Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde bir Keloğlan varmış.

Kasaba halkı, Keloğlan'ı hiç saçının olmaması nedeniyle bir alay konusu olarak görüyormuş. Her fırsatta onunla dalga geçiyor, o ortaya çıkar çıkmaz halkı bir gülüşmedir alıyormuş. 

Özellikle Kara Vezir, Kötü Cadı, Uzun ve Huysuz bunların başta gelenleriymiş.

Yapılan tüm bunlar Keloğlan'ı o kadar bıktırmış ki artık zamanının çoğunu eşeği Karakaçan ile birlikte geçirmeye başlamış.

Keloğlan, of course, had friends. Wise Dede, Black, Pointed, Bal girl and Princess.

Keloğlan'ın kel olmasının elbette bir nedeni varmış. Bunu sadece en çok güvendiği kişiler biliyormuş. Keloğlan kansermiş. Ve doktorlar para yetersizliğinden bunu tedavi edemeyeceklerini söylüyorlarmış.

Keloğlan'ın hastalığı oldukça ilerlemiş. Hemen tedavi olması gerekiyormuş ve bunun için paraya ihtiyacı varmış.

Arkadaşları Keloğlan'ın bu durumuna çok üzülüyorlarmış. Ellerinde ne kadar para varsa hepsini Keloğlan'a vermişler fakat bu yeterli değilmiş. En sonunda bir kampanya yapmaya karar vermişler ve bu kampanyanın amacını halka duyurmak için bir konuşma yapmışlar.