I. BÖLÜM

YAZAN: ATABEY İSLAMKÖY HACI YAHYA DEMİREL YATILI BÖLGE ORTAOKULU 

SESLENDİREN: İTO ŞEHİT MUSTAFA GÖZÜTOK ORTAOKULU

RESMEDEN: ATATÜRK ORTAOKULU ŞAHİN ÇİÇEK

 BÜYÜKKABACA ORTAOKULU SELİN FİKİRCİOĞLU

Yavru balıklar ve arkadaşları etrafta dolaşıp oyunlar oynuyorlar ve birbirlerini kovalıyorlardı. Kaplumbağa onlara her zaman yüzerken dikkatli olun yukarıdan her an bir tehlike gelebilir derdi. 

kaplumbağa yüzmeyi sevmediği için deniz yıldızının  üstünde oturuyordu. Anne ahtapot ise  bebekleri ile meşguldü kollarını sallayarak onlara "her zaman beladan uzak durun" dedi. Anne ahtapotun uyarılarına rağmen bebek ahtapotlar her yere giderler ve her şeyi de çok merak ederlerdi.

O esnada yukarıdan bir cisim aşağıya doğru düşüyordu. Bebek ahtapot ''ne kadar güzel bir şey'' dedi ve daha yakından baktı.

 ''Çok merak ediyorum acaba bunun içinde ne var ? Belkide bu yeni bir oyundur.''dedi ve şişeye yaklaştı...

Ama artık çok geçti bebek ahtapot şişenin içine girdi.
''Hiçbir şey yok burada.''
Bebek ahtapot etrafında döndü ve şişeden dışarı çıkmak istedi ama dışarıya çıkmak çok zordu. Ahtapotun 8 bacağı şişenin tam ağzında duruyordu bu yüzden şişenin dışına çıkamıyordu ve ''yardım edin'' diye bağırdı.

Çok geçmeden yavru ahtapotu gören balıklar şişenin etrafına toplandılar ve onlar da kendilerine kolunu sallayan ahtapotun bir oyun yaptığını zannederek onlarda ahtapota yüzgeçlerini salladılar.

Bebek ahtapot çıkmaya çalışıyordu ama çıkamıyordu ve çok yorulmuştu ''çıkamıyorum'' diye bağırıyordu bütün balıklar bu durumu seyredip gülüyorlardı o esnada şişe yuvarlanmaya başladı balıklar bu duruma daha da çok güldü ta ki anne ahtapot gelene kadar.

Anne ahtapot ''sana başını belaya sokma demiştim" diyerek şişeyi aldı. Bebek ahtapotun içinden çıkmasına yardımcı oldu. Sonunda bebek ahtapot şişeden çıktı. Herkes bebek ahtapot kurtulduğu için çok mutluydu. Ancak bir o kadarda üzgündüler.

Üzgünlüklerinin sebebi belliydi. Evlerinin her geçen gün kirlenmesi artık canlarını da tehlikeye sokmaya başlamıştı . Deniz onların yaşam alanıydı yani eviydi. Nasıl olurda böyle güzel huzurlu evlerine insanlar çöp            atardı ki...

Plastikler, çöpler, şişeler....

Kaplumbağa belki de haklıydı...

Yukarıdan her an bir tehlike gelebilirdi.

II.BÖLÜM

YAZAN:ŞEHİT GÖKSEL KOÇ ORTAOKULU

SESLENDİREN:ÜÇKARDEŞ ORTAOKULU

RESMEDEN: HALIKENT ORTAOKULU - Zuhal ŞAHİNTÜRK

Gün geçmiyor ki denizde yaşanan tehlikeler ard arda gelmesin. İnsanlar tarafından denize atılan çöpler her geçen gün yavru balıkların ve arkadaşlarının hayatını daha da zorlaştırıyordu.

Ailesi ile birlikte deniz kenarında kamp yapan Zeynep yediği bisküvinin ambalajını sahilde bıraktı. Yavru balıkların denizde birlikte güzel vakit geçirdikleri arkadaşlarından bazıları da karetta karettalardı.

O gün suda çokça yorulan karetta karettalar dinlenmek için sahile çıktılar.Zeynep'in sahilde bıraktığı ambalaj güneşin altında parıl parıl parlıyordu. 

Bu görüntü birden karetta karettalardan birinin dikkatini çekti ve arkadaşlarından ayrılıp ambaja doğru yöneldi.

Ambalajı yiyecek zannederek ağzına alan karetta karetta bir süre çabaladı ama nefes alamayınca oracıkta can verdi. 

Ertesi gün Zeynep tekrar aynı yere denize girmek için geldiğinde o korkunç manzarayla karşılaştı. Ağzında bisküvi ambalajıyla birlikte karetta karetta hareketsiz kumların üzerinde yatıyordu.

Zeynep 'in yaptığı hata yüzünden artık karetta karetta yaşamıyordu.Zeynep çok üzüldü.O günden sonra bir daha çöplerini sahilde bırakmadı.Çevresine karşı daha duyarlı bir çocuk olmaya karar verdi.

III. BÖLÜM

YAZAN: ŞEHİT KOMİSER MUHSİN KİREMİTÇİ İ.HO

SESLENDİREN: Kaymakam Abdurrahman Bey Ortaokulu/Nuran TOKAY

RESİMLEYEN: Şehit Göksel Koç Ortaokulu/Nazmiye Ş. Demiralay

Sumqayıt.N.TUSİ adına 12 nömrəli məktəb 

 Eyvazova Fərqanə

Zeynep yaşadığı bu olaydan çok etkilenmişti.yaptığı küçük bir hareket büyük bir felakete dönüşmüştü.

Düşünmeye başladı  evimiz olan dünyada birlikte yaşadığımız canlılar için bir şeyler yapmaya karar verdi.

Ertesi gün sahile gelerek yanında getirdiği çöp torbasına etrafında gördüğü plastil,cam,metal gibi atıkları toplamaya başladı.

Sahil boyunca ne kadar doğayı kirleten madde varsa hepsini aldı.

Çöpleri toplarken bir taraftan çevresinde gördüğü insanları uyarıyor düşünmeden bıraktıkları atıkların canlılara ne kadar büyük zarar verdiğini anlatıyordu.

Elindeki çöp torbası dolmak üzereyken ilerde bir martının gagasına takılan plastik poşet yüzünden çırpındığını gördü.

Hemen yanına koştu martı kafasına dolanan poşet nedeniyle ne uçabiliyor nede yiyecek yiyebiliyordu.

Zeynep bir an karetta karettayı düşündü ve içinde bir hüzün hissetti.

Martı korkmuş ve yorulmuştu. Onu yakalayıp üzerindeki atıktan kurtardı.Uçup gitmesine izin verdi.

Zeynep yaptığı küçük bir hareketin bazen felakete bazen de mutluluğa dönüştüğünü anladı. Plajın giriş ve çıkışına çöp kutusu ve uyarı yazısı koymak için yetkili kişilerle görüşmeyi düşündü.

Bundan sonraki hayatında  çevre dostu ve arkadaşlarına örnek bir çocuk oldu.......

buraya çöp atmak yasaktır!