Yeşim ve Limon dışarıda çok mutlu olmuşlar ağaçlık ve yemyeşil bi alan’a gitmişler ve orada kendilerine yeni arkadaşlar bulmuşlar ve kafes dışındaki açık olan hava ve yeşilliğin tadını doyasıya çıkarmışlar çünkü kafeste çok mutsuz olduklarını biliyordum ve gerçektende öyleymiş ki kafesten kaçmak istediler , ne kadar iyi yaşasalarda özgür olmak istemişlerdi. Kafesten kaçarak özgürlüklerine kavuşmuşlardı, şunu çok iyi bilmek gerekir ki her hayvan doğal olan ortamında daha mutludur , onun için hayvanlara tuzaklar kurarak onları kafeslere mahkum etmemeliyiz...

Tıpkı Yeşil ve Limon gibi doğal ortamında huzurlu ve mutlu yaşamalılar. Yeşil ile Limon özgürlüğün tadını çıkarıyorlardı , ormanlarda parklarda özgürlüğün çok güzel olduğunu fısıldıyorlardı sanki birbirlerine ama unuttukları bişey vardı dışarıda nasıl hayatta kalacaklarını bilmiyorlardı, çünkü onlar kafesteyken yemleri,suları ve her ihtiyaçları ayaklarına kadar geliyordu. Peki dışarıda özgürlerken , öylemiydi ? Her ihtiyaçlarını kendileri gidermek zorunda kaldılar, acıktılar ama nasıl yiyecek bulacaklarını bilemiyorlardı...

Çok acıkmışlardı ve ikiside birbirlerine kızıyorlardı , kafesten neden kaçtık diyerek bunun sonucunda kavga oluyordu. Ama yapacak bişey yoktu başlarına getirdikleri bu hatayı çekmek zorundalardı. Yine birgün kırlarda gezinirken Limon bir tane solucan buldu ve sonunda karnını doyurabilcekti tam o solucanı gagasına almıştı ki Yeşim gagasına vurup solucanı yere düşürdü. Sen yiyeceksin ben yiyeceğim diye kavgaya tutşmuşlardı ki orada gezinen bir tavuk solucanı yiyerek oradan uzaklaştı.

Yine Yeşim ve Limon aç kaldılar ve anladılar ki dostluk ve arkadaşlık kadar önemli ve güzel olan başka birşey yokmuş. Eğer dostça ve arkadaşça yiyeceklerini paylaşsalardı ikisininde karnı doymuş olacaktı ama onlar kavga etmeyi seçtikleri için yemeklerini tavuk aldı ve ikiside aç kaldı. Yeşim ile Limon bir karar aldılar, bundan sonra başlarına her ne gelirse gelsin kavga etmeyeceklerdi.

Herzaman dostça ve güzel bi şekilde geçineceklerdi. Dostluk , sevgi ve hoşgörü gibi güzel duygular ile yaşamaya karar vermişler. Böylece ; Yeşim ve Limon birdaha kavga etmemişler ve ormandaki hayvanlarda: sevgi ve iyi geçinmenin çok güzel bişey olduğunu anlamışlar. Tüm hayvanlar arkadaş olmuşlar ve güzel , güzel hayatlarına devam etmişler.

    Benim hikayemde anlatmak istediğim bu konuya hayvanlar kadar insanlarında duyarlı olmaları için tüm insanları hayvanlara karşı duyarlı olmalarını davet ediyorum.

                               YAZAR : ESLEM HİRA TÜRKMEN 

                                  SINIFI : 1/A 

                                     NUMARASI : 173 

                          OKULU : ÖZEL MELTEM KOLEJİ