός Βασίλης

Κεράστας Ηλίας

Μαχαίρα Γεωργία

Μπούτσικα Δήμητρα

Παγούρας  Ιωάννης

Παγώνα Νατάσσα

Παπαγεώργιου Οδυσσέας

Παπαθωμά Μυρτώ

Τόγια Ζωή

Τρόκας Στάθης

Τσιφή Λυδία