‘ΟΤΑΝ Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ

Η Σμύρνη εκαταστράφηκε

κι από τη λύπη της

στη μοναξία της στράφηκε.

Σ’ εκείνη τη σφαγή

δεν ακούστηκε μόνο μία κραυγή.

Μια μάνα, αντί να σώσει το παιδί της,

πήρε ένα μαξιλάρι

και τη ζωή της, πλέον,

δεν έβλεπε καθόλου με καμάρι.

Η Σμύρνη η καημένη ήτανε κατεστραμμένη

Και κάτι παραπάνω, ίσως,

παντού υπήρχε μίσος.

Άννα 

(με αναφορά από το κείμενο του Ανθολογίου Ε΄ - Στ΄ «Οι πρόσφυγες» της Διδώς Σωτηρίου).

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

Ένας αιώνας πέρασε από τη μαύρη μέρα

που’ γίνε ο ξεριζωμός κι η διάλυση της Σμύρνης.

Παντού φωνές και κλάματα,

πολλά τα μοιρολόγια.

Ψάχνουν μανάδες τα παιδιά

και τα παιδιά τις μάνες. 

Ψάχνουν αδελφές τους αδελφούς

δίχως καμιά κουβέντα.

Πολλοί είναι αυτοί που

τον ελληνισμό ζηλεύουν.

Τον θαυμάζουν και γι’ αυτό

βάλθηκαν να τον καταδικάσουν.

Βασιλική

ΣΜΥΡΝΗ 1922

100 χρόνια πριν 

έγινε μια μεγάλη καταστροφή.

Σφαγές και λεηλασίες έγιναν εκεί

κι ο κόσμος έκλαψε και υπέφερε πολύ.

Στη Σμύρνη συνέβη όλο αυτό

και ήταν τεράστιο το κακό. 

Όλοι τρέχανε να σωθούν,

χωρίς να ξέρουν αν στην Ελλάδα θα τους αποδεχτούν.

Μανάδες αποχωριστήκαν τα δικά τους τα παιδιά,

μη γνωρίζοντας αν αύριο θα είναι ζωντανά.

Σπίτια και σχολεία έγιναν στάχτη,

μα η πατρίδα τους γύρισε την πλάτη.

Στην Ελλάδα έφτασαν από τη Σμύρνη

αλλά ούτε εδώ δε βρήκανε γαλήνη.  

 Δέσποινα   

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Ξεκινά μια μέρα τυχαία,

που αποδείχτηκε μοιραία.

Ένας πόλεμος ψυχρός,

που ήταν καταστροφικός.

Μάνες χάσαν τα παιδιά τους,

που τα είχαν στην ποδιά τους.

Πώς θα ζήσουν μακριά τους,

δίχως ν’ ακούνε τη μιλιά τους;

Σπίτια αρχοντικά να καίγονται,

περιουσίες να καταστρέφονται.

Όλα στάχτη να γκρεμίζονται

και οι ζωές τους χαραμίζονται.

Όμως η ζωή δε σταματά,

ψάχνει τρόπους να γυρνά.

Τώρα πια στη νέα πατρίδα,

θ’ ανατείλει η ελπίδα.   

Ευαγγελία - Άννα

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Μόλις τελείωσε ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος,

ξέσπασε η Μικρασιατική Καταστροφή.

Ήτανε πραγματικά σοκαριστική

και η ατμόσφαιρα καταθλιπτική.

Τότε σκοτώθηκαν άνθρωποι πολλοί,

αφού έγινε η μεγάλη εισβολή.

Οι κάτοικοι της Σμύρνης στην Ελλάδα διαφύγαν,

γιατί οι Τούρκοι τα πάντα διαλύαν.

Χάος επικρατούσε σε όλα τα δρομάκια,

μέχρι και στα σκοτεινότερα σοκάκια.

Άνθρωποι σοβαρά τραυματισμένοι

και άλλοι που ήταν λαβωμένοι.

100 χρόνια περάσαν μα

οι άνθρωποι ποτέ δεν ξεχάσαν.

Πάει κι αυτή η μπόρα

αλλά θα τη θυμόμαστε αιώνια.

Ηλιάννα - Μαρία

ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ

Με τη Συνθήκη των Σεβρών,

για την απελευθέρωση αδελφών,

στη Σμύρνη στάλθηκε στρατός

Και βάφτηκε με αίμα ο λαός.

Μνημεία, εκκλησίες,

καήκαν με θυσίες

και μέσα σε μια βραδιά

άλλαξαν όλα ξαφνικά.

Ήταν σχέδιο πολιτικών

Να αφανίσουν τον ελληνισμό.

