Με λένε Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ο κόσμος με ξέρει και ως γέρο του Μοριά ! Γεννήθηκα στις 3 Απριλίου 1770 στο Ραμοβούνι της Μεσσηνίας Δευτέρα του Πάσχα. Επίσης έγινα μέλος της φιλικής εταιρείας. Σημαντική νίκη μου ήταν στα Δερβενάκια απέναντι στον Δράμαλη . Δεν πέθανα πολεμώντας αλλά μετά την απελευθέρωση,  1η Φεβρουαρίου 1843. Με φυλάκισαν στο Παλαμήδι του Ναυπλίου.

Το όνομά μου είναι Μαντώ, αν και με βάφτισαν Αδαμαντία Μαγδαληνή. Ο πατέρας μου έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ξόδεψα όλη μου την περιουσία για τον αγώνα. Το 1823 μετακόμισα στο Ναύπλιο, όπου μετά το τέλος του πολέμου ο Καποδίστριας μού απένειμε τον βαθμό της Αντιστράτηγου. Το 1840 πήγα στην Πάρο, όπου πέθανα πάμφτωχη από πυρετό. 

Γεια, με λένε Μάρκο Μπότσαρη. Γεννήθηκα στο ξακουστό Σούλι το 1790! Πέθανα στο Κεφαλόβρυσο του Καρπενησίου το 1823 και τα οστά μου μεταφέρθηκαν στον κήπο των Ηρώων στο Μεσολόγγι!

Γενικά αγαπούσα πολύ την αλήθεια! Βοήθησα στην πολιορκία του Μεσολογγίου, όπου αναγκάστηκα να πω ψέματα για την Πατρίδα. Όμως, για την Πατρίδα, και την τιμή του ακόμα πρέπει κανείς να θυσιάζει! 

Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη το 1771.

Με ονόμασαν Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και με βάφτισε ο πολέμαρχος της Μάνης Παναγιώτης Μούρτζινος, που ήταν κι εκείνος κλεισμένος στην ίδια φυλακή. Μεγάλωσα στις Σπέτσες. Από την αγάπη μου στο έθνος άρχισα να κατασκευάζω πλοία, να αποκτώ μεγάλη δύναμη. 

Γεια σας, παιδιά, είμαι ο Αθανάσιος Διάκος. Γεννήθηκα στην μικρή Μουσουνίτσα και στα 17 μου έγινα μοναχός, όμως η ζωή αυτή δε μου ταίριαζε. Το σίγουρο είναι ότι δεν άντεχα να βλέπω τους Έλληνες να υποφέρουν. Οι Τούρκοι θανάτωσαν τους δυο αιχμάλωτους αδερφούς μου. Βρήκα τραγικό θάνατο στην Αλαμάνα.

ΕΓΩ ΓΡΑΙΚΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΓΡΑΙΚΟΣ ΘΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ

ΓΙΑ ΔΕΣ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΞΕ Ο ΧΑΡΟΣ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙ

ΤΩΡΑ Π' ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΚΑΙ ΒΓΑΖ' Η ΓΗ ΧΟΡΤΑΡΙ