Υπήρχαν πολλά πουλάκια που κελαηδούσαν όμορφα και γλυκά όλη την μέρα και οι άνθρωποι του χωριού ένιωθαν πάντα χαρούμενοι.

Ξυπνούσαν πρωί πρωί με το φως του ήλιου και τον ήχο των πουλιών , τρώγανε πρωινό και ετοιμάζανε τα πράγματά τους για να πάνε στις δουλειές.

Σε αυτό το χωριό πολλοί άνθρωποι ήταν αγρότες, πηγαίνανε στα χωράφια τους και στις φάρμες τους και φρόντιζαν τα ζώα τους.

Οι μανούλες μένανε στο σπίτι και κάνανε δουλειές και όταν τελείωναν με τα παιδιά τους κάνανε πικ-νικ έξω στην αυλή τους και στις κούνιες .Ήταν όλοι πάντα χαμογελαστοί και ήρεμοι.

Το χωριό αυτό έλαμπε πάρα πολύ γιατί τα σπίτια , τα ρούχα τους ,τα παπούτσια τους και τα δέντρα ήταν χρυσά όπως το φως του ήλιου.

Το καλοκαίρι οι άνθρωποι του χωρίου συχνά πήγαιναν στο ποτάμι για να κάνουν μπάνιο και να δροσιστούν. Ακολουθούσαν το μονοπάτι με τις παπαρούνες και φτάνανε πρώτα στον καταρράκτη με τα χρυσά κοχύλια και μετά στο ποτάμι.

Στο χωριό όλοι οι άνθρωποι πήγαιναν την ανατολή μπροστά από τον ήλιο , άνοιγαν τα χέρια τους και του έλεγαν ένα μεγάλο ευχαριστώ για την λάμψη ,τη χαρά και την αγάπη που τους χάριζε !