Και ήτανε γραφτό

να γίνει το κακό.

Μα τώρα πια λέγονται

τραγούδια για τη Σμύρνη.

Ω, Σμύρνη, πόλη μαρτυρική,

Πόλη αιματοβαμμένη.

Σμύρνη μου αγαπημένη,

πατρίδα πονεμένη.

Πόσα υπέμεινες

κι έγινες χαροκαμένη.

Θεοδώρα

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

Φτάσαμε στο Βόλο με τα πλοία,

περάσαμε στιγμές γεμάτες αγωνία.

Φύγαμε από μέρη πλούσια σε ευτυχία,

από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Φτάσαμε με ένα πλοίο που’ χε άδειο το αμπάρι,

μια νύχτα ξάστερη, με μελαγχολικό φεγγάρι.

Κλαίει όλη η Ελλάδα, κλαίει και το Φανάρι.

Χάθηκε η Σμύρνη, των Ελλήνων το καμάρι.

Φτάσαμε μ’ ένα πλοίο που’ χαμε μπει λαθραία, 

πέσαμε σε μια τρικυμία ακραία.

Μ’ ακόμη κι ύστερα απ’ αυτά τα συμβάντα τα μοιραία,

λέγαμε πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. 

Κοσμάς 

Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

Η Σμύρνη καίγεται,

χάνεται και λεηλατείται.

Η Σμύρνη καίγεται,

η καρδιά μου σφίγγεται, 

πονά και ματώνει.

Η Σμύρνη καίγεται,

οι άνθρωποι φεύγουν, 

τα σπίτια γκρεμίζονται.

Η Σμύρνη καίγεται,

μα η Σμύρνη

παραμένει ζωντανή.

Μαλαματή

ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ

Μία φορά κι έναν καιρό

στης Ιωνίας τα μέρη, 

υπήρχε χρώμα ελληνικό

κι ελληνικό αγέρι.

Στη Σμύρνη και στο Αϊβαλί, 

στον Πόντο και στην Πόλη, 

Έλληνες ζούσανε πολλοί, 

νοικοκυραίοι όλοι.

Μα ήρθαν χρόνια δίσεκτα

κι όλα καταστραφήκαν, 

αρχίσανε οι διωγμοί

και πρόσφυγες γενήκαν.

Πυκνοί καπνοί τυλίξανε

της Σμύρνης τα σοκάκια,

και άνθρωποι σφαγιάστηκαν

σαν να’ τανε κοπάδια.

Όσοι προλάβαν φτάσανε

στης Σμύρνης το λιμάνι

και στα καράβια μπήκανε

με τουρκικό φιρμάνι.

Τα όνειρά τους πήρανε

στη νέα τους πατρίδα, 

φέρνοντας και πολιτισμό

και φλόγα και ελπίδα.

Πέρασαν δύσκολους καιρούς

και χρόνια με θυσίες, 

καρδιά και πίστη είχανε,

ιδανικά και αξίες.

Κι έτσι τα καταφέρανε

στη Μάνα την Ελλάδα, 

κρατώντας πάντα στην ψυχή

μια αναμμένη δάδα.

Πατρίδες Αλησμόνητες

ποτέ δεν σας ξεχνάμε, 

όλες τις μνήμες σας βαθιά

μες στην καρδιά φυλάμε!!

Μαρία

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Μικρασιατική καταστροφή 

είναι ο όρος που έχει υιοθετηθεί 

για την ελληνική εκστρατεία 

και περιγράφει την παλιά ιστορία.

Αρπαγές, σκοτωμοί, κλέψιμο, όλα αυτά ένα χάλι, 

με τόσο εγωισμό που είχαμε βγάλει. 

Ο Βενιζέλος προσπάθησε να  βοηθήσει 

μα όλα πήγαν στραβά 

και χάθηκαν τα καλά. 

Τώρα πια δεν θα υπάρχει λύση 

θα τα χάναμε όλα μέσα σε λίγη ώρα.

Αλλά δεν θα τα παρατήσουμε εμείς, οι Έλληνες, οι καλοί.

Θα μείνουμε όρθιοι να θυμόμαστε αυτή η στιγμή.

Μετά από εκατό χρόνια 

οι μνήμες θα ζουν αιώνια.

Φωτεινή

ΣΜΥΡΝΗ

Ήσουν όμορφη νεράιδα,

με πολιτισμό βαρύ, 

μα ένα βράδυ οι Μωαμεθανοί Τούρκοι

σε κουρσέψαν στη στιγμή.

Σε κάψαν, σε ρημάξαν,

σε είχαν τουρκική,

όμως για μας θα είσαι για πάντα ελληνική. 

Μάρκος