Mehmetçik Ortaokulu/Derya Ünal

Ben Tabiat Ana;

Bundan yıllar yıllar önce insan ayağını toprağa ilk bastığı zaman başladı benim hikayem. O zaman bilemedim ki bu kadar zalim olacaklarını. Önce dallarımı kestiler evler yapmak için. Dedim ne mutlu barınak olacağım insanlara. Sonra dere yataklarımı kuruttular ev yapmak için sanki başka bir yer yokmuşçasına. Dahası ağaçlarımı yaktılar oteller yapmak için. Sanmıştım ki yeterdi bu yaptıkları bana. Ne geçti başımdan anlatmak isterim aslında sana varsa dayanacak yüreğin yaşadıklarıma. 

Boğaz Ortaokulu/Elvan Sekban Bilgin

        Hiç düşünmediler yamaçlardan düşen kayalar zarar verir insanlara ve hayvanlara. Genç yaşlı demeden ağaçlar yok edildikçe çıplak kaldı doğa. Karadeniz yeşil mi kalacak yoksa erozyona teslim mi olacak anlatılmalı sorumlulara. Doğa hesabını soracak mutlaka. Çamur olup akıyor ülkemin verimli toprakları derelere,denizlere.

    Yandıkça ormanlar zehir soluyor insanlar. Ya hayvanlar! Onları düşünen var mı acaba? Ağaçlar ,ormanlar ,dereler yuva olmalı oysa onlara! 

Oğuzhan Ortaokulu/Reyhan Aras

Siz benim ağladığımı hiç duydunuz mu? Eğer içinizde tabiat ana sevgisi yoksa  duyamazsınız.Dağlarıyla,tepeleriyle,nehirleriyle,ırmaklarıyla,ve yaban hayatıyla ben kocaman  bir aileyim.  İnsanlar piknik yapmayı çok seviyorlar ancak arkalarında bıraktıkları o cam ve plastik şişelerin nasıl bir merceğe dönüşüp orman yangınlarına sebep olduklarını,yangınlar sonucunda atmosfere salınan o zararlı gazları ve birçok canlının hayatını kaybetmesine sebep olduklarını bir bilselerdi... O zaman tabiat ana yok olduğunda duyardınız nasıl ağladığımı...

128 Albert Einstein Secondary School/Hyulya Karakash

‎Ama onu duymak, onu dinlemekle aynı şey değildir. ‎‎ ‎‎Onun içinde yürümek, onu hissetmek gibi bir şey değildir. ‎

‎ Doğanın içinde kuşların şarkı söylediği ve etrafta tatlı bir esinti ile yapılan bir yürüyüş ruhunuza dokunur.‎

  ‎Tüm insan ırkının anavatan Dünyayı yok olmaktan korumaya başlaması çok geç olmayacaktır.

‎ Sadece şunu söylerim: "Lütfen, sözlerimi sadece kendinize alınmayın!" ‎

‎ Herkesten mesajı etrafa yaymalarını rica ediyorum, böylece her insan gezegeni kurtarmaya katkıda bulunabilecek sorumlu bir küresel vatandaş olabilir. ‎

‎ Biliyorum, yalnız değilim ve asla geç değil ....

  But hearing it is not the same as listening to it. Walking within it is nothing like feeling it. 

  A walk into the nature, in green forest with birds singing and sweet breeze around, touches your spirit.

  It will not be too late if the entire human race starts protecting 

me - motherland Earth from destruction. 

  I would just say: "Please, do not keep my words to yourself only!" 

  I request all to spread the message around so that every person can become a responsible global citizen, who can contribute to saving the planet. 

  I know, I am not alone and it is never too late ...