This book was created and published on StoryJumper™

©2010 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

Co to jest gospodarstwo?

Zgodnie z przepisami, za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z 

gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, 

jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą oraz 

prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego - to tyle, jeżeli 

chodzi o przepisy. 

Większość kojarzy to z polem uprawnym, budynkami gospodarczymi, 

maszynami i zwierzętami hodowlanymi. W tym miejscu trzeba opisać jego 

składniki, bo bywają i tacy, co o nim nie mają w ogóle pojęcia. 

     Ja, Kuba, mam to szczęście, że rodzina mojej mamy, a zwłaszcza 

dziadkowie, mieszkają na wsi. Jest to całkiem niedaleko od mojego domu. 

Życie na wsi i to, co się na niej dzieje, zawsze mnie interesowało. Od dziecka 

przyglądałem się traktorom, kombajnom i innym maszynom. Uważam, że 

dość dobrze je znam. Któregoś roku, jadąc z dziadkami nad morze, buzia mi 

się nie zamykała. Gdy zobaczyłem jakąś pracującą na polu maszynę czy 

jadący samochód, to cały czas opowiadałem, co widzę. Dziadek mówił, że nie 

trzeba radia w samochodzie, bo ja je zastępuję. 

    Kiedy kończy się długa zima, wiosna jest coraz bliżej. By uniknąć 

przykrych niespodzianek, trzeba przejrzeć i sprawdzić sprawność maszyn 

rolniczych, które przecież przez całą zimę stały nieużywane. Dziadek 

zaszczepił we mnie zainteresowanie maszynami i majsterkowaniem.

 Zawsze powtarzał, że takie rzeczy trzeba zrobić wcześniej, bo potem może 

być za późno. W lutym czy marcu do życia zaczyna powoli budzić się 

przyroda. Ptaki zaczynają pięknie śpiewać, zakwitają pierwsze zwiastuny 

wiosny, takie jak krokusy czy przebiśniegi. Trawa zaczyna się zielenić. Ale by 

była piękna przez cały rok, wiosną trzeba wygrabić starą, suchą trawę. 

W dzisiejszych czasach sąsiedzi używają do tego wertykulatora – urządzenia, 

które wyrywa suchą trawę, zastępuje pierwsze wiosenne żmudne grabienie. 

Gdy byłem u dziadka, miałem okazję to robić. Pracowało się przy tym 

przyjemnie, niestety na rękach pojawiły się bolące pęcherze od grabek. 

    Kiedy już wokół gospodarskiego domu jest wszystko zrobione, czas zacząć 

prace polowe. Na polach widać już pierwsze efekty jesiennych prac – 

zaczynają zielenić się zboża ozime.

 Żeby zasiać zboża jare, pole po jesiennej orce trzeba najpierw uprawić. Do 

wysiewu zbóż używa się siewników. Tak samo trzeba przygotować pole pod 

sadzenie ziemniaków. Należy pamiętać o odpowiednim nawożeniu. W dużych 

gospodarstwach do sadzenia ziemniaków używa się sadzarki.   Dziadek 

opowiadał mi, jak w tym celu używało się maszyny do robienia dołków. Po 

ręcznym posadzeniu ziemniaków trzeba było podgarnąć ziemię, żeby 

powstały rzędy kopczyków. 

Lato to pora roku wielu ludziom kojarzy się z odpoczynkiem i wakacjami. 

Zawsze w lecie, gdy przyjeżdżam do babci na wakacje, majstruję coś z moim 

kuzynem Michałem i jego młodszym bratem Szymkiem. To coś budujemy, to 

chodzimy w różne miejsca i „szwendamy” się po wsi, ale niedaleko domu. 

Wracamy dopiero wieczorem. Jesteśmy wtedy tacy zmęczeni, że od razu chce 

mi się spać, gdy tylko gdzieś usiądę.   W lecie bawię się z moim kuzynem aż 

do dziewiątej wieczorem. Babcia wtedy się złości, bo przychodzę bardzo 

głodny i za późno jem kolację. Potem marudzę, że nie mam siły się myć, bo 

jestem taki zmęczony. Ale ona mi nie odpuszcza i goni mnie do łazienki, bo 

wyglądam jak kocmołuch i tylko oczy mi widać. Mówi, że nie będzie 

codziennie prać pościeli. 

