Μια φορά  κι έναν καιρό, ήταν μια γλυκούλα, θαλάσσια χελώνα. Την έλεγαν Ηλέκτρα και ζούσε σε μια όμορφη ,ελληνική θάλασσα.

Πλησίαζε το  ζεστό  καλοκαιράκι.   Η Ηλέκτρα ήταν χαρούμενη! Ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην παραλία όπου είχε γεννηθεί η ίδια. Εκεί θα έφτιαχνε τη φωλιά της και θα γεννούσε τα εκατό αυγά της !

Ακολούθησε το ένστικτό της, ταξίδεψε αρκετά και ένα ζεστό σούρουπο του Μαΐου έφτασε στην αγαπημένη της παραλία!

Δεν πρόλαβε όμως να ακουμπήσει το πτερύγιό της στη ζεστή άμμο …                Μια  δυσάρεστη  έκπληξη την περίμενε! Δεν πίστευε στα μάτια της ! Η  αγαπημένη της παραλία είχε γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος!

Παντού ήταν σκορπισμένα σκουπίδια : σακούλες  πλαστικές και χάρτινες  , μπουκάλια  γυάλινα, πλαστικά  και μεταλλικά ,κουτάκια  μικρά και μεγάλα , ντενεκεδάκια , καλαμάκια, αποφάγια  …

Μέχρι κι ένα τεράστιο σκασμένο , πλαστικό σωσίβιο είδε ,  ένα κίτρινο βατραχοπέδιλο , μια ξεχασμένη παιδική μπάλα ,ένα κουβαδάκι και δυο φτυαράκια πλαστικά, παρατημένα δίπλα σε ένα τεράστιο κάστρο από άμμο …

-Τώρα, πού θα φτιάξω τη φωλιά μου ; Πού θα γεννήσω τα εκατό αυγά μου; σκέφτηκε και άρχισε να κλαίει δυνατά. 

Ήταν πολύ απογοητευμένη η Ηλέκτρα. 

       Έκλαιγε με αναφιλητά.                              

 Το φωτεινό φεγγάρι την  

κοίταζε από ψηλά σαστισμένο …

Το δυνατό κλάμα της Ηλέκτρας ξύπνησε έναν σοφό, γέρο γλάρο που κοιμόταν πάνω σε ένα ξερόκλαδο. Ο γλάρος πλησίασε τη λυπημένη χελώνα.

-Τι έπαθες καλή μου χελώνα;

-Ήρθα να φτιάξω τη φωλιά μου, να γεννήσω τα εκατό  αυγά μου..Μα δεν βρίσκω ανοιχτό δρόμο ,ούτε καθαρό μέρος …Παντού σκουπίδια!!! Τι θα απογίνουν τα μικρά μου ;

Ο σοφός γλάρος σκέφτηκε για λίγα λεπτά. Άνοιξε μετά τα μεγάλα, γέρικα φτερά του και πέταξε πάνω από τη θάλασσα…

Σε λίγο ο γλάρος επέστρεψε . Δεν ήταν όμως μόνος του ! Θαλασσοπούλια, καβούρια, αχινοί ήρθαν προς το μέρος της χελώνας .Τους είχε ειδοποιήσει ο σοφός γλάρος !

Τα ζώα άρχισαν να μαζεύουν τα σκουπίδια της παραλίας . Τα θαλασσοπούλια με τα ράμφη τους, τα καβούρια με τις δαγκάνες τους , οι αχινοί με τα μυτερά τους αγκάθια ..,

Όταν ο γερο-γλάρος έδωσε το σύνθημα , τα ζώα πήραν τα σκουπίδια και τα άφησαν στα σπίτια των ανθρώπων : στις αυλές τους, στα μπαλκόνια τους, στις πόρτες τους, στις ταράτσες τους …