Bir varmış bir yokmuş.Evvel zaman içinde kalbur saman içinde.Çok eski zamanın birinde, ormanın içinde huzur içinde yaşayan bir köy varmış.

 Bu köyün adı ERDEMLER KÖYÜ imiş.

Bu köydeki herkes çok saygılı,çok şevkatli,çok nezakatli,çok sevgi dolu,çok yardımsever,çok hoşgörülü,çok adaletli ,çok dürüst,çok iyiliksevermiş.

Köydeki herkes mutlu ve huzur içinde yaşarlarmış.Taki köye yabancı birisi gelene kadar.

Ayşegül

Bu yabancı adam odunculukla uğraşan biriymiş ve bu köye de odun toplarken rastlamış.Erdemler Köyündeki mutlu ve huzurlu yaşam dikkatini çekmiş ve kıskanmış.Çünkü geldiği köyde hiç mutlu değilmiş ve herkes birbirine nefret dolu davranıyormuş.

Ayşegül

Bu adamı köyde çok iyi karşılamışlar,çünkü kimse onun yapacağı kötülüklerin farkında değilmiş.

Ergun

Önce köylüler oduncuya kalacak yer ayarlamışlar ve oduncuyu akşam sofralarına davet etmişler.Bu oduncunun hiç karşılaşmadığı bir davranışmış.Geldiği köyde bırak yemeğe davet etmeyi,insanlar "Aç mısın?"diye bile sormazlarmış.

Ergun

O akşam güzel yemekler yenmiş,hoş sohbetler edilmiş ancak kalbi nefret dolu oduncu bu olanlara bir anlam verememiş.Tek bildiği kötülük olan oduncu içinden 'Acaba ne yapsam da bu köyün huzurunu kaçırsam.'demiş.

Oduncunun aklına bir fikir gelmiş. Konuk olduğu evin halkını bağırarak uyandırmış.

-Yetişin , altınlarım çalındı!

Herkes panik içinde yataklarından fırlamış.Çok şaşkınlarmış çünkü bu köyde daha önce hiç hırsızlık olmamış.

Oduncu feryadına devam etmiş.

Gülten

-Köye geldiğimde tam yüz altınım vardı.Hepsi gitmiş. Demek bu köyde insanlar hırsız,dolandırıcı.

Köylü şaşkın şaşkın dinlemiş oduncunun sözlerini.

Köylü yaşananlara inanamamış. Çünkü köylerinde daha önce böyle bir şey yaşanmamış. Şaşkın bir halde köyün bilge kişisini bulup durumu anlatmışlar

Ama oduncu Bilge kişiden daha zeki değilmiş. Bilge kişi onun yalan söylediğini anlamış o da ona bir oyun kurmuş.