Pewnego razu w jednym tygodniu mieliśmy robotę od poniedziałku do piątku.  

Jakiś pies wygryzł sztachetę w płocie. Gdy tylko ją naprawialiśmy, ten pies w 

nocy znów ją niszczył.   Dopiero w sobotę zdecydowaliśmy się ją wymienić na 

nową. Dziadek wziął odpowiedni kawałek drewna, by zrobić nową sztachetę. 

W garażu, znajdującym się z tyłu za stodołą, ma piłę tarczową do drewna.

Przed jej uruchomieniem zawołał babcię, aby nas pilnowała, żeby któryś nie 

zbliżył się do pracującej piły, bo nieszczęście gotowe. Potem z dziadkiem 

wyszlifowaliśmy sztachetę, pomalowaliśmy ją i założyliśmy. Dziadek mówił, 

że tylu pomocników nigdy nie miał. W nagrodę babcia obiecała nam coś 

pysznego do jedzenia. 

Leżąc wieczorem w łóżku rozmyślałem, co takiego pysznego będą jutro jadł. 

Czyżby moją ulubioną zupę pomidorową ze świeżych pomidorów z babcinego 

ogródka? Nazajutrz, gdy się obudziłem, a trochę długo pospałem, dziadka nie 

było w domu. Babcia powiedziała, że pojechał do lasu po pyszny obiad. 

Zastanawiałem się, jak to możliwe. Obiad z lasu? Potem jak zwykle przyszedł 

Michał z bratem. Zajęliśmy się konstrukcją straszaka na szpaki. Od 

południowej strony domu rośnie   winogron. 

Późnym latem chcą go jeść ludzie, a szpaki jeszcze bardziej. Dziadek, co 

roku zastanawia się, jak je odstraszyć. Po jakiś trzech godzinach babcia 

zawołała nas na obiad, ale wcześniej nakazała umyć ręce, bo zazwyczaj tego 

nie robimy. Najedliśmy się jak bąki, ledwie się ruszaliśmy. A co 

pałaszowaliśmy? Pierogi z jeżynami i śmietaną! Takich rarytasów nie można 

kupić w sklepie. Dziadek ma na skraju lasu swoje miejsce, gdzie co roku 

jedzie rowerem po nowe zbiory tych leśnych owoców. Babcia mówiła, że 

któregoś roku był taki urodzaj, że dziadek woził je wiadrami, a ona robiła z 

nimi pierogi, naleśniki, dżemy i kompoty.  

Zwierzęta, zwłaszcza krowy, uwielbiają siano. Nie ma nic lepszego niż 

świeża, soczysta trawa, ale takiej zimą nie ma. Dlatego w drugiej połowie 

czerwca i początku lipca unosi się z pól zapach świeżego siana. 

Najlepsze jest takie, które po skoszeniu nie zostanie zamoczone przez deszcz. 

Często w okresie sianokosów bywają burze, więc jeżeli ma się na łące siano 

przygotowane do zwózki, to trzeba w niezłym tempie się napracować, by 

zdążyć uciec z nim do stodoły przed deszczem.   Babcia zawsze wspominała, 

że gdy tylko jej brat skosił siano, to zawsze można było się spodziewać 

deszczu. Takiego miał pecha. Sąsiedzi żartowali sobie, że pada deszcz, bo 

wujek Ludwik skosił siano.  

        Na przełomie lipca i sierpnia, po opadnięciu porannych mgieł   i do 

późnego wieczora słychać na polach pracę kombajnów. Jest to bardzo ważny 

czas, bo przecież wszyscy jemy chleb, bułki czy pyszne ciasto robione z mąki. 

Zboże z pól trafia do stodoły, do młyna albo do silosów. Zawsze chciałem 

jeździć na kombajnie.

You've previewed 10 of 16 pages.

To read more: