Mogan Gölü

972 m kotundaki yüzey alanı 561,2 ha'dır. Sığ tatlı su gölüdür. Maksimum derinliği 4 m, ortalama derinliği ise 2,8 m'dir (Beklioğlu 2000).

Eymir Gölü

Eymir Gölü 4 km uzunluğunda, 250 m genişliğinde, deniz seviyesinden 967 m yükseklikte bir alüvyon baraj gölü niteliğindedir.

Gölbaşı Özel Çevre Koruma Bölgesi Florası

Geçmişte yapılan çalışmalarda Mogan ve Eymir gölleri hidrofit türleri barındırırken, step kıyı zonundaki çayırlıkların ise mesofitik karakterli olduğu gösterilmiştir. Gölbaşı Özel Çevre Koruma Bölgesinde 80 familyadan 494 bitki taksonu belirlenmiştir (Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü 2010).

Sucul Bitkiler

Bugüne kadar yapılan çalışmalarda alanda tespit edilen 494 taksonun 51’i suculdur. Sucul bitkiler içerisinde endemik veya nesli tehlike altında tür bulunmamaktadır.

Karasal Bitkiler

Gölbaşı Özel Çevre Koruma Bölgesi'nde dağılış gösteren bitki taksonlarından 443'ü karasal olup, bunlardan 52 (%11.74) tanesi endemiktir.  

     MOGAN GÖLÜ

   SUCUL BİTKİLER

        MOGAN GÖLÜ

    KARASAL BİTKİLER

EYMİR GÖLÜ

SUCUL BİTKİLER

EYMİR GÖLÜ
KARASAL BİTKİLER

Yanardöner çiçeği Opera Bale arazisi popülasyonu (Fotoğraf: O. Erdem)

Yanardöner Çiçeği (Centaurea tchihatcheffii)

Asteraceae familyası içinde yer alan türlerden Centaure tchicheffii, tek yıllık, 25-30 cm uzunluğunda, Nisan sonlarında ve Mayıs-Haziranda çiçek açan, çok güzel ve çarpıcı mor, kırmızı, pembe renkte çiçeklere sahip olmasından dolayı halk arasında;  Yanardöner, Gelin Düğmesi, Peygamber Çiçeği, Türbe Çiçeği, Kırmızı Peygamber Çiçeği ve Gölbaşı Sevgi Çiçeği adları ile de anılan, otsu bir bitkidir.  

1848 yılında Afyon çevresinde yetiştiğine dair kayıt bulunmakla birlikte, Centaure tchihatcheffii günümüzde, dünyada sadece Ankara Gölbaşı çevresinde yetişen endemik bir türdür (Wagenitz 1975).

Yanardöner Çiçeğinin Bulunduğu Alanlar

Fare kulağı (Lysimachia arvensis), Primulaceae familyasından bir yıllık bitki türüdür.Anavatanı olan Akdeniz ve çevresinde ayrıca Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika'da bulunur. Sıcak bölgelerde aşırı nemli ve havasız toprakları sever. Kuru otsu yerler, yol kenarları, tarlalar ve işlenmemiş topraklarda yetişir.Çiçekleri kırmızı-turuncu ve yaklaşık 3–4 mm'dir. Çiçeklerini çoğunlukla güneşli havalarda açar. Sapsız yaprakları 15–40 mm uzunluğunda olup tüysüzdür. 50 cm'ye kadar uzayabilen fakat güçsüz kökleri vardır.Şifalı bitki olarak da idrar söktürücü, kabız verici, su toplama, gut, sarılık, nefes darlığı, sara hastalığı ve böbrek taşı hastalıklarına karşı kullanılabilir.

KANARYA OTU: Ülkemizde “kanaryaotu” (Senecio vernalis) olarak bilinen bu türdür.Batı Asya, Kafkasya, Orta Asya, Orta ve Doğu Avrupa’da yayılış gösterir. Sarı renkli çiçeklere sahip, 40 cm’ye kadar boylanabilen tekyıllık bir bitkidir. Mart ve Ağustos ayları arasında çiçek açar. Kumlu ve atık alanlar,tarlalarla kayalık alanlarda yetişir. Kanaryaotu inekler ve atlar için zehirli etkilere sahiptir. Karaciğere zarar verecek ve kansere sebep olabilecek “pirolizidin alkaloidler” adında bir kimyasal madde içerir.

Macar ördeği (Netta rufina),  ördekgiller familyasından büyük bir dalıcı ördek türüdür.  

Uzunluğu 53–57 cm.’dir. Erkek ve dişinin görünümü birbirinden farklıdır. Erkek; kızılımsı-kahverengi bir başa, kırmızı gaga ve ayağa, siyah boyuna, enseye ve göğüse sahiptir. Dişi açık kahverengidir.

Bahri (Podiceps cristatus),  batağangiller (Podicipedidae) familyasından tümüyle suya bağımlı, uzun boyunlu ve sivri gagalı bir kuş türüdür. Yazın üzerinde tüy demetleri bulunan eşsiz siyah bir tepesi ve kestane kızılı ve siyah geniş süs tüylerine sahip beyaz bir yüzü vardır.

Dikkuyruk (Oxyura leucocephala),  ördekgiller  familyasından  bir ördek türüdür. 

Akbaş ve Kalkıkkuyruk olarak da bilinir.  Uzun, arkaya ya da yukarıya doğru dikilmiş kuyruğu, büyük, beyaz başı ve geniş, mavi gagasıyla hemen tanınan, nadir bulunan küçük bir ördektir.

Pasbaş patka, (Aythya nyroca),  ördekgiller familyasından   bir dalıcı ördek türüdür. Erkekler, yoğun pas renginde, daha koyu bir sırt ve sarı gözlüdür. Beyaz olan kuyruk altı tüyleri diğer benzer türlerden ayrılmalarına yardımcı olur. Dişiler erkeklere benzer.

Balıkçılgiller (Ardeidae),

pelikansılar   takımında, tatlısu veya tuzlusu kıyılarında yaşayan uzun bacaklı  bir familyadır .Balıkçıllar,balık, kurbağa veya diğer sucul canlılarlarla beslenirler.Bu kuşların çoğu ağaçlara gruplar halinde yuva yapar, bazen ise sazlıkları tercih ederler.

Ördek,  hemen hemen bütün dünyanın sulak bölgelerinde yaşayan, perde ayaklı su kuşlarına verilen addır.

SAKARMEKE (Karabatak) (Fulica atra),   36–38 cm boyunda sulak alanlarda yaşayan bir kuş türüdür. Gövdesi siyah, gagası ve alnı beyaz bir su kuşudur. Sudan havalanırken, uzun süre suyun üzerinde koşar. Çevresi sazlıklarla kaplı sığ göllerde yaygın olarak görülür.Tek eşlidir, sazlıklarda yuvalarını yaparlar, yuvalarına 6-10 yumurta bırakırlar, kuluçka dönemi 21-24 gündür, yavrularının uçma süresi ise 55-60 gündür, besinlerini başlıca bitkiler oluşturmaktadır, bazen böceklerle de beslenirler, dalarak ya da su yüzeyinden besinlerini toplarlar. Sazlık alanlarda sürü halinde yaşarlar.Tehlike anında önce yüzerek uzaklaşmaya başlarlar aralarından bir tanesi uçmak için suda koşmaya başladığında diğerleri de hemen koşmaya ve uçmaya çalışırlar. Uçarak gelip suya iniş yapan bir sakarmeke göğsü üzerine inen bir uçak görünüşünde olur ve sert bir iniş yaparlar.