Η Μάρθα είναι ένα χαρούμενο κορίτσι που αγαπάει πολύ τα ζωάκια και έχει ένα σκυλάκι, τον Ρόκι. Πηγαίνει στην τετάρτη τάξη και ο καλύτερός της φίλος είναι ο συμμαθητής της, ο Χάρης. 

 Όλα κυλούσαν όμορφα στη ζωή της, μέχρι που ένα βράδυ συνέβη κάτι που την αναστάτωσε!

 Εκείνο το βράδυ, η Μάρθα κοιμόταν βαθιά και ήρεμα, ώσπου ένα όνειρο την τάραξε πολύ...

 Ονειρεύτηκε πως ένα πλάσμα την ακολουθούσε όπου κι αν πήγαινε. Το πλάσμα αυτό και η Μάρθα έμοιαζαν σα μια σταγόνα νερό, μόνο που εκείνο ήταν ολότελα γκριζωπό και έκανε ό,τι ήθελε, δίχως να ακούει το κορίτσι.

 Το επόμενο πρωί ξύπνησε αναστατωμένη και φοβισμένη. Ήταν σίγουρη ότι εκείνο το πλάσμα θα εμφανιζόταν και πάλι κοντά της, μόλις έβγαινε από το σπίτι.

 Παρόλο που ένιωθε πολύ τρομαγμένη, πήγε κανονικά στο σχολείο. Όμως, ήταν σίγουρη ότι την ακολούθησε...

 Στο διάλειμμα, έτρεχε να κρυφτεί από αυτό το πλάσμα. Δεν τα κατάφερε, όμως, και έβαλε τα κλάματα. Τότε την πλησίασε ο καλός της φίλος, ο Χάρης, για να τη ρωτήσει γιατί είναι στεναχωρημένη.

Μάρθα, τι έπαθες; Γιατί κλαις;

 Η Μάρθα ήταν πολύ φοβισμένη! Δεν καταλάβαινε τι ακριβώς συμβαίνει. Σκεφτόταν διαρκώς αυτό το περίεργο αντίγραφό της που την ακολουθούσε και εμφανιζόταν μόνο την ημέρα, όταν ήταν έξω. Νόμιζε ότι ήθελε να της κάνει κακό. 

 Ο Χάρης προσφέρθηκε να τη βοηθήσει για να καταλάβει τι συμβαίνει...

Για τη σκιά σου λες; Δεν έχεις γιατί να ανησυχείς. ¨Έλα να σου δείξω κάτι!

Χθες το βράδυ είδα ένα τρομερό όνειρο με ένα πλάσμα που μου μοιάζει! Και τώρα με ακολουθεί συνέχεια. Να το είναι εδώ στο πλάι!

 Στο μάθημα της γυμναστικής τα δύο παιδιά παρακολουθούν ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου. Τότε η Μάρθα δεν πιστεύει στα μάτια της! Βλέπει παντού γκρίζα πλάσματα δίπλα από κάθε συμμαθητή της! Μόνο που τα πλάσματα εκείνα δεν είναι ίδια με τους συμμαθητές της. Μοιάζουν με σκουρόχρωμα περιγράμματα τους.

 Τότε, ο Χάρης την καθησυχάζει λέγοντας...

Βλέπεις; Όλοι έχουν από μία σκιά, αλλά καμία δεν τους πειράζει!

 Η Μάρθα νόμιζε ότι η σκιά μπορεί να εμφανίζεται μόνο έξω, όπως στην αυλή του σχολείου και στην παιδική χαρά. Ποτέ, όμως, μέσα στα κτήρια, όπως στο σχολείο ή στο σπίτι. 

 Για αυτό ο Χάρης την οδηγεί σε ένα διάδρομο του σχολείου για να βεβαιωθούν ότι αυτό ισχύει.  

Κοίτα, Χάρη! Νόμιζα ότι μόνο έξω υπάρχουν οι σκιές, αλλά τις βλέπω και μέσα στο σχολείο!

Το ίδιο απόγευμα τα δύο παιδιά συναντιούνται στο σπίτι του Χάρη για να παίξουν. Αφήνοντας τα σχολικά τους ανακαλύπτουν κάτι για πρώτη φορά...

Τελικά και τα πράγματα έχουν σκιά, όχι μόνο οι άνθρωποι.

 Στη συνέχεια, όταν οι δύο φίλοι επέστρεψαν από το παιχνίδι, τους περίμενε κάτι πολύ περίεργο! Οι σκιές των αντικειμένων τους είχαν αλλάξει!

Το πρόσεξες; Οι σκιές άλλαξαν!

Ναι! Είναι μεγαλύτερες από πριν...