Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια όμορφη κοπέλα που την έλεγαν "Άνοιξη". Της άρεσαν γενικά τα λουλούδια άλλα περισσότερο τα τριαντάφυλλα και οι παπαρούνες.

Της άρεσε να παίζει με τα ζουζούνια και τα ζώα , τα οποία ξυπνούσε από τη χειμερία νάρκη. Όλη η φύση τη λάτρευε και την αγαπούσε.

Η Άνοιξη είχε ένα τεράστιο χαμόγελο σαν το λαμπερό ήλιο του ουρανού. Μόλις την έβλεπε φώτιζε τον γαλανό ουρανό και η μέρα μεγάλωνε.

Λάτρευε τα φρούτα και τα λαχανικά γι'αυτό η φύση για να την ευχαριστήσει γέμιζε  η πλάση με αυτά.

Έκανε βόλτες μέσα στο δάσος κι όταν έβλεπε ένα δέντρο ξερό το αγκάλιαζε και αμέσως έβγαζε φύλλα και λουλούδια

Τα βράδια δεν είχε σπίτι για να μείνει και στεναχωρημένη την έπιαναν τα κλάματα. Τότε στεναχωριόταν και η φύση μαζί της κι αμέσως άρχιζε ανοιξιάτικη μπόρα.