“Χαϊκού του πολέμου”

Τα δάκρυά μου

μαύρο μου σκοτάδι

πολέμου μάτια.

Αίμα και πόνος

κορμιά νεκρά κοιτάζω

κορμιά πολέμου.

Ο ουρανός δακρύζει κι ο αέρας μυρίζει πόλεμο.

Τα τανκς βαδίζουν ατρόμητα κι η γη τραντάζεται 

και τρέμει από τον φόβο.

Οι φλόγες χορεύουν στον ρυθμό του πολέμου.

               Καημένε μου κόσμε!

Πόση ασχήμια αντέχουν να δουν τα κουρασμένα σου μάτια;

                                                                                                 Πολυχρόνης

Είμαι ένα διώροφο σπίτι στο Κίεβο της 

Ουκρανίας.

 Πριν δύο ημέρες ήμουν περιποιημένο και

 τακτοποιημένο. Δυστυχώς χθες έπεσε πάνω

μου μια βόμβα και με κατέστρεψε. Τώρα είμαι 

γεμάτο θρύψαλα και τούβλα...

 Οι άνθρωποι που ζούσαν σε μένα ήταν 

χαρούμενοι και μ’ αγαπούσαν! Τώρα με 

εγκατέλειψαν για να σώσουν τις ζωές τους... 

          Τι πικρός που είναι ο πόλεμος! 

              Τι γλυκιά που είναι η ειρήνη!

                                                                                             Ιάσονας

Χαϊκού 

Η μάνα ψάχνει 

σε όλα τα συντρίμμια 

κάπου να κρυφτεί...

“Ιστορία του πολέμου”

-Είμαι μια σφαίρα, αλλά δε μου αρέσει να σκοτώνω ανθρώπους.

Στέκομαι ακίνητη μαζί με άλλες σφαίρες σε ένα όπλο.

Ο πολεμιστής που με είχε,  πάτησε τη σκανδάλη

και έφυγα με δύναμη πάνω σε ένα ...παιδί!

-Δεν μου άρεσε που σε πέταξε πάνω στο παιδί.

Είναι πολύ δύσκολο να γίνεται πόλεμος, 

γιατί χάνονται πολλοί άνθρωποι.

-Κι εγώ πολύ στεναχωρήθηκα αλλά όσο κι αν προσπάθησα

δεν μπορούσα να σταματήσω...

                                                                                      Αλεξάνδρα

Ο πόλεμος είναι 

εχθρός της ψυχής 

και της ευτυχίας

Είμαι μια δερμάτινη μπάλα ποδοσφαίρου. 

                                 Όμως...

Ξαφνικά όλοι έτρεξαν και έφυγαν από το γήπεδο,

 γιατί ακούστηκε η σειρήνα και όλοι πήγαν να κρυφτούν. 

Ξεκίνησε ο πόλεμος ή παίζουνε κρυφτό; 

Βλέπω τα σπίτια να γκρεμίζονται και ακούω πυροβολισμούς.

Δεν παίζει κανείς μαζί μου...

 Άραγε θα παίξουν ποτέ ποδόσφαιρο...;

                                                                                               Βασίλης

 Όχι πόλεμο,

παρά μόνο

 ΕΙΡΗΝΗ

     και 

ευτυχία!!!

Ο πόλεμος είναι πολύ άσχημος, γιατί πεθαίνουν οι

 απλοί άνθρωποι, ακόμα και παιδιά.

Με τον πόλεμο έρχεται πείνα και πολλές δύσκολες μέρες.

Σε έναν πόλεμο υπάρχουν τα τανκς. Δεν μπορούν να 

πετάνε βόμβες από μόνα τους, γι’ αυτό υπήρχε μέσα 

τους ένας στρατιώτης ο οποίος το οδηγεί και πετάνε βόμβες...

                                                                                                               Εύα

Οι εικόνες σκληρές

τα παιδιά κλαίνε

οι μεγάλοι φταίνε!

Ο πόλεμος είναι ψυχρός.

