Elif sarı yeşil gözlü güzel mi güzel bir kız çocuğuymuş.

Eski olana tahammülü yokmuş. Çok sevdiği kırmızı çorapları giyerken yırtılmış ve onları çöpe atmış.

Kırmızı çoraplar bu duruma çok üzülmüş.O zamana kadar hiç yaralamayan çoraplarün içinde zamanla çok fazla mutlularmış. Tek kitap kalanını burada devam etmekten bahsediyorum.

    Üzgün bir durumdayken kullanımda çalıların şişe atılmış ağlayan bir pet görmüş.Pet şişeye ağladığını sormuş.Pet şişe 

 -Beni böyle çalıların atıldılar.Ezilen yerlerini gösteriyorlar;

-Ayakları ile tekmelediler.Canım çok acıdı. Oysa ben çok işe yarayabilirdim.'' demiş.

     Arkadadaş ile ilgili karar vermişler.    

    Kırmızı çorap ve pet şişe üzgün bir şekilde yürürken pet şişe derinden bir ses duymuş.Dikkatli dinleyince bunun bir ağlama sesi olduğunu farketmişler.Etraflarına dikkatlice baktıklarında çöp kutusunun yanında karton bir kutu ve kırmızı bir çorap görmüşler.Hemen yanlarına gitmişler.Kırmızı çorap karşısında kaybettiği kardeşini görünce çok sevinmiş.Bütün üzüntüsünü unutarak kardeşine sarılmış.             Kırmızı çorap ve pet şişe üzgün olan karton kutuya neden üzgün olduğunu sormuşlar. Karton kutu başlamış anlatmaya;

-Büyük bir hediye paketine sardılar beni.O gün çok mutlu ettim verildiğim kişiyi ama sonra kapıya koydular beni.'' demiş

  Karton kutu kırmızı çoraplar ve pet şişe hep birlikte olmaya karar vermişler.