Hafta sonu annem ve babamla birlikte alışverişe çıkmıştık. Alışverişin cebimizdeki bütçeye göre yapıldığını biliyordum. Ancak bunun kolayca nasıl hesaplandığını bilmiyordum. Annem ile babamsa sepete ürün koydukça bütçe ile çok çabuk karşılaştırıyordu. 

Ertesi sabah babam masada oturmuş bir şeyler hesaplıyordu. Yanına gittim ve sordum: "Baba, ne yapıyorsun burada?" dedim. Babam ise "Geçen ayki faturalara bakıyorum." dedi.

Şaşırmıştım. Babama "Neden geçen ayın faturalarına bakıyorsun baba? Onlar ödendi." dedim. Babam ise güldü ve "Evet onlar ödendi. Ben hem faturaya hem sayaca bakıp karşılaştırma yapıyorum ve bu ay ne kadar fatura geleceğini tahmin etmeye çalışıyorum." dedi. Şaşkın ben odadan ayrıldım ve mutfağa geçtim.

Mutfakta annem vardı. Tezgahta ise yumurta, kakao ve un vardı. Bu da demek oluyordu ki enfes bir pasta bizi bekliyordu. Ancak annem ayakta öylece bir şeyler sayıyordu ve kafasını sallıyordu. Anneme "Anne, pasta mı yapacaksın. Hadi birlikte yapalım." dedim.

Annem ise kafasını sallayıp "Pasta yapamayız, çünkü tarifteki kadar kabartma tozumuz yok." dedi. Ben de "Olanıyla yapsak olmaz mı?" dedim. Annem ise "O zaman kocaman bir pasta çıkmaz, pasta kabarmaz ve tadı da olmaz." dedi.

Ertesi gün teyzemlere gitmiştik. Gün daveti varmış bizi de çağırdı. Gün toplantılarının en sevdiğim yanı da lezzetli yemeklerdir. Biz annemle misafirlerden önce gittik. Teyzeme yardım ederken teyzemin eliyle bir şeyler hesapladığını gördüm.

"Teyze kaç tane poğaça yiyeceğini mi hesaplıyorsun?" dedim. Teyzem bana güldü ve "Misafir sayısına göre ikramlıkların yetip yetmeyeceğini karşılaştırıyorum." dedi. Ben de "Teyze, merak etme geriye kalan atıştırmalıkları ben yerim." dedim. Bu kez annem ve teyzem bana güldü.