Σειρήνες ουρλιάζουν στις γειτονιές

και οι σφαίρες πέφτουν σαν βροχή...

Όλοι κοιμούνται αγκαλιά με τον φόβο

και οι άνθρωποι παρακαλούν 

            να γεννηθεί ξανά 

                η ειρήνη!

                                                                                         Ηρώ

Είναι αυτά τα παιδιά που δεν έχουν να φάνε και

 δεν έχουν ζεστασιά.

Τώρα μάλλον κάθονται και κλαίνε, 

           κρίμα που είναι…

Αυτά τα παιδιά και οι μαμάδες και οι μπαμπάδες 

     δεν θα ήταν έτσι,

             αν δεν ήταν αυτός ο πόλεμος...

                                                                                                           Γιάννης

πόλεμος...  

Το τανκ σκοτώνει

καλούμε βοήθεια

όλοι πεθαίνουν.

Μια φορά κι έναν καιρό  ζούσαν τρία αδελφάκια που τα λέγανε: Μαριάννα, Ελένη και ο τελευταίος ήταν ο Νίκος. Μια μέρα περπατούσαν στο λιμάνι και ξαφνικά έπεσε μια βόμβα επάνω στη θάλασσα και μετά από λίγο έπεσαν άλλες τρεις ταυτόχρονα! Μετά κατάλαβαν ότι γίνεται πόλεμος, έτρεξαν σπίτι και είδαν ότι οι γονείς τους είχαν σκοτωθεί! Έτσι έμειναν ορφανά και πεινούσαν τόσο πολύ... τι να κάνουν όμως; Τους πήρανε σε ένα ορφανοτροφείο και μετά από πολλούς μήνες επιτέλους τελείωσε ο πόλεμος, τότε πήγε ένα ζευγάρι στο ορφανοτροφείο και πήρε τα τρία παιδιά. Από τότε έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

                                                                                               Μαρία.

Χάος μεγάλο

για τους ανθρώπους 

αίμα χύθηκε.

 -Μόνο εγώ έμεινα ζωντανό από τα λουλούδια.

 Βλέπεις μόνο ερείπια, κάτι ξερόκλαδα ορφανά παιδιά που ψάχνουν μια αγκαλιά, επειδή έχασαν τους γονείς τους...

...Και άνθρωποι που δεν ξέρουν τι να κάνουν. 

Όλοι νιώθουμε φόβο, δυστυχία, γιατί είμαστε σκλαβωμένοι. 

                                    Απελπισία! 

Δεν ξέρουμε πόσους ανθρώπους θα ξαναχάσουμε.

 Έχουν πεθάνει ήδη πολλοί άνθρωποι και θα δούμε

 μέχρι πού θα καταλήξει αυτός ο πόλεμος...

                                                                                             Κέλλυ

Οι σειρήνες του πολέμου

 νιώθω πως ουρλιάζουν μες στα αυτιά μου

 και η καρδιά μου τρέμει από λύπη...

Πιστεύω ότι η ειρήνη είναι πολύ ωραία, γιατί

 όλα είναι όμορφα και φυσιολογικά και κανείς

 δεν πεθαίνει από σφαίρες και βόμβες.

            Γι αυτό μην πολεμάτε!!! 

              ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

                                                                                            Γιάννης 

Πάντα όλα τα

παιδιά χρειάζονται

πολλή αγάπη!

Κρίμα που υπάρχει πόλεμος. 

Χάνεται η ομορφιά από ένα σημείο της γης.

Πώς αντέχεις   καθώς τα  τανκς πυροβολούν στη μέση

 του δρόμου, να βλέπεις ένα ορφανό παιδί;

Πρέπει κάποιος να το πάρει από εκεί. Δεν θα μείνει μόνο του; 

Δεν θα ήταν δίκαιο!

Να είχε λίγη φροντίδα....

                                                                                                      Σοφία 

“Χαϊκού του πολέμου”

Ερείπια και πυροβολισμοί

παιδί κρυμμένο κλαίει 

και περιμένει τη μαμά του.

Μετά τον πόλεμο 

τον θλιβερό

Η ΕΙΡΗΝΗ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙ!

