GELENEKSEL  SANATLARIMIZ

     ÇİNİCİLİK                         

 Türk Sanatlarının en önemlilerinden biri olan Çini, mimari eserler, cami, köşk. saray, çeşme, türbe vb. tasarım iç ve dış dekorasyonlarında bir tasarım ürünüdür.      

Karahanlılar tarafından geliştirilmiş olan çinin en parlak dönem Osmanlı dönemidir.

  Büyük Selçuklu Devletinin ve Anadolu Selçuklu devletinin, hakimiyet almış olduğu medrese, çini sanatını aslında bariz bellidir.

                                                                Yazan:Berat 

EBRU SANATI

Orta Asya Sanatı ve kâğıt bezeme sanatlarının en mühimlerinden biri olan Ebru sanatının hangi tarihten beri bilindiğini kesinlikle söylemek bugün için imkansızdır. Böyle bir belge günümüze ulaşmamıştır.

   Ebru kelimesinin etimolojik kökeninin farsçada “bulut” anlamına gelen ebr sözcüğünden türediği düşünülmektedir.

Ebru yapımında, kâğıdın yanı sıra, üç ana madde kullanılır: Boya, kitre ve sığır ödü.                                                         

                                                                                               Yazan:Zehra

Halı ve Kilim Dokumacılığı

    Dokumacılık çok eski sanatlardan biridir. İlk insanları vü     dış koruyucularını korumak için hayvan derilerini kullanmışlardı. Önce hayvan postları ve deriyle daha sonrada bitki sap ve lif dokumalarıyla yapmayı öğrenmişlerdir. Bitki saplarıyla dokumacılık, pamuk ve pamukla dokumalarla tamamlanacak kadar.  Bilinen en eski hali, M.Ö.5-3 arasında Orta Asya'da dokunan ve alan HALISI'dır. 

                                                    Yazan:Aylin

          Bakırcılık

insanın varoluşundan bu yana 

hayatın bir parçası olan el sanatları, döneminin beğenilerini, ihtiyaçlarını ve kültürel özelliklerini yansıtan en önemli kültürel değerlerdir. Çeşitli uygarlıklara beşiklik etmiş Anadolu’da birçok geleneksel el sanatı icra edilmiştir. Bunlardan birisi de “bakırdan eşya yapma sanatı” olarak özetlenebilecek olan "bakırcılık" sanatıdır.

                                  Yazan:Hatice

                Minyatür

Minyatür; öykü, olay ya da

 bilgilerin resim diliyle tasvir edilmesi

 sanatıdır. Osmanlı döneminde “nakış”

 veya “tasvir” olarak anılan bu sanatı 

icra edenlere nakkaş, müsavvir, minyatür sanatçısı, tasvir  sanatçısı veya şebihnüvis denilmektedir.

   Minyatür bir Orta Asya Türk sanatı olduğu, XIX. yüzyılda, arkeolog ve sanat tarihçileri tarafından, Türklerin ana yurdu olan Orta Asya toprakları üzerinde yapılan kazı ve araştırmalar neticesi kesinlikle ortaya konmuştur.

                                              Yazan:Hayrunnisa

tezhip

Tezhip Türk süslerinden sanatlarından

 biridir. Kelime        anlamı “Altınla Süslemek” tir. 

8 ve 22 ezilmiş altınla ve muhtelifle renkler kitap ve levha gibi yazma süslemeleridir. Bu sanat; sevgi, istek, zevk ve zarafetin ortaya çıkan eserler bütünüdür. Arapça tezhip; "altınlamak", "yaldızlama", "bezeme", yazma kitapların sayfalarına, hat levhalarına, murakka, hatta tuğraların ile üsta altın tozu ve boyayla yapılan her türlü bezeme. Sözcük yalnız altınla yapılanın dışında, toprak boyalarla yapılan bezemeler için kullanılır. Yalnız altınla yapılan tezhibe "halkari" denir. Tezhip yapan sanatçılarya "müzehhib" tezhiplenmiş esere de "müzehheb" adı verilir.

                                                     Yazan:Hayrunnisa

Zehra

Berat

                  Hayrunnisa  

                                     Hatice                

Aylin

Aylin

ay