Ω! άνθρωποί μου!

Δεν σας φέρνω πια διασκέδαση.

Και ο ουρανός είναι γκρίζος.

Εγώ είμαι, ο γνωστός Ήλιος σας!

Που σας φέρνω καλό καιρό στις ψυχές σας, 

μαζί με τον φωτεινό ουρανό.

Κλαίει απαρηγόρητα ο Ήλιος

που οι άνθρωποι βλέποντάς τον,

δε χαίρονται, δεν τραγουδούν, δε χορεύουν.

Γιατί ζούνε μέρες τρομερού πολέμου...

                                                                               Έλενα 

"Χαϊκού του πολέμου”

Το μικρό μου "μπου"

είναι μέσα σ' ένα σακί

και το "μπου" κλαίει...

*( "Μπου" είναι το παιχνίδι μου)

Ο πόλεμος είναι πολύ άσχημο πράγμα! 

Στον πόλεμο πολλοί άνθρωποι σκοτώνονται κι άλλοι τραυματίζονται. 

Ο κόσμος εγκαταλείπει τα σπίτια του και τη χώρα τους για να προστατευτούν. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να φύγουν, πάνε κάτω στο μετρό ή στα καταφύγια κάτω απ’ τα σπίτια τους. Οι σειρήνες βοηθάνε τους ανθρώπους να προστατεύονται.

                                                                                                  Γιώργος 

Αν ήμουν στρατιώτης στον πόλεμο, θα   

ένιωθα μεγάλο φόβο για τα τανκς, τις 

βόμβες, τις σφαίρες…

Θα ένιωθα λύπη για όλους τους

 στρατιώτες στη μάχη, ακόμα και τους 

         εχθρούς μου.

                                                                                                  Πάρης

“Χαϊκού του πολέμου”

Βόμβες έσκασαν

οι καπνοί σκορπίστηκαν

μέσα στα σπίτια.

Ο πόλεμος καταστρέφει οικογένειες 

και επιχειρήσεις.

  Πέφτουν βόμβες,

  οι άνθρωποι πολεμούν

    και ο πόλεμος  χασκογελά!

   Τα τανκς πολεμούν νευριασμένα...

                                                                                                                                                                                   Γιώργος 

Ο πόλεμος  

                       είναι 

                          κ

                             α 

                                κ 

                                  ό  

                                    ς  . . .

                   Χρήστος           

Ο πόλεμος

              με κάνει να. . .

                             φοβάμαι!!!

                                                                        Τάσος

Το παιδί κλαίει

φοβάται και ζητάει

ειρήνη μόνο.

Ο πόλεμος είναι σκληρός και φέρνει δυστυχία.

Ο πόλεμος είναι χρώμα μαύρο.

Κανείς δεν το θέλει.

Ο ουρανός κλαίει και η γη σπαράζει.

Οι άνθρωποι υποφέρουν, τρομοκρατούνται,

χάνουν τις οικογένειές τους.

Μακάρι να μην υπήρχε ο πόλεμος, αλλά 

μόνο λευκά περιστέρια

να φέρνουν την ειρηνη!

                                                                                           Ιωάννα

        Χαϊκού

Πεθαίνουν παιδιά

φωνάζει όλος ο κόσμος:

"ΤΕΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ!!!"

Κατεβαίνει σκοτάδι...

 Πολλοί άνθρωποι κρύβονται στα 

παγωμένα και σκοτεινά καταφύγια για να μην

 ακούνε πώς σφυρίζουν οι σφαίρες και πώς 

βουίζουν οι πύραυλοι.

Μαζί με τα παιδιά κλαίει και η νύχτα, 

φωνάζει ο ουρανός και

 προσεύχεται η γη...

     ΖΗΤΩ Η ΕΙΡΗΝΗ!!!                                           Μάξιμος

Οι μεγάλοι ζητάνε...

   Π Ο Λ Ε Μ Ο  ! ! !

...μα τα παιδιά ζητάμε...

                   ΕΙΡΗΝΗ!!!